Chapter 9: William Damien

1127 Words

Lumingon ako muli pero wala na ang lalaki pero ang imahe niya na may matangos na ilong at pagpalit ng mata niya mula kulay-khaki sa pula ay rumehistro sakin isipan. Isang malaking ibon ang nakita ko sa kalangitan at sumunod ang malakas na tunog nito. Napaupo ako sa sahig at nanlaki ang mga mata. “Anong nangyari sayo?” napatayo ako ng may lumapit sakin na lalaki na may mahabang buhok at salamin sa mata. “May…” tinuro ko sa kanya ang malaking ibon at mabilis siyang pumalakpak at nawala ito. “Imahinasyon lamang yan. Nag-almusal ka na ba?” tanong niya. Tumango ako. “Sa susunod huwag lang sandwich ang kainin mo.” Napalingon ako sa sinabi niya. Paano niya nalaman na sandwich lang ang kinain ko? “Tara na, magsisimula na ang klase ko.” Doon ko lang na realize na siya pala ang guro ko sa unang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD