
eomma uli eodiganeungeoya"
(translate:mama saan po tayo pupunta)
"Pupunta tayo sa pilipinas"mommy
"hanggang kailan po tayo doon"
Hindi na sumagot si mommy kayatumahimik nalang ako.pag dating sa airport lumabas Nakami ng van at naglakad papuntang kung Saan ay maraming airplane pumasok Nakami sa loob ng airplane namin at umupo sa harapan.Nilabas koyung libro ko at nagbasa.After 30 minutes binalik Kona sa bag ko at natulog Nalang.
~~~~~3 hours and 15 minutes~~~~~~~
Nagising nalamang ako ng inalog ako ni mommy Kaya gising nako.Pagkalabas ng airport Sina lubong kami ng 'tita at tito' kuraw sabi ni mommy manghang-Mangha ako sa aking nakita ang lalaki ng building hindi kona alam kung nasaan kami basta ang ganda.Hindi Kona malayang naka tulog napala ako pag kagising ko huminto ang sinasakyan naming van NASA harap kami ng malaking gate nasa tingin ko ay 13 or 14 feet.Ng bumukas iyon nakita ko namay fountain sa gitna. Huminto kami pintong malaki.
'ang ganda ganitong bahay ang gusto ko' Sabi kosa aking isip.
Ng bumaba si mommy and daddy bumaba narin ako.
"mommy kanino po itong bahay"sabi ko.
Hindi sinagot ni mommy ang tanong kokaya nanahimik nalang ako.Bumukas ang pinto at bumungad saamin ang madaming tao. Halatang may Lahi itong Japanese, Korean, at Filipino.
Ng makita nila kami ay sinalubong nila si mommy and daddy. Ngayon kolang sila nakita ng makita nilang lahat ako ay bila silang someryoso.
"Kon'nichiwa" nakangiting aking bati.
May lumapit na babae nasa tingin ko ay 27 years old.
"annyeonghaseyo"bati nito.
'marunong pala sila Mag Korea' Sabi kosa aking sarili.
"annyeonghaseyo je ileum-eun Maria Del Rosarioibnida" sabi ko sasalitang Korean.
(translate:hi my name is Maria Del Rosario)
Biglang lumaki ang mata Nito.
"ummmmm......... Sorry Hindi kona alam yung ibang salita ng Korea unti
