Ep.3
1158 Words
คืนวันศุกร์ถือว่าเป็นคืนแห่งการปลดปล่อยของใครหลายคนก็ว่าได้ ไม่ว่าจะเด็กวัยเรียน หรือแม้แต่ผู้ใหญ่วัยทำงานที่จะได้ผ่อนคลายก่อนหยุดพักชิลๆ ในวันเสาร์อาทิตย์
ไม่แปลกที่วันนี้ผู้คนในผับ ดิ อาฟเตอร์ จะดูหนาตาเป็นพิเศษ ใครๆ ก็อยากจะสลัดความเครียดทิ้ง ดื่มด่ำกับเครื่องดื่มรสขม เคล้ากับเสียงเพลงและแสงสีจากไฟดิสโก้ ไม่เว้นแม้แต่หยาดลดา
คนตัวเล็กยังคงนั่งอยู่ที่บาร์เช่นเดิม ตรงหน้าก็ยังมีแก้ว ดิ อาฟเตอร์ ช็อก ที่บาร์เทนเดอร์หนุ่มแนะนำวางอยู่เช่นเดิมเหมือนกับในตอนแรก ต่างกันตรงที่จำนวนแก้วเพิ่มมากขึ้นก็เท่านั้น จากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสาม และจากสามเป็นสี่อย่างตอนนี้
“ฮึก! การโดนหักหลังนี่มันแย่เนอะ ยิ่งกับคนที่เราไว้ใจ แม่งโคตรแย่ บัดซบสุดๆ” ตัดพ้อแล้วก็ยกแก้วค็อกเทลดีกรีแรงขึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ ในขณะที่บาร์เทนเดอร์คนเดิมได้แต่ยืนฟังนิ่งๆ ไม่ออกความเห็นใดๆ ต่อคนตรงหน้า ปล่อยให้หญิงสาวที่กำลังกรึ่มได้ที่พรั่งพรูความในใจออกมาจนหมด เขาทำงานที่นี่มานาน เจอสถานการณ์แบบนี้จนชินชา
“...”
“แล้วคุณรู้ปะว่าฉันไปเจอพวกเขาตอนไหน ตอนที่แม่งเอากันอยู่อะ แม่ง...ทุเรศฉิบหาย อุบาทว์!!” หยาดลดาพยายามยั้งปาก แม้อยากจะด่าให้ดูต่ำสถุนกว่านี้ก็เถอะ
“ถ้าพวกเขาทำตัวทุเรศกันขนาดนั้น แล้วทำไมคุณผู้หญิงถึงไม่มองหาใครคนใหม่ดูสักคนล่ะครับ”
“คนใหม่งั้นเหรอคะ?”
ได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็พลันกวาดตามองไปรอบตัวแบบส่งๆ ทันที ก่อนจะส่ายหัวไปมาเมื่อแสงไฟดิสโก้ภายในร้านส่งแสงวิบวับทำเธอเวียนหัวและตาพร่าในขณะเดียวกัน
“ใช่ครับ คุณเป็นผู้หญิงที่สวย ดูดี แล้วก็มีเสน่ห์มากๆ ทำไมไม่ลองหาแฟนใหม่ดูล่ะครับ ผมว่าที่นี่มีให้คุณเลือกเยอะเลยนะ”
“ฉันดูมีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
“ไม่ลองก็ไม่รู้นะครับ”
“งั้นเหรอคะ...” หยาดลดาขานรับเสียงแผ่ว ก่อนที่ความคิดนอกเหนือการควบคุมจะผุดเข้ามาในหัว
หากคืนนี้เธอขอเป็นหยาดลดาคนใหม่จะเป็นอะไรไปล่ะ และหากมีคนเดินมาขอชนแก้วกับเธอคนแรก เธอจะเสนอตัวให้เขาคนนั้นเลยคอยดู!!
ในเมื่อเก็บความบริสุทธิ์ไว้ให้คนรักแล้วเขาดันไม่เห็นค่า คืนนี้ก็คิดว่าขอสละมันให้จบๆ ไป
เป็นคนใสๆ แล้วไม่ใช่ไทป์ที่ผู้ชายต้องการ งั้นก็ขอร่านแม่งเลยก็แล้วกัน!!
.....
“เชิญด้านนี้เลยครับ” เสียงทักทายของบอดี้การ์ดมือขวาดังขึ้น พร้อมกับผายมือเชื้อเชิญมิสเตอร์ยามาดะ แขกคู่ค้าคนสำคัญของ เพลิงพศุตม์ ทัพดิษกรณ
เพลิงพศุตม์ก้มศีรษะระบายรอยยิ้มให้กับมิสเตอร์ยามาดะ พร้อมทั้งผายมือเชิญให้เขาเดินเข้าไปภายในร้าน เพื่อเป็นการให้เกียรติและแสดงความเคารพตามวัฒนธรรมของชาวญี่ปุ่น เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเดินตามผู้จัดการร้านเข้าไปแล้ว เขาก็หันหน้ามาออกคำสั่งสำคัญกับมือขวาข้างกายทันที
“ขึ้นไปถึงห้องด้านบนแล้วก็หาเด็กๆ สักสองสามคนมาเอนเตอร์เทนมิสเตอร์ยามาดะหน่อย”
“ได้ครับนาย”
ชวิน เลขาคู่ใจของเพลิงพศุตม์ขานรับหนักแน่น ก่อนจะจัดการต่อสายหาบุคคลที่สามารถจัดการเรื่องความบันเทิงให้เขาได้ตามคำสั่งเจ้านาย ในขณะที่คนออกคำสั่งเดินตามหลังมิสเตอร์ยามาดะเข้าไปติดๆ
เพราะเป็นคืนคาบเกี่ยวกับวันหยุด วันนี้ที่คลับของเพื่อนสนิทจึงมีลูกค้าเยอะกว่าปกติ เดิมทีเพลิงพศุตม์ไม่ได้ใช้สถานบันเทิงแบบนี้เป็นที่รับรองแขกคนสำคัญหรอก เขามักจะเลือกปิดห้องในโรงแรมหรูๆ และจัดหาเด็กสาวมาเอนเตอร์เทนแขกแบบส่วนตัวมากกว่า
ทว่าพอเพื่อนสนิทลงทุนเปิดธุรกิจสถานบันเทิงเมื่อไม่กี่ปีก่อน ด้วยความอยากอุดหนุน จากห้องรับรองแขกวีไอพีในโรงแรมก็เปลี่ยนมาเป็นห้องวีไอพีที่ ดิ อาฟเตอร์ คลับ อย่างทุกวันนี้
“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” เพราะคนเยอะจึงมีการเดินชนและเบียดเสียดกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา เธอคนที่เดินชนเงยหน้ามองร่างสูงในชุดสูทสีเข้ม ก่อนส่งสายตาเชิญชวนเล็กน้อย ทว่าเพลิงพศุตม์ไม่ได้สนใจ
“ไม่เป็นไรครับ” เขาตอบเสียงด้วยเสียงราบเรียบแล้วเบี่ยงตัวออกไปทางเคาน์เตอร์บาร์ทันที
แต่ไม่ว่าจะหลบหรือหลีกอย่างไร ก็ยังมีผู้หญิงอีกหลายต่อหลายคนเข้ามาทักทายและแสดงท่าทีเชื้อเชิญเขาไม่หยุด กระทั่งเดินมาถึงบริเวณหน้าบันไดทางขึ้นไปห้องรับรองวีไอพีที่ชั้นสอง ทว่าหางตาของเพลิงพศุตม์ดันเหลือบเห็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจตรงเคาน์เตอร์บาร์พอดิบพอดี
...หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงช่างสะดุดตาเขาจริงๆ ก่อนมุมปากยกยิ้มอย่างลำพองใจ
หึ...สงสัยคืนนี้จะไม่ได้กลับบ้านมือเปล่าเสียแล้ว!!
คิดแล้วก็พลันกระดิกนิ้วเรียกชวินที่เดินตามหลังให้เข้ามารับคำสั่งใกล้ๆ ก่อนชายหนุ่มที่ถูกเรียกจะรีบพุ่งตัวเข้าไปหาผู้เป็นเจ้านายทันที เขาเป็นคนทำงานเร็ว มีความคล่องตัวสูง และทำงานได้ดีไม่เคยผิดพลาดเลยสักครั้ง สมกับตำแหน่งเลขาคู่กายที่เพลิงพศุตม์ไว้ใจ
“เดี๋ยวแกตามไปดูแลมิสเตอร์ยามาดะให้ดี ถ้าเด็กที่เลือกมาไม่ถูกใจก็ให้มิสเตอร์ยามาดะเลือกใหม่ ดูแลอย่าให้ขาดตกบกพร่องแม้แต่นิดเดียว เข้าใจมั้ย”
“รับทราบครับนาย”
“งั้นก็รีบขึ้นไปดูแลมิสเตอร์ยามาดะได้แล้ว”
“อ้าว...แล้วนายล่ะครับ”
“ฉันเหรอ” พูดพลางกดโค้งที่มุมปากอีกครั้ง ก่อนจะจดจ้องมองไปยังสาวเดรสสีแดงที่หมายตา “ฉันมีธุระด่วนที่ต้องทำนิดหน่อย เดี๋ยวตามขึ้นไป”
เพลิงพศุตม์ตบไหล่เลขาคู่กายสองสามครั้งเบาๆ ก่อนจะเบี่ยงตัวออกไปอีกทาง มุ่งตรงไปยังเคาน์เตอร์บาร์ทันที
“สวัสดีครับคุณเพลิง”
“อือ” เขาพยักหน้ารับไหว้พนักงานภายในร้าน ทว่าสายตากลับปรายมองผู้หญิงเก้าอี้ข้างๆ ไม่กะพริบ
บอกเลยว่าเขามันก็ผู้ชายโสดไร้สถานะคนหนึ่ง ไม่มีใครได้ครอบครองหัวใจ ทำงานหนัก วันๆ เจอแต่เรื่องน่าปวดหัว พอเจอของสวยๆ งามๆ และถูกใจก็อยากจะจับจ้องเหลียวมองเป็นธรรมดา
...รวมถึงอยากจะครอบครองและลิ้มลองรสชาติด้วย
โปรดติดตามตอนต่อไป
- Writer
