Un abandoned Romance

The meeting (Longing heart)

Chapter 2 Jeannette Pov

Gnyan na gnyan ang katawan ng Enzo ko noon. Sumilay saken ang lungkot at bglang pangungulila

Kinakabahan akong humakbang papalapit nang biglang lumingon ang lalaki.

Sumilay ang kakaibang sensasyon saking sistema, ramdam na ramdam ko ang pagbilis ng pagtibok ng nalulumbay kong puso.

Ang mga matang yun, ang mga titig na yun na tumatagos sa kaibuturan ng aking kaluluwa. Yun ang mga titig na limang taon kong hindi na nakita

Totoo bato? O nananaginip na naman ako. Nilandas ng mga luha ko ang aking pisngi habang mataman ko siyang tinitigan.

Alam kong sa mga oras nato ay bakas sa aking mga namumugtong mata ang lungkot at pangungulila sa namayapa kong asawa.

Hindi ko lng lubos maisip na andito siya ngayon sa harap ko. Gusto ko siyang yakapin, punuin ng mga halik at mgkulong sa mga bisig niya, Gusto kong ipabatid sa knya ang labis na pangungulila ko, ang lahat ng lungkot ko ng limang taon ngunit wala akong lakas ng loob.

sa isip ko ay may pag aalinlangan ngunit kilala siya ng puso ko, kilala siya ng buong pagkatao at kaluluwa ko pero Hindi ee may iba.

My iba sa knya kaya pinilit kong ayusin ang sarili ko, pinahiran ko ang mga luha ko saka inayos ang postura at humakbang papalapit sa matanda,nang hindi tinitignan ang kanyang apo na ngayoy alam kong nakatitig parin saken

"Madam Im very sorry, I have this un usual feeling of mine, I don't feel well I think I have to go home," pag papaalam ko sa matanda

"Are u sure u want to go home?, u don't have anyone to took care of u there?"

Pag aalala niyang tugon

"Don't worry ma'am---

"You're not going home at this hour specially you don't feel well" sabat ng apo niya na ngayoy masama ang titig sa akin my pgka ma autoridad ang Pagkasabi nun. Madiin at seryoso

Hindi na ako umimik hinihintay ko nalang na utusan nila akong umalis, para bang na hypnotismo ako sa boses niya. Yun din yun ee. Mabigat nga lang