Polat'tan
Berivanla birlikte düğün alanından çıkıp arabaya bindik. O kadar mutluydum ki. Sevdiğim kadın tamamen bana aitti artık.
Bir söz vardı. Allah nasip etmeyeceği şeyi hayal ettirmezmiş diye.
Bu söze normalde olsa inanmaz, söyleyen kişi kafadan sallamış derdim. Fakat şimdi Berivan'ın gelinliğiyle yanımda duruyor olması ne kadar doğru olduğunun kanıtı gibiydi.
" Resmen evlendik Polat hala inanamıyorum. " diyen Berivan'ın elinden öptüm.
" İnan ömrüm inan, artık bizi birbirimizden kimse ayıramaz." dedim.
" Yaa bir gün pişman olursan." dediğinde kaşlarımı çattım. Bu kız ne diyordu Allah aşkına.
" Bunu duymamış olayım ben seninle evlendiğim için asla pişman olmam bir kere. Hem ne malum benim pişman olacağım yaasen pişman olursan ne olacak." dedim bir kaşımı havaya kaldırarak.
"
