Chapter 6
1615 Words
“Thank you!” bukal sa kalooban kong pasasalamat kay Sandro.
Kasalukuyan na kaming nagkakape rito sa sala ng dati naming bahay kung saan inihatid pa muna niya ako matapos ang sandalling getting to know namin ng kaniyang mga kapatid.
“Ako nga ang dapat magpasalamat sa 'yo,” nakangiting turan niya na ‘di maalis-alis mula pa kaninang umalis kami ng kumpanya.
Inilapag niya ang tasa ng kapeng hawak sa ibabaw ng mesita at saka humarap siya sa’kin ng may mataimtim na pagtitig.
“Bakit?” natatawang tanong ko sa kaniya.
“Dahil dumating ka sa buhay ko,” madamdamin niyang pahayag na ikinatahimik ko.
Masuyong humawak ang kamay niya sa mga kamay kong nakapatong sa ibabaw ng aking mga hita.
“Pasensiya ka na kung masyado akong mabilis, Angela. Sa totoo lang hindi ko rin alam kung ano’ng nangyayari sa’kin at nahihibang ako ng ganito sa’yo.”
Dinala niya ang mga kamay ko sa tapat ng kaniyang bibig at saka pinaulanan iyon ng maliliit na halik.
Ang lakas nang pagtibok ng puso ko at bumibingi iyon sa buo kong pandinig.
Matipid na ngumiti ako saka tumayo upang ilayo ang sarili mula kay Sandro.
Aalis na sana ako nang pigilin niya ang isa kong kamay dahilan para mawalan ako ng balanse mula sa pagkakatayo.
Sunod na namalayan ko na lamang ang sariling katawan na nakasubsob sa matigas niyang dibdib.
“Sandro!”
Lumingkis ang braso niya sa baywang ko saka idiniin pang lalo ang kaniyang katawan sa’king katawan. Nataranta ako nang makita ang dahan-dahang paglapit ng kaniyang mukha sa’kin.
“Ahm... Sandro... Sandali ha at may kukunin pa pala ako sa loob ng kusina.” Marahan ko siyang itinulak sa dibdib upang maipalayo sa’kin.
Tila bingi naman siyang nagpatuloy lamang sa paglapit ng kaniyang mukha habang humihigpit ang pagkapit ng kaniyang braso sa’king baywang.
“Sandali Sandro at may kuku--” Naputol ang anumang sasabihin ko ng tuluyang lumapat ang kaniyang labi sa’king labi.
Nandidilat ang mga matang napatitig ako sa mga mata niya habang ang kaniyang mga mata naman ay malamlam na nakatitig sa’kin.
Ekspertong humahalik ang kaniyang labi kahit pa nga ‘di ako tumutugon.
“Angela...” mapupungay ang mga matang usal niya sa’king pangalan.
“Gayahin mo ang ginagawa ko.” May halong pagsusumamo ang kaniyang tinig habang patuloy lamang sa paghalik.
Tila namahika ako ng labi niya kaya ginaya ko ang kaniyang ginagawa. Bawat paghagod ng kaniyang labi ay ibayong kiliti ang dulot niyon sa’king pagkatao.
Pinigil kong mapaungol nang sinadya niyang ikiskis ang maumbok niyang harapan sa’king katawan.
“No, Angela! This can't be!” hiyaw ng maliit na tinig mula sa aking isipan.
Nakagat ko ang pang-ibabang labi dahil iba ang gustong mangyari ng katawan ko sa idinidikta ng aking isipan. Napasabunot ako sa kaniyang buhok nang laruin ng daliri niya ang korona sa’king dibdib kaya agad nanayo ang mga iyon.
Hindi ko alam kung pa'no niya nagawang mahubad ang suot kong damit basta ang tanging namalayan ko na lamang ay nasa loob na ng kaniyang bibig ang isa kong dibdib.
“S-San..dro...” nahihibang kong usal saka isinubsob ko pang lalo ang kaniyang ulo sa aking dibdib.
Para siyang gutom na sanggol na nagpakasawa sa pagsipsip doon na animo ay may gatas ngang iniluluwa.
Halos mapugto ang hininga ko sa ekspertong pagsubo at pagsipsip niya habang may kung anong kiliti naman akong nadarama sa pagitan ng aking mga hita.
Tuluyang nawalan ng lakas ang mga tuhod ko kaya isinandal ko sa kaniyang dibdib ang buong bigat ng aking katawan.
Mabuti na lang at nanatiling nakalingkis ang kaniyang isang braso sa aking baywang, kaya hindi ako tuluyang nalugmok sa sahig.
Malapad ang pangangatawan ni Sandro at palagay ko ay alaga rin iyon sa work out. Sa laking tao niya, para lamang akong batang paslit ng kaniyang kargahin.
Sa nanlalabo kong isipan ay naramdaman ko ang paghakbang niya patungo sa loob ng aking silid.
“Angela...” namumungay ang mga matang usal niya sa ‘king pangalan.
Nakikita ko ang kakaibang pagnanasa mula sa kaniyang mga mata nang titigan niya ang hubad kong katawan partikular na sa nakahantad kong mga dibdib.
Gininaw ang pakiramdam ko dahil sa paraan nang pagkakatitig niya kaya naman bumangon ako mula sa pagkakahiga sa kama upang umupo pasandal sa headboard.
Hinila ko ang sapin ng malambot na kutson upang itakip sa hubad kong katawan. Pakiramdam ko ay bigla akong nahiyang ihantad iyon ng husto sa kaniya.
Hinubad niya ang suot na long-sleeve at animo’y isa siyang macho dancer sa paraan ng kaniyang paggalaw. Sunod niyang hinubad ang suot na pantalon hanggang sa tanging ang maliit na saplot na lamang ang natira sa bumubukol niyang parte.
Sunod-sunod na paglunok ng laway ang aking ginawa at parang gustong lumuwa ng mga mata ko nang makita ang laki ng kaumbukan niyang panay ang silip sa suot na brief.
Nakakalokong ngiti sa kaniyang labi ang aking nasilayan ng muli kong ibaling ang paningin sa mukha niya.
Sumampa siya sa ibabaw ng kama kaya pareho kaming inilundo niyon. Gusto ko tuloy tumakbo palayo sa kaniya at magtago sumandali.
Gusto ng isipan kong gawin iyon ngunit ayaw namang sumunod ng suwail kong katawan dahil tila naeengganyo pa yatang malaman ang susunod na mangyayari.
“Huwag kang matakot, Hon,” makahulugang wika ni Sandro.
“Takot? Natatakot nga ba ako?” piping tanong ko sa isipan.
Dahan-dahang lumapit sa’kin si Sandro hanggang sa gahibla na lamang ang pagitan naming dalawa.
“Baliw na ako sa’yo!”
Nalalasing ang pakiramdam ko sa bawat pagtama ng kaniyang hininga sa’king mukha. Halos hindi na nga nagkaroon pa ng pagkakataon ang hangin na dumaan sa pagitan naming dalawa dahil tuluyan niya nang sinakop ang bibig ko.
Nagtayuan ang mga balahibo ko sa katawan nang gumapang ang kaniyang daliri sa aking balikat. Parang may sariling isip ang katawan ko na kusa namang tumugon sa ginagawang paghalik ni Sandro.
Hinalikan niya ang bawat parte ng aking katawan at nag-iwan siya ng marka na para bang sinasabing kaniya lamang iyon at walang sinuman ang maaaring umangkin.
Napaliyad ang katawan ko nang sakupin ng bibig niya ang isa kong dibdib habang panay naman ang pagpisil ng isang kamay niya sa kabila.
Napaungol ako nang laruin niya iyon at saka kinagat-kagat na animo'y isa lamang iyong marshmallow. Napakislot ako nang lumipat ang bibig niya sa kabilang dibdib ko na ngayo’y naninigas na dahil sa pagdampi ng hangin.
Parang tinapay na minasa-masa ng dalawa niyang palad ang malulusog kong mga dibdib kaya panay rin ang pagtalbog niyon.
“Masarap ba?” mapang-akit niyang tanong nang pakawalan ang mga dibdib ko.
Muli niyang kinabig ang ulo ko upang dampian ng mainit na halik ang aking labi.
Hindi ko na namalayan pa kung sino ang unang gumawa nang pagkilos dahilan para maiba ang aming posisyon. Nasa ilalim na niya ako at nakalapat na ang likuran ko sa ibabaw ng kama habang siya naman ay nasa ibabaw ko.
Walang salitang namutawi sa aming mga bibig dahil tanging ang mga mata lang namin ang nag-uusap at nagkakaunawaan.
Inilingkis niya ang dalawang binti ko sa kaniyang balakang kung kaya nadama ko ang bumubukol niyang hinaharap sa pagitan ng aking mga hita.
“S-San..dro...” ungol ko nang ikiskis niya sa pagitan ng mga hita ko ang namumukol niyang hinaharap.
Hindi magkamayaw sa paggalaw ang sarili kong balakang upang ilapit lalo sa kaniyang harapan ang aking kaselanan.
Pareho na rin nag-iinit ang aming mga katawan at lango na rin ang pakiramdam ko sa kasarapang dulot ng aming mga ginagawa.
Impit akong napaungol nang lumapat ang daliri niya sa sensitibong bahagi ng aking kaselanan. Nakakabaliw ang sarap na wala pa man sa sukdulan ay parang ayoko nang matigil pa. Mas gusto ko na lamang lasapin ang sarap na dulot ng kahibangang ito.
Ibinuka niya ng husto ang mga hita ko at saka pumosisyon sa pagitan ng mga iyon na anumang sandali ay handa nang umabante papasok.
Masuyong humaplos muna ang kaniyang daliri at saka siya sumulong papasok. Malakas akong napahiyaw at halos panawan ng ulirat nang pumasok ang kahandaan niya sa’king kaselanan.
“M-ma..sa..kit!” nakangiwing hiyaw ko sabay tulak sa kaniyang dibdib.
Bumagsak ang butil ng mga luha mula sa’king mga mata dahil parang hinihiwa ang pagitan ng mga hita ko pati na ang buo kong pagkatao.
“I’m sorry, Angela.” Dumapa siya sa ibabaw ng aking katawan saka tinuyot ng kaniyang labi ang mga luhang nagkalat sa pisngi ko.
Napaigik ako nang kumilos siya at muling gumalaw ang kaniyang kahandaan sa loob ng aking kaselanan.
“S-Sandro!” naiiyak kong sabi dahil sa muling pagsigid ng kirot sa pagitan ng mga hita ko. Muli ko siyang itinulak palayo sa ‘kin ngunit nanatili lamang siyang nakadapa sa ibabaw ng katawan ko.
“It's alright honey. Sa umpisa lang ito dahil mawawala rin ang sakit kalaunan.” Sinelyuhan niya ang labi ko hanggang sa muling magsiklab ang aming mga pakiramdam.
Muli siyang bumaon papasok sa’king lagusan at sa pagkakataong ito ay unti-unti nang napapalitan ang sakit ng ibayong sarap na ‘di ko mapangalanan.
Papabilis nang papabilis ang kaniyang pagkilos hanggang sa sabay na kaming mapaungol nang madama namin ang pagsabog ng malagkit na likido sa aming mga kaselanan.
“I love you!” madamdamin niyang sabi saka dinampian ako ng halik sa’king noo.
Hindi ko tinugon ang kaniyang tinuran bagkus taimtim lamang akong tumitig sa kaniyang mga mata na nagsasaad ng tunay niyang saloobin.
Muli akong lumuha dahil sa kakaibang damdamin na aking nadama. Ang pinakaiingatan kong yaman sa sarili ay tuluyan ko nang ipinagkaloob sa lalaking itinuturing kong mortal na kaaway.
“Parte pa ba nang paghihiganti ko ‘to?” tanong ko sa sariling isipan dahil wala akong maapuhap na anumang kasagutan.
- Writer
