KABANATA 29
It was raining cats and dogs that night. Nakaharap si Jian sa laptop niya at nagtitipa ng plan nila for the next month para sa mga estudyante. Hindi na niya hinarap pang muli ang kaniyang cellphone at ayaw na rin niyang ma-stress. Inah’s been asking him earlier kung may nakita ba siya o narinig at dahil ayaw na niyang humaba pa ang usapan at mag-alala na naman ito ay sinabi na lamang niyang wala.
Natigil siya sa pagtipa at bumuntong-hininga. Sumandal sa sa kaniyang kinauupuan at mahinang pinisil ang pagitan ng kaniyang mga mata. Jian wouldn’t lie that the stress was now giving toll at his body. Kahit na nais niya rin namang mag-unwind, nasisiguro niyang lilipad lang din ang isip niya sa kaniyang mga problema at masisira lang din ang bakasiyon niya. Mas mabuti pa rin na ibuhos
