Suzan Atasoy
Üst üste gelen şeylerin ağırlığı ile, bükülüyordu omuzlarım. Fakat yine de dik durmak zorundaydım. Sorunlar herkesin hayatında vardı, kimisi bunlarla başa çıkmayı öğrenir kim ise altında ezilir ve hayatına çökük bir şekilde devam ederdi.
Ben bir şeylerin altında ezilmeye değil onlarla başa çıkmayı seven tarafım.
Sabah uyandığımda, dün gece olanlar yavaş yavaş aklıma Akın etmeye başladı. Aniden Sidar'ın vurulduğu an gözümün önüne gelirken hemen doğruldum ve nerede olduğuma baktım. Fakat tabii ki de Sidar’ı yanımda bulmayı beklemiyordum. Bu adam neden ben ayrı yerde yatarken durmadan yanımda çıkıyordu? Gece yatmadan önce tam karşıdaki koltuktaydım. Şu anda nasıl buraya gelmiştim? İşin garip yanı hiçbir şey de hissetmiyordum.
Dümdüz put gibi yatağın Sidar'a bakarken kaşları
