Chapter 41
Agua’s POV
“‘Di kita ililiko, iuuwi kita, pangako.” I scoffed. As if naman gusto kong iliko niya ‘ko. Subukan lang niya, babae ako pero kaya kong ipakain sa kanya itong kamao ko!
Pagkasara ng pinto ay agad na tinungo nito ang driverseat. Ilang saglit lang ay naramdaman ko na ang paggalaw ng sasakyan.
Kay tahimik sa loob ng sasakyan habang binabagtas namin ang daan pauwi. Nakikiramdam lamang lamang kami sa isa’t-isa. Hindi ko alam kung may sumpa ba ‘tong shotgun seat niya dahil sa tuwing nakaupo ako rito laging masama ang loob ko o ‘di kaya’y umiiyak.
Sinusumpa ko, ito na ang huling pag-upo ko rito! Saad ko sa sarili.
Naka-ekis ang mga braso ko sa harap ng dibdib habang nanatili ang tingin ko sa labas ng bintana sa tabi ko. Nakatanaw ang mga mata ko sa bawat establishime
