บทที่ 42 (เอ็นดู )
“ เตจะไปไหนลูก” วิทวัสเดินเข้ามาดักรอลูกชายตนเองเพราะช่วงนี้คนเป็นพ่อเห็นว่าลูกชายตนเองไม่ค่อยจะนอนที่บ้าน กลับมาทานข้าวอาบน้ำเสร็จก็ออกไปข้างนอกทุกคืน
“ ไปข้างนอกครับป๊า ” เตชินท์ชะงักเท้าหันไปมองหน้าบิดาตนเอง วิทวัสเองก็มองเตชินท์นิ่ง ๆ เหมือนจะหยั่งเชิงดูกันอยู่เงียบ ๆ อย่างนั้น
“ ข้างนอกน่ะที่ไหนล่ะ ป๊ารู้ว่าเตจะไปข้างนอกแต่ที่ป๊าอยากรู้คือเตจะไปที่ไหน ” เขารู้อยู่แล้วว่าลูกชายคนเดียวจะออกไปข้างนอก แต่ที่เขาอยากจะรู้ก็คือว่าเตชินท์ไปที่ไหน
“ เตจะไป..”
“ ลูกจะไปไหนแล้วมันทำไมหรือคะป๊า เตโตแล้วนะม๊าไม่เห็นว่าต้องไปอยากรู้เรื่องของลูกอะไรขนาดนั้นเลย จะไปไหนก็ไปเถอะเตลูก ไป ๆ ขับรถดี ๆนะเอาเสื้อผ้าไปไว้เปลี่ยนแล้วใช่ไหมพรุ่งนี้อย่าไปทำงานสายนะครับ ” กัลยาเดินลงบันไดมาได้ยินพ่อลูกคุยกันเข้าพอดี เธอไม่สนหรอกว่าลูกชายเธอจะไปไหนแต่ที่แน่ ๆ เตชินต์ไม่เคยทำอะไรนอกลู่นอกทา
