I choked by my own words. Hindi ko na alam kung ano pang sasabihin pagkatapos ko siyang pigilan na umalis. Sinubukan niyang humakbang at pakawalan ang sarili niya mula sa pagkakahawak ko pero hindi ko siya pinakawalan. Mas humigpit ang kapit ko sa damit niya; natatakot nang pakawalan pa siya.
He tilted his head up high, facing me with a cold stare. Mula sa anggulong ito ay malinaw pang makikita sa panga at labi niya ang pangilan-ngilang pasa at sugat. Lahat ng iyon ay nakuha niya sa panggugulpi sa kanya ni Laurel no'ng nakaraan.
My eyes grew wider when I noticed the eye bags underneath his hazel orbs. Wala siyang gano'n dati. Nahihirapan ba siyang matulog sa gabi? Naiisip niya rin ba ako? I hope so. Kahit iyon na lang sana...kahit pruweba lang na tulad ko ay hindi rin ito madali sa kan
