Kabanata 26
2736 Words
WARNING: SPG
“Anong oras ka nakarating?” tanong kong sumuko na lang dahil alam ko namang hindi ako pabababain ni Seatiel kahit anong paglilikot pa ang gawin ko. Baka masipa ko pa ang nananahimik na kabayo.
Marahan ang pagpapatakbo niya kay Cruise. Hindi ko alam kung saan kami pupunta dahil hindi pamilyar sa akin ang field na tinatahak namin ngayon. Malakas ang hangin at sinasabog ang mahaba kong buhok kaya naman napilitan akong hawiin iyon at ipunin sa isang balikat ko.
It exposed my left shoulder. Mas naramdaman ko roon ang lamig. Unti-unti ay naging komportable ako sa ibabaw ng stallion. Hindi gaya noong hinatid ako ni Creed na ako ang nasa likod, ngayon ay si Seatiel ang nasa likod ko.
Dahil ako ang nasa unahan ay tanaw na tanaw ko ang malawak na field. Fog na sa malayong dulo pero ang gandang tingnan. Madilim na asul na ang langit at mayamaya lang ay tuluyan nang magiging itim.
“Kauuwi ko lang. Pinuntahan kita sa kwarto. Wala ka.” Hinigpitan niya ang pagkakakulong ko sa pagitan ng mga braso niya.
“Hindi ka nagpakita kina Ate Aly?” tanong kong bahagya siyang nilingon ngunit sinabihan niya akong huwag maglilikot. Kaunting galaw ko lang ay nagtataas-baba ang kaniyang dibdib sa higpit ng paghinga.
“Hindi pa.”
“K-Kung ganoon... walang may alam na umuwi ka na?” kunot-noong tanong ko.
“Meron. Ikaw,” sagot niya at tumawa. “Ayos lang?” tanong niyang tinutukoy ang pwesto ko na sa hinaba-haba ng pagkakasakay namin dito ay ngayon niya lang naisip. Alam niya kasing hindi na ako makakapalag dahil ang layo na namin.
Tumango ako at mas dinama ang hangin. Bumagal ang takbo ng kabayo nang marating namin ang bandang dulo ng mga damuhan. Natanaw ko ang dagat mula sa malayo, ang buhanginan at mga batuhan. Tahimik ang buong paligid. Bukod sa hindi matao ang probinsiyang ‘to ay wala na ring gumagala pagsapit ng dilim.
Napangiti ako. Parang ngayon lang nag-sink sa akin na narito si Seatiel at umuwi na.
Alam kong babalik siya pero hindi ko inaasahan na ganito niya ako bubungaran. May oras siya kaninang magpakita sa iba at sabihan sina Ate Aly na narito na siya ulit sa La Esperanza pero hinintay niya ako, at ngayon, walang nakakaalam na narito siya.
“S-Saan ka galing?” tanong kong hindi ko napigilan.
“Sa Maynila,” tanging sagot niya at idiniin ang mga labi sa balikat ko. Umangat ang halik na ‘yon patungo sa pagitan ng balikat at leeg ko.
Nanatili kami sa ibabaw ng stallion habang binabaybay ang dulo ng gubat at mga puno. Sa gilid sa bandang ibaba ay buhanginan na kung saan sa kabilang side nito ay humahampas ang mararahas na alon ng dagat.
“Sabi nina Margaret... hinanap mo raw ‘yong babaeng pakakasalan mo?” tanong ko at nilingon siya. Nagtama ang paningin naming dalawa nang mag-angat siya mula sa pagkakadampi ng mga labi sa balikat ko.
Hindi ko alam kung sadya siyang napatingin sa labi ko, pero binalik niya rin ‘yon sa mga mata ko at amused na ngumisi.
“Sino?” pag-uulit niya kahit alam kong narinig niya naman ‘yon.
Nevermind! Kung gusto niya namang sabihin ay sasabihin niya, hindi ba? Kung tutuusin ay hindi ko na dapat ‘yon tanungin. Wala naman akong karapatan.
“Tungkol sa business ang pinunta ko roon, Lauren. Hindi babae. At ilang personal na bagay na hindi na mahalagang banggitin.”
“N-Nasaan na ba iyon? Hindi mo pa nahahanap?” tanong ko, tinutukoy ang babaeng tinalikuran siya.
Bakit niya kasi hahanapin kung tinakbuhan na nga siya? Ibig sabihin ay ayaw sa kaniya. Kaya bakit niya pa pipilitin?
Parang kaso ko lang ito, tinakbuhan ko ang kung sinong hukluban na ipagkakasundong ipakasal sa akin nina Papa. Hindi na ako interesadong makilala ang lalaking ‘yon, at sa totoo lang ay kinasusuklaman ko siya gaya ng nararamdaman ko ngayon sa mga magulang ko.
If he didn’t agree to that arranged marriage, hindi sana ako aalis. Hindi sana mangyayari sa ‘kin iyon. Siguro... nasa Maynila pa ako ngayon. Kaya ko naman sigurong magawan ng paraan ang nagawa ko kay Lucas. Sa pagpayag niya pa lang sa kasal, katulad na rin siya nina Papa.
At sabi ni Louisiana ay nagalit ang mga magulang nito na umalis ako. Ibig sabihin ay pare-parehas lang sila. They don’t care about me, they don’t care about my feelings, at kung payag ba ako sa pesteng kasal na iyon, basta makuha na nila ang gusto nila.
And really? Tumatanggap ang lalaking iyon ng babae bilang pambayad-utang? I’ll forever hate the man behind that screwed arranged marriage!
“Anong iniisip mo?” marahang tanong niya at muling dinampian ng halik ang balikat ko. “Hindi ko hinanap ang babaeng ‘yon, Lauren. Wala akong hinahanap.”
Matagal akong napatitig sa dagat habang sinasabi niya ang mga ‘yon. Sa sobrang payapa nito ay nakakatakot... sobrang tahimik ng paligid, para bang kapag nalunod ka roon ngayon ay walang makakasagip sa ‘yo.
The sea is dangerous. It shouldn’t be explored unguided. Hindi ka dapat sumusuong sa karagatan na hindi mo alam ang tinatahak mo, pero minsan... aksidente tayong tinatangay ng mga alon palayo gustuhin man natin o hindi.
“Wala kang... babae?” tanong kong napapalunok.
Maybe he has a girlfriend in Manila? Ex na mahal niya pa? Fling? F-F*ck buddy?
I know men. Kahit ang Papa Frank ay maraming babae liban kay Mommy. Imposible. May mga lalaki bang nakukuntento sa isang babae? Kahit si Lucas, niloko ako. Hindi lang napagbigyan agad sa gusto niyang mangyari ay naghanap agad ng mapaglalabasan ng init.
“Wala...” natatawang sagot ni Seatiel. Tumaas ang kilay ko kahit hindi ko siya nililingon. Ano ang nakakatawa?
Saka ko lang namalayan na pahinto na kami sa gilid ng isang puno. Hinawakan niya ang kabayo para patigilin. Namumula pa rin ang mukha ko sa tuwing nararamdaman ko ang kaniya sa likod ko, but I refused to entertain the thought of it.
“Bakit kasama mo si Creed?” tanong niyang mukhang kanina pa gustong sabihin ‘yon. Malalim siyang napahinga.
“Inimbitahan niya ako kaninang tanghalian sa... s-sa...” Napahinto ako sa sinasabi nang halikan niyang muli ang balikat ko.
“Sa?” tanong niyang pinagapang ang isang kamay na nasa gilid ko patungo sa tiyan ko. He circled his finger on my flat stomach. “Saan, Lauren?”
“Sa m-mansion nila... nandoon si Mayor,” mabilis na dagdag ko bago pa maputol ang mga salita.
“Anong ginagawa mo roon?” tanong niyang nagsalubong ang mga kilay.
Sa halip na sagutin siya ay napunta sa ginagawa niya ang atensyon ko.
“I’m sorry for touching you this fast. I can’t stand it when you’re this near, Lauren.”
Napapikit ako sa init ng paghinga niya sa likod ng ulo ko. For more than two weeks, ang tanging nasa isip ko ay ang mga ginawa namin. Walang natirang espasyo para mag-isip sa ibang bagay. For two weeks, Seatiel has been consuming my mind completely.
Pakiramdam ko may natikman akong nakakaadik at hindi ko matitigilan.
“Hindi mo sinagot ang tanong, Lauren,” aniya habang nilalaro ng kamay niya ang tiyan at bewang ko. Naitikom ko ang bibig. Pakiramdam ko kapag ibinuka ko ‘yon ay may tatakas na daing sa ‘kin.
This is embarassing... w-why am I suddenly thirsty?!
“H-Hindi mo ba narinig? Ang sabi ko nagtanghalian kami...” Pilit kong kinunot ang noo ko sa kaniya para malabanan ang nararamdaman at maiwaksi ang ginagawa niya sa isip ko.
Natahimik siya at kinagat ang labi. Sa huli ay may pilit na sumisilay na ngisi roon. Binitawan niya ako at sa isang iglap ay nawala ang pakiramdam ng labi niya sa balikat at leeg ko. Napasunod ang tingin ko sa kaniya nang makababa na siya sa ibabaw ng stallion.
Hinihintay kong alalayan niya ako pababa kaya naman nang tingnan niya lang ako ay halos manliit ang mga mata ko sa kaniya. Malapit lang siya sa ‘kin pero hindi niya ako ibinababa kahit alam niyang hindi ako marunong mag-isa!
Hinaplos niya si Cruise habang nasa mga mata ko ang tingin. Natatakot lang akong bumitaw sa tali ni Cruise dahil baka bigla itong tumakbo palayo, pero nakita kong hawak niya rin naman ito.
“Ibaba mo na nga ako,” napapalunok na saad ko.
“Huwag kang maglilikot, Lauren. Baka isipin ni Cruise na inuutusan mo siyang gumalaw.”
Tumango lang ako. “Okay, ibaba mo na ako.”
Hinahaplos niya pa rin ito hanggang sa ang kamay niya ay dumaan sa hita ko. Naka-dress akong may slit kaya litaw ang kabilang hita ko. My long legs are both on either side of the horse.
“S-Seatiel...” banta ko. I glared at him. Natatakot akong mahulog o gumalaw ang kabayo kapag gumawa ako ng kahit kaunting kilos! Halos magtaasan ang balahibo ko nang dumaplis ang mainit niyang palad sa hita ko.
A-Alam kong sinasadya niya iyon!
Yes, I want his touch. I want him touching me! P-Pero... mababaliw yata ako sa ginagawa niya ngayon.
Umangat pa ang kamay niyang nasa ilalim na ng dress. Napasinghap ako nang marating ng mahaba niyang daliri ang loob ng underwear ko mula sa gilid nito. Humaplos iyon at gumuhit ng nanunudyong linya mula sa baba ng pusod ko patungo sa kung hanggang saan ang abot ng kaniyang daliri.
Napadaing ako kasabay nang pag-awang ng mga labi. Bumigat ang paghinga ko at halos mabitawan ang tali. Halos mapaliyad ako para lang maabot niya ang akin kung saan gustong maramdaman ng katawan ko ang daliri niya.
“Please...” Nanghina ang mga binti ko. Seatiel’s eyes mirrored mine. Taas-baba ang dibdib niya dahil sa mabigat na paghinga. “I-Ibaba mo na ako...”
“Hmm? Should I make you c*m right up there, Lauren?”
Halos mapalagok ako sa sinabi niya. Umilalim pa ang gitnang daliri niya. Kulang na lang ay iangat ko ang katawan ko para tuluyan siyang maramdaman sa loob ko.
“A-Ah.” Napabitaw ako sa tali at halos maiarko ang likod nang maramdaman ang hindi makontrol na sensasyon. I felt his finger through my folds. My heart is pounding. I bit my lip as hard as I can. Nawala lang ako sa nakakabaliw na pakiramdam nang bigla siyang tumigil. Seatiel cursed out loud at sa isang iglap ay agad akong naibaba sa ibabaw ng stallion.
Hindi pa ako nakakabawi ng hangin ay mabilis niya na akong hinalikan at sinakop ang mga labi ko. Para akong lasing na tumugon sa halik niya.
Naging mabilis at marahas ang bawat galaw namin. His tongue made its way inside my mouth. Hindi ganito ang halik niya nang gabing ‘yon. He’s gentle and soft that night, pero ngayon ay para bang uhaw na uhaw kami sa isa’t isa, just waiting who will explode first.
Bumaba ang mga halik niya patungo sa panga ko, sa leeg, at sa dibdib. Mariin niyang hinapit ang bewang ko palapit sa katawan niya.
“Tangina, you looked so... hot and sensual,” bulong niya. “Right there.”
Hinalikan niya akong muli habang sinasandal sa puno. Madilim ang paligid at tanging ang ilaw mula sa lighthouse sa malayong dulo ng isla ang umiikot sa buong paligid at buong dagat, at ang maliwanag na buwan.
“I want you, Lauren. Every bit of you.” Tumigil siya saglit at tumingin sa mga mata ko. Lust, admiration, and sincerity were all mixed in his eyes.
“I want you... too... Seatiel,” mahinang saad ko na halos walang boses na lumabas. Hindi ko alam kung narinig niya iyon dahil nagpatuloy siya sa paghalik sa ‘kin. Napaungol ako nang maramdaman ang kaniyang haplos at paggapang ng kamay sa katawan ko, patungo sa mga hita ko.
Kinagat ko ang sariling labi at dinama ang bawat hagod niya sa loob ko. Saglit lang iyon dahil hinugot niya rin kahit hindi ko pa naaabot ang gustong marating. Sumunod ang tingin ko sa daliri niya nang ilabas niya ‘yon.
I want to feel him more. Nagsisimula na. B-Bakit niya inalis?
Narinig ko ang pagkalas ng belt niya. Napamulat ang inaantok kong mga mata sa pinaghalong pagod at kasabikan. Dumoble ang kabog ng dibdib ko habang inaalis ni Seatiel ang suot niyang belt.
Kinalas ko ang butones ng kaniyang long sleeves. Hindi niya ako pinigilan at dahil nanginginig ang mga kamay ko ay siya pa ang tumapos sa huling dalawang butones. Inabot niya ang labi ko at malalim na hinalikan.
Inalis ko sa kaniyang mga balikat ang long sleeves at hinayaan ‘yong bumagsak sa damuhan. Napatitig ako sa malapad niyang dibdib.
Our eyes met when Seatiel pressed himself against my body. Napasandal ako sa katawan ng puno at napakapit sa kaniyang braso.
“I want you naked, sweetheart, kaya lang... baka mangati ka sa puno.” Sinamahan niya ‘yon ng mahinang tawa.
Ang isasagot ko sana’y naiwan na lamang sa ere, when I felt his manhood slowly pushing inside me. Ang isang binti kong nakakapit sa bewang niya at hawak niya bilang suporta ay halos maglikot. Napaawang ang mga labi ko sa ginawa niyang biglang pagpasok. Tila napuno ng hangin ang baga ko sa biglaang pagkatigil ko sa paghinga dahil sa ginawa niya.
“S-Seatiel!” I called, halos bumaon ang mga kuko sa braso niya. Pakiramdam ko ay may napunit sa kaloob-looban ko sa ginawa niyang pagpasok!
Nakita ko na iyon noon, nahawakan ko pa nga! Hindi biro ang laki niya pero hindi ko naisip na ganito kasakit iyon kapag pinasok niya sa ‘kin. My walls are stretching trying to adjust to his size!
“A-Ang... ang sakit...” Habol-habol ko ang paghinga habang nag-iinit ang sulok ng mga mata ko. Saglit ko siyang itinulak pero dahil nanghihina rin ang mga kamay ko ay ni hindi man lang siya nadala sa tulak ko.
Sa halip ay gumalaw siya paloob kaya napamura ako sa sakit. “Seatiel...” I called again. Naisubsob ko ang mukha sa leeg niya. Halos mabasa ‘yon sa luha ko.
“It will only hurt for now. Mamaya mawawala rin,” bulong niya. Napapikit ako at dinama siya sa kaloob-looban ko.
“L-Lahat... l-lahat na ba ‘yan?” napapalunok na tanong kong halos maluha ang mga mata.
Sinalubong ako ng mapungay niyang mga mata. Nag-igting ang kaniyang panga. “Hindi pa. Kaya mo ba... kung lalahatin ko na?”
Halos manlaki ang mga mata ko. A-Anong hindi pa lahat? Hindi pa lahat iyon?!
“S-Seatiel... anong hindi pa lahat?” Nanghihinang tiningnan ko siya.
“Hmm, sorry...” Pumungay ang kaniyang mga mata at mariin ang bulong, nagpipigil. “Ipapasok ko na lahat para hindi na ganoon kasakit mamaya.”
W-What? Anong mamaya? Hindi pa ba ito iyon? Hindi pa ako nakakasagot sa kaniya ay mas tumulak pa siya paloob sa ‘kin! Muli akong napadaing at kinulong iyon ng labi niya para i-distract ako sa ginagawa niyang pagpasok hanggang sa bumaba ang mainit niyang bibig sa leeg ko. Mabigat ang kaniyang paghinga habang pigil na pigil ang ungol na kinukulong sa aking leeg.
“Feel it for now...” bulong ni Seatiel na pinakakalma ako.
Tumango ako at hinayaan siya. To distract myself from the pain, I tried kissing him, too. Noong una’y hindi siya tumugon pero pinagbigyan din ako.
Napadaing ako sa labi niya nang gumalaw siya sa loob ko. Masakit. Paulit-ulit niyang ginawa, marahan at tantiyado. Pero napapakapit pa rin ako sa kaniya.
Nang makita niyang hindi na ganoon kasakit ang hatid niyon sa akin ay pansamantala siyang tumigil. Seatiel pulled himself, pagkatapos ay pinakalma niya ako. He massaged my still throbbing feminity. Napapikit ako sa ginawa niya. Nabawasan na ang sakit at unti-unti na akong may naramdamang kakaibang sensasyong hatid niya sa loob ko, pero mukhang wala siyang balak na angkinin ako nang buo sa lugar na ‘yon at sa ganitong pwesto.
Binaon niyang muli ang mukha sa leeg ko at pinatakan ng mga halik ang aking balikat.
“I’ll take you with me tonight. Let’s sleep together, Lauren,” bulong niya.
“K-Kina Ate Aly?” Nanghihina pa ako, pero nang sabihin niya ‘yon ay parang marami pa akong lakas sa lahat ng gagawin niya ngayong gabi.
Nagtama ang paningin namin nang mag-angat siya ng namumungay na mga mata. Seatiel brushed his lips against mine.
“I’ll take you... somewhere.”
- Writer
