Suzan Atasoy
Korkunun ne kadar da can alıcı bir duygu olduğunu bugün bana en derinden hissettirmişlerdi. O yangının içerisine korkusuzca dalacak kadar gözüm dönmüştü bir anlık. Fakat Sidar bana sarıldığında ve iyi olduğunu söylediğinde her şey bir anda yok olup gitmişti.
Kahya'nın belini incitmesinden ötürü kendimi kötü hissedip elinden çamaşır sepetini aldığım gibi ben asmaya başladım tüm çamaşırları. Öyle çok çamaşır vardı ki, insan tabii belini incitir!
Astığım çarşaftan sonra yan tarafa geçiyordum ki aniden önümde beliren yüz ile, ağzımdan bir çığlık koparken, geriye doğru attığım adım nedeniyle sendeleyip neredeyse düşüyordum.
Fakat Sidar, hızlı bir manevra ile beni belimden tuttuğu gibi kendisine yapıştırdı. “şşş, sakin ol.” dedi sabahki gibi beni sakinleştirmek istercesine. “B
