Arslan'dan
Hayat insanı çeşitli sınavlara tabi tutardı. İnsan bazen geçerdi bu sınavlardan, bazense kalırdı. Benim hayatımın en büyük sınavı ailemi,soyumun nereden geldiğini bilememek olmuştu. Bu yüzden hep nefret ederdim bayramlardan, özel günlerden. Çocukluğumun en güzel zamanları ailemin beni neden bıraktığını düşünerek geçmişti.
Beni verdikleri aile çok iyi insanlardı. Fakat yine de soramadan duramıyordu insan. Neden ? Bir ben mi fazlalık geildim size diye sormak istemiştim yıllarca. Ailemden bana kalan tek şey omuz hizamdaki garip şekli olan doğum lekesiydi. Yıllarca her ayna karşısına geçtiğimde istemsizce okşardım o lekeyi. Sonra düşünceler eşliğinde saatlerce kalırdım. Annem bulurdu ayna karşısında beni. Onları özleyip özlemediğimi sorardı bana.
Özlemediğimi hatta nefret ettiğ
