Kaya Atasoy
İnsan yıllarca içine kusar da, dışından hiçbir şey yok gibi davranabilir miydi? Davranırdı. Ben davrandım.
Yıllarca içime attım her şeyi. Üzüntümü, öfkemi, nefretimi ve en çok da sevgimi.
En yakın arkadaşımın kız kardeşine aşık olmak benim seçimim değildi. Kalbim öyle bir çekilmişti ki ona, bir bakmışım her bir yanım Feride olmuş. Fakat kendimi elimden geldiğince uzak tutmuş, belki bir gün bu sevdanın geçeceğini düşünmüştüm. Kardeşim gibi gördüğün insana ihanet etmek istememiştim. Burada arkadaşının kardeşine aşık olmak demek, güvendiğim dağlara kar yağdı anlamlarına gelirdi... Yan bakılmış sayılır, O kişiye olan saygı biterdi.
Ferhat'ı öyle çok seviyordum ki, aşkım içinde olsa onu karşıma almak istemedim. Onun yüzündeki o hayal kırıklığını ve yıkılmışlığı görmek istemedi
