Chapter 10

2040 Words
-Andy- Everyone is chattering. The utensils and chinas are clacking whilst everyone is busy eating or drinking. The smell of blood, raw meat and herbs intoxicated the whole dining room so I lessen my sense of smell. So this is how its like to keep all types of immortal in one roof. Hindi naman magulo dahil mga elites lahat ang nag-aaral dito. Alam ng lahat kung paano umakto. But the mare fact that we are all so different, makes it a little unsettling. "What's keeping them so long?" inip na sabi ni Carmela. Hinihintay pa namin sila May at Angeli. Tinawag ni Angeli si May nang malaman naming hindi na siya nakasunod sa amin kanina. "Ano nga pala next class natin?" tanong ng asawa ko. "General classes. Social Dances, I think?" sagot ko naman Nakita ko ang pamumula ni Joannie. I know her too well. She hated dancing. Pagkatapos naming sumayaw noon, halos hindi ko maigalaw ang paa ko dahil sa kakaapak niya. Kayo ba naman ang maapakan ng five inches heels? Not once, twice nor thrice but a lot of times. Yeah. She is that bad. "Torture yun panigurado. Why do I have to bear with two left feet?" iritang sabi niya. She's probably codemning the fact that she can't dance. "Nandun naman ako. Magpapaapak ako sayo, wag kang mag-alala." sabi ko sa kanya sabay tawa Nakita kong mas lalo pa siyang namula sa sinabi ko. Anyone can tell that she is so embarassesd. Am I a bad husband? I just find it cute when she blushes because of my teasings. It makes my day. "Hindi lang kita aapakan, Andy! Bubugbuhin din kita!" sigaw niya Nanunuod lang sa amin si Carmela, Blake, Adela, Coreen at Stephen na para bang napaka entertaining naming panuorin. They all looked amused with our 'little show' Natawa lang ako sa sinabi ni Joannie. Hindi nga naman siya magiging si Joannie kung hindi siya ganyan magsalita. Straightforward, outspoken and deadly, that's my wife right there. I rested my hands with hers. Hinawakan ko ang kamay niya na nakapatong sa ibabaw ng mesa. I can feel her stiffen. Asawa ko na siya pero ganito pa rin siya tuwing hinahawakan ko. I wonder why? Alam kong nanunuod pa rin ang mga kaibigan namin but we didn't mind. They are used to this. "I'd still love you even though you didn't know how to dance. I would gladly accept the torture of dancing with my wife even if it costs a swollen foot." Tinukso nila Carmela at Adela si Joannie sa sinabi ko. I love it when I see her flushed because of me. "Pinapakilig mo ba ako? Cause if you are, it's absolutely working." mahinang usal niya I just smiled at her. She never failed to amuse me. Napuno ng tawanan at tuksuhan ang table namin dahil sa mga kaibigan ko pero natigil iyo dahil sa pagdating nila May at Angeli. I smiled at them but I immedietly frowned when I saw him. I don't trust Raven. Well, lahat kami walang tiwala sa kanya. Pagkatapos niyang kunin si May, siya na ang pinakahuling nilalang na pagkakatiwalaan namin. Magkakilala kaming lahat pero sa ginawa niya, para bang nabura na lahat ng pinagsamahan namin. He took his seat beside May. His face is void of any emotion. I must add that he perfected that blank face with Stephen. But the moment he met the King's gaze, we all knew that dinner was turned into a cold war. **** -May- Hindi ko inaasahan ang pagpayag ni Raven sa imbitasyon ko. Hindi ko siya maintindihan. Parang ang lalim niya. Ni hindi ko pa nga alam kung paano ko malalaman ang dahilan ng pagsisinungaling nila ni Dad. Kaya nga ako pumasok sa school na to. May mga bagay kasi na ako dapat ang makatuklas. Wala akong mapapala kung magtitiwala ako basta basta. I don't trust anyone here. Kahit si Stephen at ang mga kaibigan niya wala pa rin akong tiwala. Masaya akong kasama sila kahit sa maikling panahon pero alam ko naman na dapat kong pigilan to at magconcentrate na lang dapat ako sa pag alam ng katotohanan. I know my emotions are betraying me. I badly want to trust Stpehen and his friends but I know I can't. Not until I know all the secrets they've been hiding from me. I need my memories back. Umupo kami ni Raven at Sheila. Isang nakakabinging katahimikan ang namayani sa table namin. Walang nagsasalita. Pero hindi nakatakas sa paningin ko ang titig ni Stephen kay Raven. Bakit parang pinagigitnaan sila ng kuryente? They are both deadpan but I feel the tension between the two. Para bang may sarili silang mundo at doon sila nagpapatayan. Wala rin sa aming nagtangkang magsalita. Para bang kapag binuka namin ang bibig namin ay puputulan kami ng dila. "Good evening, Sirs and madams, may I take your order." Ngayon ko lang napansin na pinipigilan ko na pala ang paghinga ko. Pinasasalamatan ko talaga ang pagdating ng waiter. At least nabawasan ang tensyon sa table namin. This school never seizes to amaze me. Fine dining pa pala ang dining hall na to. May waiters pa na nagseserve at hindi na kailangang pumila. Sinabi na nila ang order nila. What's the difference right? Blood for vampires, meat for werewolves, yun lang naman. Well, siguro dahil may iba iba silang klase ng meat at dugo na sineserve kaya kinailangan pang umorder. Kita ko ang pagkabigla ni waiter nang makita ang hari at alpha. Mukhang hindi niya inaasahan na sila ang pagsisilbihan niya. Nakita ko pa nga ang pagtataka ng waiter habang palipat lipat ang tingin kay Stephen ay Raven. Matapos niyang kunin ang order namin ay umalis agad siya. Bumalik ulit ang katahimikan. Pinagsisihan ko na talaga ang dinner na to. Wrong move, May. Akala ko tatahimik na lang kami pero lakas loob na nagsalita si Coreen at parang wala lang sa kanya ang tensyon sa table. "How are you, Alpha? I haven't seen you in a while." sabi niya Raven courteously replied," I'm fine." Natahimik ulit kami. Pinagdadasal ko talaga na paandarin na ni Blake ang pagiging mahangin at madaldal niya. Asan na ang kayabangan niya ngayong kailangan? Masasakal na ako sa awkwardness dito. Nagsalita ulit si Coreen. "I heard about your wife, King Stephen. I'm so sorry." Teka. Asawa? May asawa si Stephen? Akala ko ba si Adela ang fiancèe niya? Oo nga pala. May asawa siya na namatay daw sa digmaan dati. I remembered Zach mentioned it to me. "Well, as I was saying, nagkaroon kasi dati ng digmaan ang mga witch at vampire. It's just last year. It was an isolated war between the witches and vampires. Kami namang mga werewolves ay hindi nainvolve doon. We didn't intervene, it's Raven's orders. But Worse is, namatay sa panahong yun ang asawa ni King Stephen...." Yun din ang sinabi ni Zach. Hindi sumagot si Stephen kay Coreen. Batid agad naming lahat na napakasensitive ng topic na to. Pero di ko talaga mapigilan ang sarili kong magtanong. Kung pwede ko lang ishut down tong curousity ko, matagal ko ng ginawa. "Anong nangyari sa asawa mo?" I blurted. Kitang kita ko ang pagkagulat sa ekspresyon ng lahat. Lahat sila nakatitig sa akin pati si Stephen. What have I done? "Sorry. Hindi ko naman sinasadya na tanungin yun---" "No. It's fine, May. Matagal ng patay ang asawa ko. It's been a year." Hindi ko alam pero parang ayaw kong maniwala sa sinabi niya. But I heard it from him. Wala na ang asawa niya kaya nga andito na si Adela. "Maybe things would've been different if she wasn't turned into a vampire. Maybe if she just stayed in the mortal world, she wouldn't be caught up with the chaos of our world. " Kay Raven naman kami bumaling dahil sa sinabi niya. Ngayon ko lang napagtanto na mortal pala ang asawa ni Stephen. "Yeah. Maybe you're right. But maybe things would also been different if someone didn't take her away from me. Mag iiba siguro ang sitwasyon kung matututo ang lahat na wag magpakielam sa buhay ng iba. Everybody should've been happy if some people didn't meddle with other's bussiness. Things would've been different, it would've changed." Hindi ko na alam kung ano ang pinaguusapan nila. Isa lang naman ang sigurado ako. Hindi magkasundo si Raven at Stephen sa isang bagay na hindi ko nga lang alam kung ano. Or maybe it's about the king's deceased wife? Sa wakas ay dumating na ang pagkain namin kaya medyo nakahinga na kami ng muluwag. Kumain lang kami ng matiwasay. Andun pa rin ang tensyon pero mas magaan na ito kaysa kanina. I don't have any idea what they are fighting about. As long as it didn't involve me, it'll be fine. If there's one lesson that I learned from this awkward experience, that would be never letting the alpha and the vampire king in one table. I made a huge mistake. ***** "One...two..three...one two three... Aww!" Napalingon ang lahat kila Andy at Joannie. Nakita naming lahat ang pamimilipat ni Andy sa sakit dahil kanina pa siya inaapakan ni Joannie. Mga sampung beses na yata. Actually, sila lang ang tinututukan ngayon ni Ms. Clarisse. Kanina pa sila pumapalpak kaya pinaupo muna kaming lahat. Nasa Social Dances Class kami ngayon. Pagkatapos ng awkward dinner,  dumiretso agad kaming lahat dito. Nakahabol din si Charles na kaklase rin pala namin sa General Class.Halo halo kaming lahat dito. This class is not exclusively for vampires. Para ito sa lahat kaya nga General Class to. "Okay tama na yan. Class, stand up. Mag-uumpisa na tayo." Tumayo na rin kaming lahat. "I will pair you up. Ang magiging partner niyo ngayon ang siyang magiging partner niyo for the whole year. Okay?" "Yes, Miss." Nagsimula ng magtawag ng pangalan si Ms. Clarisse. "Blake Devonshire and Angeli Grayson, Carmela and Charles Lockheart, Joannie Lee and Andy Lee..." Nagpatuloy siya sa pagtatawag hanggang sa napansin kong tatlo na lang kami ni Raven, Stephen at ako ang walang partner. Si Adela kasi ipinartner ni Miss Clarisse sa isang werewolf na di ko kilala. "Paano kami, Miss?" tanong ko "I thought you are a class of 34? Hmm. Mukhang may absent. Ikaw na lang ang tatanungin ko, May. Sino ang gusto mong partner?" Seriously? I have to pick between the king and the alpha? Alam kong maraming gustong agawin tong previlage ko ngayon. Ang swerte ko naman yata. Raven or Stephen? Di ba pwedeng ako na lang mag isa sumayaw at si Raven at Stephen na lang ang magpartner? Mukhang close naman sila eh. Oh wait. Baka magpatayan sila at mapagkamalan pang may bromance. "May? May napili ka na?" tanong ni Miss Clarisse. "Uhmm. Ah. Si ----" Hindi ko naituloy ang sasabihin ko nnag bumukas ang pinto. Yes! Perfect timing! Andun si Sephira. Kakadating niya lang at mukhang siya ang sinabi ni Ma'am na absent. "Great! Miss Charmcaster is here. I will pair you now. Miss Lockheart and Mr. Grey. And you, Miss Charmcaster you will be the king's partner." ****** Magkaharap kami ni Raven ngayon. Hinihintay namin ang instruction ng teacher. I can't look at him. Hindi pa naman maayos sa amin ang lahat. I avoided eye contact as much as possible. "Gentlemen, gently kiss the hands of your partner." Doon lang ako napatingin kay Raven. Dahan dahan siya yumuko at hinalikan niya ang kamay ko. Weird. It's weird because when he kissed my hand, I didn't feel anything. Wheh his lips came in contact with my hand, I didn't feel the rumbling butterflies like when Stephen does things like that. I didn't feel the same with Raven. "Now, dance." The soft music lingered in our ears. At kahit na si Raven ang partner ko ngayon, hindi ko maiwasang mapatingin sa hari. There he was, dancing gracefully, with my friend, Sephira Charmcaster. **** -Third Person- Dahan dahan niyang pinatak ang potion na kanyang tinimpla para sa mabilisang paggaling ng kanyang kaibigan. Napangiti na lamang ito nang makita niyang unti unti ng bumabalik sa normal ang kaibigan. Hindi na siya magugulat kung ilang araw mula ngayon ay magigising na ito. Sa paggising niya, alam niyang hahanapin niya agad ang nawala sa kanya. Hahanapin niya ang pamilya niya pati na rin ang sumira dito. ****
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD