Kabanata 36

1602 Words

Kabanata 36 Kiss We fell silent the whole time. Sa paglalakad papunta sa puntod nila lola, sa paglalagay ng bulaklak at pagsisindi ng kandila'y walang ni isang nagsasalita sa amin. I could only hear our breathing and the fluttering of the leaves of the trees around us. He knelt in front of the three graves while I remained standing on the side behind him. Ang liwanag ng kandila at malayong ilaw lang ang nagbibigay ng liwanag sa aming dalawa. Nakahalukipkip ako habang pinagmamasdan ang kaniyang likuran. I don't really know what's running through his mind right now. Why is he suddenly fell silent at all? I used to see him always smiling as if he wasn't carrying any problems. Kinalas ko ang pagkahalukipkip ko nang marinig ko na naman siyang bumuntong hininga. Unti-unti akong natigilan nang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD