The Rogue Billionaire [SPG]

Chapter 1

NAKAILANG lagok ng alak sa baso si Kaiser ngunit hindi pa rin siya nakakaramdam ng antok. Kakatapos lang niyang manggaling sa Casino na pinuntahan niya sa Pasay. Nagwaldas na naman siya ng malaking halaga at ang kalahati nito ay natalo. Mula nang humiwalay siya sa kaniyang mga magulang, wala na siyang ibang ginawa kung hindi ang aliwin ang sarili niya. Hindi na rin naman siya pumapasok sa kompanya niya at ang mas matindi pa ay puro kasiyahan ang hinahanap niya. Nagpatuloy ang bisyo niya sa alak, sigarilyo at babae.

He lived in a luxurious place throughout his life and obeyed his parents. He never imagined that his parents would manipulate him. Marahil ay marami siyang bagay na ginagawa taliwas sa pagiging mabuting anak.

Habang nag-e-emote siya sa couch niya kasabay ng malamyos na musika at mapusyaw na liwanag, narinig niya ang doorbell sa pinto ng kaniyang condo unit. He looked at his wristwatch and it’s already three o’clock in the morning. He remembered that he called his friend Raven. Isa ito sa mga member ng Billionaire’s Club kung saan siya madalas noon nakikisalamuha at nakilala ito bilang makulit sa grupo. He walked through the door and opens it. Isang nakangiting Raven o Ranzel Venecio agad ang sumalubong sa kaniya.

“You’re late,” seryoso niyang wika saka niluwangan ang pagkakabukas ng pinto.

“I am late? Kakatapos lang namin mag-usap ni Zack at may mga ibinilin siya sa akin.”

“Come in. Kanina pa kita hinihintay,” yaya niya rito. Isinara niya ang pinto nang makapasok na ito at dahilan lang niyang kanina pa niya ito hinintay gayong kakatawag lang niya.

“Bakit ang pusyaw ng ilaw mo rito? Mukhang biyernes santo ang ambiance ng lugar mo,” reklamo nito. “At ang daming bote!”

“Maupo ka na lang at huwag ng magreklamo pa. I need someone to talk that’s why I called you. Kung bakit ikaw lang ang pwedeng makausap.” Siya naman na umupo na rin katapat nito at muling nagsalin ng alak sa baso.

“Hindi ka na ba pwedeng magbago?” tanong nito nang makaupo na rin. “Isang buwan na ang lumipas at hindi ka man lang ba tinawagan o hinanap ng mga magulang mo?”

“Bakit pa? Here.” Inabot niya rito ang basong may alak.

“Ang agang uminom pero para sa iyo, cheers na lang.”

Napangiti siya. Isa si Raven sa mga pinagkakatiwalaan niyang kaibigan at alam nito ang tungkol sa problema niya. Si Raven na rin yata ang takbuhan ng iba pa nilang mga kabaro kung saan lagi itong to the rescue. Si Raven ngayon ang namamahala ng ilang business ni Zack Kraven Villa Acosta. Ang lumpong billionaire nilang kaibigan na madalas na lang nakakulong sa bahay nito.

“I have one problem too,” he said.

“Ano? Nakabuntis ka?” direktang sabi nito.

“Loko.”

“Eh, ano?”

“My parents blocked all my share savings and I can’t even use my money anymore. Mabuti na lang itong condo ko ang hindi nila alam. Natalo pa ako sa Casino kanina.” Napahilot siya sa sentido niya habang nakatitig sa laman ng baso.

“Yan! Iyan ang sinasabi ko sa iyo. Walang patutunguhan iyang pagwawaldas mo ng pera mo para lang ipakita sa iyong mga magulang na masama ang loob mo. That’s immature, Kaiser. Hay. Ewan ko ba at sumbungan ako ng mga taong mga pasaway sa buhay ko. Si Zack naman na ayaw makinig sa akin. I told him na kaya pa ng treatment ang mga paa niya pero hayun ayaw naman magpatalo. Ang tigas ng ulo. Ikaw naman itong pagsasabihan din pero ayaw makinig. You know, kapag nagsawa na ako sa inyo, ako na ang magpapakulong sa inyo.”

Ngingisi-ngisi siya rito. “You can’t do it to us, Raven. Hindi mo kami matitiis. I am trying to change myself but every time I thought about what happened in my damn life, I felt worthless. At salamat sa kabutihan mo. Hayaan mo at makakabayad din ako. Ilista mo muna sa tubig ang mga utang ko,” biro niya sa huli.

Raven sighed. “I am thinking kung paano ka makakabawi sa akin. Zack needs a chief engineer on his real estate business. He has new projects to open in Aviza Land and I need someone experts. Naisip kita at baka pwede ka since ayaw mo namang bumalik sa mga magulang mo. Naisip ko rin na kapag ganitong wala ka na rin ipon, magtrabaho ka na lang sa kaniya. Ayaw mo naman sigurong maging palaboy-laboy sa kalsada kung nagkataon na walang-wala ka na.”

“Pag-iisipan ko,” tugon niya. Muli niyang nilagok ang laman ng baso niya.

“Huwag mo ng pag-isipan. Mamayang alas-diyes ng umaga mag-report ka sa akin at pag-usapan natin agad ang mga gagawin.”

“Ngayon na tayo mag-usap.”

“No. You’re drunk, Kaiser.”

“We will meet in the late afternoon. I will sleep first, and Zack’s building is one step away from my place.”

“All right. Siyangapala, nilayasan na naman si Zack ng personal assistant niya. I am looking someone whom I can trust to be his personal assistant. May kilala ka?”

“Wala. As I told you, he doesn’t need a personal assistant. Bigyan mo ng babae iyan. Matinong babae na pwede niyang ikama para tanggal iyang pagiging bugnutin niya.”

“Gago! Pareho lang kayo ni Wigo ng suggestion sa akin. But I will consider it.” Tumayo na ito. “Sige na at matutulog pa ako.” Napahikab pa ito.

“Ayaw mong dito na lang matulog?”

“Ano iyon? Magtatabi tayong dalawa sa kama mo? Mapagkamalan mo pa akong babae mo.”

“Ang daldal mo talaga, Raven. Sige na nga at lumayas ka na,” pagtataboy niya.

Ang totoo niyan, katapat lang niya ang condo unit nito. Sabay nilang kinuha iyon since malapit lang si Raven sa building kung saan ito pansamantalang pumapasok bilang kahalili ni Zack sa mga negosyo nito. Raven is an attorney and aside of being an acting CEO of Aviza Land Corporation, he owned a law firm. Napakasipag ng kaibigan niyang ito at sa lahat ito ang mabilis lapitan. Ika nga nila, best friend ito ng lahat. Madaling kausap si Raven, walang paligoy-ligoy at higit sa lahat, may pagkasiraulo rin. Marami itong kalokohang alam at mga salitang dito lang niya naririnig. Simula noong naging kaibigan niya ito, marami na rin siyang natutunang mga bagay na hindi niya naranasan sa buong buhay niya.

LATE AFTERNOON, he went to Raven’s office. Bitbit niya ang folder niya na may lamang resume niya. Mang-aasar lang naman siya rito na kunwari may resume siya sa pag-apply niya sa posisyong inaalok nito. Sinalubong agad siya ng secretary ni Zack na si Lora at kilala naman siya ng dalaga. Noong hindi pa naaksidente si Zack, madalas silang nagme-meeting dito dahil na rin sa isa siya sa mga investors ni Zack. However, when he’s being out of league of his parents premises, he’s ordinary person now. Lalo na ngayon na paubos na ang naipon niya at kailangan na niyang maghanap ng pagkakitaan bago pa siya tumira sa ilalim ng tulay.

“Good morning, Mr. Ayala. Nasa loob na si Sir Raven at kanina ka pa hinihintay,” wika nito sa kaniya. “This way, Sir.”

Tumango lang siya saka sumunod dito. Pumasok sila sa CEO office habang si Raven naman na may kausap sa kabilang linya. Iginiya na lang siya ni Lora sa loob saka ito nagtungo sa isang side kung saan kukuha ito ng maiinom nila.

“I’ll get back to you. Bye.” Ibinaba na agad nito ang tawag saka siya hinarap. “Mabuti naman at nandito ka na. Kausap ko iyong contractor at mataas ang hinihingi sa atin. This is not my expertise, Kaiser, and it’s your turn. Let’s help Zack about this and you can ask to him whatever you wanted.” Umupo ito sa couch katapat niya.

Si Lora naman na naglapag ng juice drinks nila sa center table at umalis din pagkatapos. Wala siyang nais hilingin kung sakaling magtatrabaho siya kay Zack. Sapat na para sa kaniya ang sasahurin niya rito para lang mapunan niya lahat ng mga kailangan niya. Nangako siya sa sarili niyang hinding-hindi na hihingi ng tulong sa kaniyang mga magulang. He will prove to them that he can live without them in his life.

“Here.” Iniusod niya ang folder niya kay Raven.

“What’s this?”

“Resume.”

Natawa ito. “Are you kidding me?” Kinuha naman nito ang folder niya saka binasa. “Kaiser Philip Arevalo?” His forehead wrinkled. “Hindi na Ayala?”

“Na. I don’t want to be part of that family anymore. That’s for the meantime and I guess that’s better for me. Ayokong malaman ng mga client’s and investors ni Zack na ang kausap nila ay nanggaling sa pamilyang iyan.”

“But they will know you by recognizing you, of course.”

“I know right. Let them remain puzzled and I don’t care as I said. Wala naman pakialam ang mga magulang ko kung malaman nilang nasaan ako at kung kanino ako nagtatrabaho. I’m free now and I can do whatever I want.”

Napakamot ito sa batok. “The rogue one. Welcome to our world.” Inilahad nito ang kamay sa kaniya.

He chuckles. “Ewan ko sa iyo.” Inabot naman niya ang kamay nito.

They talked about the projects, and it took two hours after they finished brainstorming. Madugo nga ang mga projects pati na ang mga budget, but he can do it. Sanay na siya since isa siyang architect engineer at bihasa sa larangang iyon. The bottleneck of the said project was the tight budget but must have firm and solid materials equipment.

Gayunpaman, hindi pa rin niya maiwasan ang tumungo sa Casino. But this time, hindi siya pupusta. Magpapalipas lang naman siya ng oras habang umiinom sa bar sa loob.

“Kaiser!”

Nagulat siyang lumingon sa kung sinong tumapik sa balikat niya. Agad niyang nakilala ang kaibigan niyang si Lexton na ngisi-ngisi sa kaniya. Umupo ito sa kaniya sabay sumenyas ng inumin sa waiter.

“Ikaw lang pala,” sambit niya. May hawak siyang rock glass na may lamang alak.

“Nag-iisa ka yata rito? Naglaro ka na sa loob?” tanong nito.

“Hindi.”

“Why? Natalo ka na naman ba?”

“Noong isang gabi,” tipid niyang sagot.

“Do you want to play again? Don’t worry, libre ko. Nanalo ako ngayon ng triple kaya bawing-bawi na ako. Ano?” alok nito.

Sumandal siya saka niya inilapag ang basong hawak. “Hindi na kailangan. Ayokong magkautang pa ako sa iyo at hindi na makapagbayad. You know, I’m out of my throne.”

“Ayan! Kung bakit kasi ayaw mong pakasalan si Louise. Tingnan mo tuloy, pinagtatawanan ka na ng mga kalaban mo sa negosyo.”

“I don’t care anymore. Kaysa naman pakasalan ko ang babaeng hindi ko naman gusto.” Napailing siya saka ibinaling ang tingin sa ibang direksiyon. Napuna niya ang isang seksi at magandang babae na nakatingin sa kaniya.

“Type mo?”

Bumaling siya kay Lexton. “Hell no.”

“Come on, Kai. Kilala kita kaya kung ako sa iyo, puntahan mo na. Gamitin mo muna ang room ko.” Sabay inilapag nito ang card ng room hotel nito.

Ngumiti siya kay Lexton sabay kinuha ang card nito. Agad siyang tumayo saka nilapitan ang babaeng kanina pa nakatitig sa kaniya. Sinusubukan naman niyang pigilan ang sariling hindi matukso sa bagay na iyon ngunit tinalo pa rin siya sa tinatawag nilang laman. Mga pili lang naman at hindi naman siya seryoso sa mga ito. He was with the woman in that room and playing hard.

He holds back of letting out his emotion in the middle of digging her. He tightly gripped her waist, pushing harder, and until bringing it out. Muling napaungol ang babaeng kaniig niya matapos niyang bigyan ito ng isang magandang kaganapan ngayong gabi. The woman smiled at him and leaves him naked on the bed. She picked up her clothes and went to the bathroom. Siya naman na kumilos upang takpan ang kaniyang kahubdan.

Ilang minuto pa, nagpaalam na sa kaniya ang babae. He admits that he’s not perfect at all. Lalaki siya at wala naman masama para sa kaniya na kailangan din niyang ilabas ang init ng kaniyang katawan.

For him, women are comes and goes. Hindi siya ang tipong naghahabol sa mga ito. After ng intimate moment niya sa babaeng iyon, umuwi siya ng kaniyang condo. Nag-iisa na naman siya sa mapusyaw at walang kasigla-siglang buhay niya.