Reşit’in evinin önünde herkes bir anda toplanmıştı. Adar’ın omzundan hâlâ kan sızıyordu ama kimse onu durduramadı. Köyün erkekleri tüfekleri omuzlamış, kadınlar kapı eşiklerinden bakıyordu. Arin yanındaydı, eli Adar’ın elinde, parmakları buz gibiydi.
“Adar… Ferit durmayacak,” dedi Arin, sesi fısıltıdan bile hafifti.
Adar parmaklarını daha sıkı kenetledi.
“Bırak gelsin. Bu sefer saklanmayacağız.”
Tam o sırada Nine bastonunu yere vurdu. Sesi köyün taşlarında yankılandı.
“Yeter artık!” diye bağırdı. “Bu köyde kimse kız kaçırmaz, kimse kız zorla almaz. Ferit töreyi çiğniyor!”
Homurtular yükseldi. Mehmet tüfeğini kaldırdı, sesi gürdü.
“Adar haklı. Bu iş artık kan davasına dönerse dönsün. Biz de hazırız.”
Arin Adar’ın elini daha sıkı tuttu.
“Kan istemiyorum,” dedi titreyen bir sesle. “S
