Corporate Seduction

Chapter Six

Lauren kept on asking herself, bakit niya hinayaan si Luke na gawin iyon sa kanya? Her morals were suddenly out the window for all she cares.

Bigla ay gustong sampalin ng dalaga ang sarili, pagka-uwi niya sa bahay niya ay parang tumanim na rin ang pet name na 'Big Boss' sa utak niya at iyon ang tawag niya sa alaga ni Luke sa baba nito. At ngayon nga ay oras ng trabaho pero nagsisimula na naman siyang mag-day dream.

Paulit-ulit sa balintataw niya ang bawat detalye ng mga nangyari. Kaya naman madalas nararamdaman niyang basa ang kanyang panty. At wala iyong pinipiling oras. Kaya naman tuloy hindi na naiya nagawang umalis ng bahay dahil baka kung kalian siya nasa labas ay doon siya makaramdam ng init.

"May lovelife ka na siguro, Lauren." Sabi pa ni Shella sa kanya. “Natutulala ka na kasi…”

"Sus, tumigil ka nga diyan." Saway pa niya dito.

"Hindi naman imposible iyon. Maganda ka, mabait at may maayos na trabaho. Nasa iyo na ang lahat."

"Kung nasa akin na ang lahat, bakit pa ako iniwan?" She said bitterly. Pain crossed her heart.

Kung ay iba pang makakarinig sa sinabi niya ay malamang na masabihan siyang bitter. It was always like that, lalo nang magkasunod iniwan siya ng ex-boyfriend niya at nang ex-best friend niya. Simula nang nangyari iyon ay naging lalong aloof siya sa lahat ng tao. Pakiramdam kasi niya ay masyadong napakataas ng standard ng mga taong nakakasalumuha niya at hindi pasado ang pagiging simple niya sa mga ito. Kung hindi lang din siya kakausapin ay hindi rin siya makikipag-usap.

That was the reason why she opted to be always alone. Pero pagdating naman sa trabaho ay nakikipagkuwentuhan naman siya kahit paano. Hindi na nga lang tulad ng dati. She had now created her own world.

Kaya nga nagulat siya nang habulin siya ni Luke at dinala sa stairwell. It was not just normal that someone would kiss, or rather hump someone they don't really know. Or in that case, hindi naman talaga sila naging close ng amo kahit kailan.

"Naku, 'Te, hugot ka na naman!" pansin nito.

"Wala pa bang bagong manager na papalit kay Sir Reid?" tanong na lamang ni Lauren upang ibahin ang usapan. Hanggang maaari ay ayaw niyang palawigin ang tungkol sa personal life niya. Tapos na iyon. Hindi na kailangan pang balikan.

Dati-rati kasi ay kapag may umalis, may kapalit agad na personnel bago pa man magpa-despedida. Ngayon ay nakakapagtakang wala pang kapalitan ang dating amo sa binakante nitong posisyon. Was it that so hard to find a replacement for her manager?

"Wala pa rin dumadating na memo." Sagot ni Shella sa kanya. "Marami pa namang kliyente ang gusto makipag-set ng meeting sa manager ngayon."

Nasa ganoon silang pag-uusap nang may kumatok sa drawing room. Sumungaw ang isa nilang engineer doon. "Guys, emergency meeting. Nandito si Sir Luke."

Mabilis siyang napalinga sa engineer nila. Hindi na niya alam kung napansin ng mga ito ang biglang panlalaki ng kanyang mata.

Luke. His name sounded like an alarm to her ears.

Lauren could bet that her color suddenly turned red as her blood rushed through her veins. Pangalan pa lang binata ang narinig niya pero nataranta na agad siya. Halos marinig na niya sa tainga niya ang lakas ng t***k ng puso niya. Hindi pa siya handing makaharap muli ito!

"Anong ginagawa ni Boss dito?" tanong ni Shella.

Nagkibit-balikat lang ang kanilang engineer. "Tara na. Baka magse-sermon na naman iyon." Iyon naman kasi ang madalas ng binata kapag naroon ito, kaya iyon rin ang nakatanim sa isip ng lahat kapag dumadating ito. Supladong masungit. Pero guwapo.

Kahit ayaw ni Lauren ay pinilit niya ang sariling tumayo. Tila kay bigat-bigat ng kanyang mga paa na halos hindi niya maihakbang ang mga iyon.

Nang nasa harap na siya ng pinto ng conference room ay parang biglang gusto niyang magtatakbo pabalik sa drawing room at magkulong na lang doon.

She didn't expect to see Luke this soon. Hindi niya alam kung anong mukha ang ihaharap niya sa lalaki matapos niyang makipaglaro ng apoy dito noong isang gabi. She could still feel his lips on her skin and how he touched almost her whole body.

Lauren sighed and lifted her hand. Bago pa man niya mahawakan ang door knob ay kusa nang bumukas ang pinto. Agad na sumalubong si Luke sa kanya. Gusto tuloy niyang tumalikod at tumakbo palayo dito.

"Faster." Malalim ang boses na utos sa kanya ng binata. "I am a very busy person to wait for all of you."

Nagkukumahog na pumasok si Lauren sa conference room kasunod ng iba pa niyang kasama. Sa likod pinili ng dalaga na maupo upang malayo kay Luke na nararamdaman niyang nakatingin sa kanya.

Hindi niya napigilan ang sarili na hindi lingunin ang binata. At hindi nga siya nagkamali. Luke was looking at her legs and then her butt.

LUKE has always been a busy person. Pero wala sa timing ang pag-alis ni Reid. Ang hectic niyang schedule ay lalong naging hectic dahil dito.

Last Saturday ay bumaba ang memo na pansamantala ay kailangan niya din pangasiwaan ang puwestong naiwan ng kaibigan.

Hindi niya tuloy malaman kung matutuwa ba siya o hindi. For some time starting today, doon siya mag-oopisina sa lugar kung nasaan si Lauren. And the thought that they would be under the same roof for quite some time is not good for his raging hormones.

At kaninang umaga, he was excited to see her, and yet there was some part of him na pinapagalitan ang sarili niya na hindi siya dapat makaramdam ng excitement.

Hindi niya alam kung gaano karaming pagpipigil sa sarili ang kailangan niyang ilabas upang hindi niya lapitan ang dalaga at kalimutan na lang ang lahat ng nangyari sa kanila noong nakaraang Biyernes ng gabi.

Nang masilayan niya si Lauren, pinilit pa niya ang sarili na harapin ang dalaga sa paraan kung paanong hinaharap niya ang mga empleyado niya. And he wanted to congratulate himself to being able to speak straight. Pero iba na ang takbo ng dugo niya ng mga sandaling iyon.

Nakita niyang naglakad ang dalaga papunta likod ng conference room upang doon maupo. Hindi niya maiwasan na hindi ito sundan ng tingin. Bumaba ang kanyang mga mata sa mga legs nito, and again, he imagined her straddling him with those legs.

And damn! Lauren is wearing a skirt! Luke almost groaned out loud.

Hindi maaari ito! Pero kaya ba niyang pigilin ang sarili? He could feel his loin growing with just the sight of her. He had to restrain his thoughts para hindi niya maipahiya ang sarili sa harap ng mga tauhan niya.

Kaya naman mabilis niyang tinapos ang emergency meeting nila upang maiayos niya ang takbo ng isip niya, lalo na ng miyembro ng katawan niyang lalong bumubukol. Baka may makapansin pa, lalo at nakatayo pa naman siya sa harapan. Kung bakit naman kasi walang podium ang conference room na ito! Pero kunsabagay, mallit lang naman ang lugar at madalas ay impromptu meeting lang ang ginaganap doon.

HALOS walang naintindihan si Lauren sa tinakbo ng meeting nila maliban sa sinabi ni Luke na pansamantala ay doon ito papasok sa opisina nila habang wala pang kapalit ang dating manager.

Bigla tuloy siyang natuliro dahil walang kasiguraduhan kung hanggang kailan niya araw-araw na makikita ang binata doon. Nahihiya siya sa tuwing magtatama ang kanilang mga mata kanina ay naaalala niya ang ginawa nila sa stairwell noong party.

Akmang bubuksan niya ang pinto ng drawing room nang may umabot sa door knob noon kasabay ng paghawak sa braso niya. Nang tingnan niya kung sino iyon ay ganoon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang makitang si Luke iyon.

Mabilis niyang nilinga ang paligid upang tingnan kung may nakatingin. Pero hindi niya masabing nakahinga siya nang maluwag nang makitang wala namang ibang tao sa gawing iyon ng opisina, patuloy pa rin kasi ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso dahil sa presensiya ni Luke doon.

He led her inside then he locked the door. Binitawan siya nito at patuloy na naglakad. Luke walked towards one of the tables and sat at the edge of it facing her. He was staring at her. Intently.

And damn! He was so sexy! Bigla niyang naalala si Christian Grey habang nakaupo ang character nito sa mesa sa unang pagkakataon na nakilala nito si Anastacia.

Napako sa kinatatayuan si Lauren habang nakatingin din sa binata. All the thoughts of Friday night came rushing through her body and making it visible in her eyes. Mukhang ganoon din naman ang tumatakbo sa isip ng binata ng mga sandaling iyon. Mabilis ang pagkalat ng apoy sa mga mata nito na tila ba anumang sandali ay sasabog dahil sa init niyon.

"Come here." Narinig niyang sabi ni Luke. His voice was husky and kinda sweet. It wasn't even commanding to her ears but it made her follow him. Hindi na nito kailangan pang ulitin ang mga katagang iyon.

It was as simple as that. Iyon lamang ang sinabi ng binata ngunit natagpuan ni Lauren ang sariling naglalakad palapit dito. May isang bahagi niya na nagsasabing hindi siya dapat lumapit dito, pero hindi niya mapigilan ang sarili.

Tumigil siya sa harapan nito. Just an arm away from him.

"Bakit mo ako sinundan dito sa drawing room? Hindi ba dapat ay doon ka lang sa office mo?" Lauren asked. Kahit naman napuno siya ng pagnanasa habang nasa bisig ni Luke noong Biyernes ay malinaw naman sa kanya na hindi siya nito papatulan talaga.

"I have been asking myself that." Umangat ang kamay ng binata at hinaplos ang pisngi niya hanggang sa humatong iyon sa kanyang leeg. Heat surged through her with that simple touch. At tulad nang hindi niya napigilan ang sariling mga paa na lumapit sa binata nang tawagin siya nito, hindi rin niya napigilan ang sariling mga mata na mapapapikit.

Hanggang sa namalayan na lang niya na hinila siya ni Luke palapit sa katawan nito. Lauren landed in between his legs as his arms wrapped around her waist. Pinagmasdan ng binata ang mukha niya at pakiramdam niya ay lalo lamang tumataas ang temperatura nila habang lumilipas ang bawat sandali.

He lowered his face to her, his lips inches away from hers. Halos mabasa na ng dalaga sa nag-aapoy nitong mga mata kung ano ang gusto nitong gawin sa kanya ng mga sandaling iyon.

"Gusto kong ipaalala sa iyo, Sir na staff mo lang ako at nasa opisina tayo..." Lauren said in a whisper.

"And my f*****g body doesn't seem to care about that." He said in a deep voice. In an instant his lips met hers.

Malalim agad ang halik na iginawad nito sa kanya na para bang nagsasabing na-miss siya nito. Ramdam niya ang panggigil ng binata dahil sa sandaling paglalapat ng mga labi nila ay nakailang beses na agad siya nitong kinagat. And finally, he gained entrance on her mouth, he immediately sucked her tongue making her moan deliciously.

Sa halik pa lamang ni Luke ay nararamdaman na niya ang pagkabasa ng kanyang panty. It was uncontrollable like the heat she was feeling all over her body.

"Kiss me back." Luke demanded. And she did. Lauren answered kiss for a kiss, tongue for tongue. Nakikinita na niya na mamumula na naman ng husto ang mga labi niya at mamamaga tulad noong BIyernes ng gabi. Pero kahit alam na niya kung ano ang mangyayari ay sige pa rin siya.

Luke can be as delicious as her favorite food that she wanted to devour. Kahit halos kapusin na sila sa paghinga ay sige pa rin sila sa paghahalikan. Mabuti na lang at sound proof ang drawing room na iyon. Dahil kung hindi, everybody would hear the sound of their lips sucking each other and how they moan everytime their tongues tangled with each other.

Pero sa hindi malamang kadahilanan ay parang hindi siya kuntento sa halik lang. She was looking for something more pero hindi niya alam kung ano iyon. Lauren moved her body even closer to his. Naramdaman niya sa kanyang puson ang pagdikit ng matigas na bagay sa harapan nito.

Her thoughts were answered suddenly. Bigla na lang tumayo si Luke at lumipat sa likod niya. Isinandal ng binata ang kanyang likod sa dibdib nito kasabay ng paghalik sa kanyang leeg.