Limandaki yangının haberi konağa ulaştığında saat gece yarısını çoktan geçmişti. Berfin balkonda durmuş, gökyüzünü boyayan kızıl yansımaları izliyordu. İçinde ne pişmanlık vardı ne zafer. Sadece derin bir boşluk ve çocuklarının nefes alışını duyma ihtiyacı.
Zehra arkasında çığlık atıp duruyordu. "Deli misin sen? Demir'in bütün malları oradaydı! Yediemin'den çıkardığı, Mukaddes'in üzerine geçirdiği her şey! Sen bizi mahvettin!"
Berfin yavaşça arkasını döndü. Gözleri Zehra'nınkilerle buluştuğunda o kadar sakindi ki bu sakinlik Zehra'yı daha çok ürküttü. "Ben bir şey yapmadım Zehra. Sadece Demir'in bana verdiği yetkileri kullandım. O beni 'seçti' ya, hatırladın mı? Seçtiği kadın olarak mallarını imzaladım. Deponun güvenlik kameralarını kapattım. Liman işçilerine izin verdim. Ama yangını kim
