ฝนสาดไฟ

Ep.4

เพลิงพศุตม์พินิจพิจารณารูปร่างคนตรงหน้าเพียงไม่กี่วินาที ก็สั่งค็อกเทลที่ดูแล้วน่าจะเหมาะกับคนในสายตามาสองแก้ว

“ขอ เซ็กซ์ อิน ดา คลับ (Sex in da club) สอง” พูดจบก็พยักพเยิดหน้าไปทางหญิงสาวที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างๆ เป็นการส่งสัญญาณให้บาร์เทนเดอร์รู้ว่าสองแก้วนั้นหมายถึงของใครบ้าง

แก้วหนึ่งเป็นของเขา ส่วนอีกแก้วเป็นของหญิงสาวน่าตาจิ้มลิ้มคนนี้

หยาดลดายังคงก้มหน้ามองแก้วเหล้าของเธอ ระหว่างปลายนิ้วลูบปากแก้วไปมา คล้ายใช้ความคิดกับเรื่องราวเฮงซวยในชีวิตที่เพิ่งประสบพบเจอ ไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัวใดๆ รวมถึงผู้มาใหม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้สักพักแล้ว กระทั่งบาร์เทนเดอร์คนเดิมยื่นแก้วค็อกเทลแก้วใหม่ให้เธอ

“เอ่อ...ฉันไม่ได้สั่งนะคะ” หยาดลดาหลุบสายตามองแก้วค็อกเทลทรงสูงสีแดงเข้มตรงหน้า

“คุณผู้ชายท่านนี้สั่งให้คุณครับ”

“คะ?”

ไม่รอให้ความสงสัยค้างคาใจนาน หยาดลดาหันไปมองเก้าอี้สตูลข้างกายทันที สองตาสบเข้ากับดวงตาสีเข้มลุ่มลึกของใครบางคน แค่มองแวบเดียวผ่านแสงไฟที่ไม่สว่างมากนัก เธอยังรู้ว่าเขาหล่อเหลาและดูดีมากเลยทีเดียว อีกทั้งการแต่งกายยังจัดว่าดูดีมีคลาส ตั้งแต่เสื้อสูท เชิ้ตด้านใน ไล่ลงมาจนถึงรองเท้าหนังสีดำวาววับ ไม่เว้นแม้แต่นาฬิการุ่นยืมเพื่อนกับสร้อยข้อมือแบรนด์ดัง

“คืนนี้ผมขอเลี้ยงคุณได้มั้ย”

“หมายถึงเหล้าเหรอคะ?” หยาดลดาถามกลับ จะว่าฟังแล้วดูใสซื่อไร้เดียงสาก็ใช่ แต่จะว่าแอบแฝงชั้นเชิงความยั่วยวนเบาๆ ก็ไม่เชิงอีกนั่นแหละ

รวมๆ แล้วสำหรับเพลิงพศุตม์ หญิงสาวคนนี้มีเสน่ห์น่าค้นหา แล้วเขาก็เป็นผู้ชายที่ชอบค้นหาความน่าดึงดูดจากสิ่งที่ถูกใจเสียด้วยสิ

“แล้วถ้ามากกว่านี้คุณจะให้ผมเลี้ยงมั้ยล่ะ”

เมื่อได้ยินอีกฝ่ายถามกลับก็พลันหัวเราะเยาะตัวเองในใจ เมื่อสิ่งที่เธอคิดเล่นๆ ในหัวกำลังจะเป็นความจริงในไม่ช้า

ก็แค่ความคิดโง่ๆ ของคนช้ำรักที่ต้องการจะประชดชีวิตให้สมกับความเจ็บปวดจากการถูกเพื่อนรักและแฟนหนุ่มหักหลัง แต่เห็นทีคราวนี้มันจะไม่ใช่แค่เล่นๆ เสียแล้ว เพราะดูจากสายตาที่อีกฝ่ายมองมา...

เขาพร้อมจะเลี้ยงเธอจริงอย่างปากว่า!!

“ชนแก้วกันหน่อยมั้ยครับ”

“ขอบคุณสำหรับเหล้าแก้วนี้นะคะ” หยาดลดาว่าแล้วก็ยกค็อกเทลสีร้อนแรงขึ้นมาชนกับแก้วของชายหนุ่มทันที

ร่างสูงจรดริมฝีปากลิ้มลองรสชาติเครื่องดื่มที่สั่งมา ดื่มไปก็มองหญิงสาวเดรสสีแดงตรงหน้าไปด้วย เธอช่างเข้ากันได้ดีกับค็อกเทลที่เขาสั่งจริงๆ

สัมผัสแรกช่างหวานล้ำ เหมือนดวงหน้าสวยละมุนของเธอ สัมผัสต่อมาช่างเปรี้ยวจี๊ดไม่ต่างจากชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงที่เธอสวมใส่ สีชุดตัดกับผิวขาวๆ ดูลื่นมือน่าลูบคลำเสียจริง และสัมผัสสุดท้ายจากความร้อนแรงของวอดก้าที่เป็นส่วนผสมหลัก ข้อนี้เพลิงพศุตม์ยังตอบไม่ได้ว่าเหมือนเธอตรงไหนดี

เขาต้องลองก่อนสักทีสองทีถึงจะรู้...

เพลิงพศุตม์เป็นผู้ชายวัยสามสิบต้นๆ คงสถานะโสด ไร้พันธะ และไม่มีความคิดอยากผูกมัดเอาตัวเองติดกับใคร ดังนั้นด้วยความที่เป็นชายโสดวัยกลัดมัน จึงย่อมมีความต้องการอยากจะปลดปล่อยตามประสาคนชั่วโมงบินสูง และตามสัญชาตญาณนักล่าที่มีติดตัวในผู้ชายแทบทุกคน

อยากจะล่าและตะครุบเหยื่อสวยๆ กินก็ไม่แปลกอะไร

“คุณสวย”

“จริงเหรอคะ?”

“ครับ ผมไม่ชอบพูดโกหก”

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณที่ชมนะคะ” ขานรับแล้วยกแก้วค็อกเทลขึ้นจิบอีกอึกใหญ่ ก่อนจะรวบรวมความกล้า อีกทั้งยังดูบ้าบิ่นไม่น้อย เอ่ยถามผู้ชายแปลกหน้าออกไปตรงๆ “แล้วคุณล่ะ ชอบของสวยๆ งามๆ มั้ยล่ะคะ”

เพลิงพศุตม์ระบายยิ้ม มุมปากกดโค้งน้อยๆ ดุนลิ้นไปตามกระพุ้งแก้มด้วยความชอบใจ ก่อนจะพยักหน้าตอบตกลงโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดให้เปลืองพลังงานร่างกาย

“ผมก็ผู้ชายโสดคนหนึ่ง ถ้าจะชอบเชยชมของสวยๆ งามๆ ก็คงไม่แปลก คุณว่าจริงมั้ย”

“แต่บางครั้งการจะเข้าไปเชยชมของสวยๆ งามๆ มันก็อาจจะมีค่าใช้จ่าย ฉันไม่อนุญาตให้เข้าชมฟรีหรอกนะคะ”

“หึ ถ้าถูกใจ แพงแค่ไหนผมก็ยอมจ่าย” เพลิงพศุตม์ตอบรับอย่างไม่คิด

สารภาพตามตรงว่าแอบตกใจอยู่ไม่น้อยที่อีกฝ่ายบอกว่าไม่ฟรี เพราะดูจากรูปร่างหน้าตาและจริตแล้ว ดูยังไงก็ไม่น่าใช่ผู้หญิงอย่างว่า แบบที่เขาเคยเจอสักเท่าไร

หรือนี่จะเป็นการเรียกลูกค้าแบบใหม่อย่างนั้นเหรอ แต่ยอมรับเลยว่าได้ผลมาก!!

“ค่าเข้าชมไม่ถูกนะคะ ฉันบอกไว้ก่อน”

“ผมมีเงินครับ” เพลิงพศุตม์ตอบกลับอย่างหน้าตายสุดๆ “แต่น่าเสียดายที่ผมไม่สะดวกตอนนี้ ขอตัวไปจัดการธุระก่อนสักครู่นะครับ”

“แล้ว...”

เพลิงพศุตม์หลุบตามองสำรวจเรือนร่างของเธออีกเล็กน้อย ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ เขาชอบอะไรที่ดูใสๆ แต่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่ ชอบผิวขาวๆ ที่แค่มองก็รู้ว่ามันลื่นมือขนาดไหน ชอบขาเรียวที่คงเกี่ยวสะโพกเขาได้ดียามอยู่บนเตียง ชอบริมฝีปากกระจับทว่ากลับดูอวบอิ่มนั่นด้วย ซึ่งคนตรงหน้ามีครบถ้วนทุกข้อจนไม่อยากเสียเวลารอ

แต่ก็นั่นแหละ เขาต้องทำงาน

“เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมให้คนพาคุณขึ้นไปรอบนห้อง ถ้าเสร็จแล้วผมจะไปหาคุณนะครับ” พูดจบก็กดยิ้มมุมปากส่งไปให้คนตรงหน้าอีกครั้ง พร้อมกับกระดกดื่มค็อกเทลที่เหลือทีเดียวหมดแก้ว ก่อนขอตัวเดินออกไป

.....

สถานการณ์ภายในห้องรับรองเป็นไปไม่ค่อยดีเท่าไรนัก เพราะมิสเตอร์ยามาดะยื่นข้อต่อรองที่ทำให้เพลิงพศุตม์ฟิวส์เกือบขาดหลายรอบ ไม่่ว่าจะดีลงานกันกี่ครั้งอีกฝ่ายก็ทำให้หัวเขาร้อนได้ตลอดเวลา ทั้งที่เขาเองก็เป็นคนสุขุมใจเย็นมากพอสมควรคนหนึ่ง

ถ้าไม่ติดว่าทำการค้าด้วยกันมาตั้งแต่รุ่นพ่อ เขาคงไม่ยอมเสียเวลามานั่งคุยด้วยหรอก!

“ถ้างั้นผมขออีกสองเปอร์เซ็นต์ได้มั้ยครับ เพราะถ้าเอาตามที่คุณยามาดะเสนอมา ผมว่าทางผมน่าจะไม่คุ้มทุน”

“เฮ้อ เห็นแก่ที่คุณเพลิงยอมมาคุยด้วยตัวเองนะครับเนี่ย เอ้า...ยอมก็ยอม ผมยอมเพิ่มให้คุณอีกสองเปอร์เซ็นต์ก็ได้ จะได้จบงานนี้ซะที” มิสเตอร์ยามาดะที่ทำทีคิดหนัก และยกเหตุผลมากล่าวอ้าง ในที่สุดตอบตกลงตามดีลที่ว่า เอาจริงๆ เขาก็แค่อยากจะลองเชิงคู่ค้ารุ่นลูกเล่นๆ สักหน่อยก็แค่นั้น

“ถ้าอย่างนั้นก็เซ็นสัญญากันตอนนี้เลยนะครับ จบงานแล้วเราจะได้ไปหาความสุขกันต่อ” เพลิงพศุตม์ว่าพลางกระดิกนิ้วบอกชวินเอาสัญญาที่เตรียมไว้เข้ามาให้ จากนั้นก็กางแฟ้มให้มิสเตอร์ยามาดะเซ็น ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ปิดดีลโปรเจกต์นี้ได้สักที

เมื่อทุกอย่างลงตัวไม่มีปัญหา ช่วงเวลาความบันเทิงก็เริ่มต้นอีกครั้ง เพลิงพศุตม์พยักหน้าให้ชวินพาตัวสาวๆ เข้ามาเอนเตอร์เทนมิสเตอร์ยามาดะ ในขณะที่เขาขอตัวกลับไปหาความบันเทิงให้ตนเองเช่นกัน

“จะกลับเลยมั้ยครับนาย”

“ไม่ละ ฉันจะอยู่ต่อ อ้อ...คืนนี้ฉันไม่ต้องการผู้ติดตามนะ” พูดจบเพลิงพศุตม์ก็เดินตรงไปยังห้องชั้นบนที่เขาสั่งให้คนพาสาวเดรสแดงคนนั้นขึ้นไปรอ ขณะที่เดินไปก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนอวดแผงอกหนั่นแน่นไปด้วย

แทบจะอดใจรอช่วงเวลาแห่งความสุขนั่นไม่ไหวแล้ว!!

โปรดติดตามตอนต่อไป