Axton's point of view
"Kumain ka na," sabi ni Weeny sa akin.
Tinignan ko ang kutsara na mayroong laman na pagkain na nakatapat sa bibig ko. Nandito ako sa isang kwarto sa hospita at wala akong alam kung paano ako napunta sa lugar na ito.
Agad kong binuka ang bibig ko ng ilapit ni Weeny ang kutsara na mayroong laman na pagkain sa bibig ko.
Nakaupo ako sa hospital bed habang ang kumot ay nakapatong sa kalahati kong katawan. Nginuya ko ang isang maliit na manok na kasama ang kanin. Bawat pag nguya ko ay nararamdaman ko pa ang medyo pag sakit ng mga sugat ko sa mukha.
Tinignan ko ang maamong mukha ni Weeny. Bukod sa kan'ya ay wala na akong matandaan na kung sino, hindi ko alam kung anong ugnayan namin, pero alam kong parte s'ya sa buhay ko.
"Matagal na ba tayong magkakilala?" tanon
