Sultan Şahindağ
İçimde öyle bir öfke büyüyordu ki, buna hayret etmeden edemiyordum.
Bu manyak herif bütün ayarlarımı bozmuştu!
“Manyak herif, senin yanında durup ağız kokunu mu çekeceğim be! Sanki ona muhtaçmışım gibi havalar, ben Allah'tan başka kimseye muhtaç olmam!”
Öfkeli bir şekilde evden çıkarken, o adama resti çektiğim için oldukça mutluydum. Fakat benimle böyle arsız bir şekilde uğraşıyor olması sinirlerimi bozuyordu.
Hava karanlıktı, keza ormanda öyle. Oldukça ürkütücü bir hava hakimdi ve benim hiçbir şekilde ışıklandırmam yoktu. Evimin yolunu nasıl bulacağım onu da bilmiyorum ama dışarıda sabahlarım, yine de onun o laflarına boyun eğmem! Beni istemediğin açıkça belli etmiş birinin evinde durup da ne yapacağım? O kadar da yüzsüz değilim.
“Kızım dursana!” diye arkamdan bağır
