Kabanata 36 Kiss We fell silent the whole time. Sa paglalakad papunta sa puntod nila lola, sa paglalagay ng bulaklak at pagsisindi ng kandila'y walang ni isang nagsasalita sa amin. I could only hear our breathing and the fluttering of the leaves of the trees around us. He knelt in front of the three graves while I remained standing on the side behind him. Ang liwanag ng kandila at malayong ilaw lang ang nagbibigay ng liwanag sa aming dalawa. Nakahalukipkip ako habang pinagmamasdan ang kaniyang likuran. I don't really know what's running through his mind right now. Why is he suddenly fell silent at all? I used to see him always smiling as if he wasn't carrying any problems. Kinalas ko ang pagkahalukipkip ko nang marinig ko na naman siyang bumuntong hininga. Unti-unti akong natigilan nang

