A Warrior's Kiss

“Oo!” Umalingawngaw ang hiyawan ng mga gulong na gumugulong sa lupa bilang resulta ng mga preno sa harap ng pinaka-abalang "Black Panther Bar" ng lungsod. Biglang huminto ang military jeep na kabilang sa special forces ng militar at kilala bilang ikapitong pangkat ng elite. Sa gitna ng hiyawan at tawanan, hinawakan ni Xiang Shaolong at ng kanyang tatlong kasamahan ang gilid ng pinto at tumalon palabas ng sasakyan. Pagkatapos ng tatlong buwan ng mahirap na pisikal at taktikal na pagsasanay sa Gobi Desert, bihira ang magkaroon ng tatlong araw na bakasyon. Kung hindi mo ine-enjoy ang buhay, paano ka mabubuhay kasama ang mga magulang na nagsilang sa iyong sarili. Si Xiang Shaolong ay 20 taong gulang ngayong taon. Ang kanyang maitim na balat na matagal nang nasisikatan ng araw ay kumikinang sa malusog na liwanag. Maaaring hindi siya maituturing na isang guwapong lalaki, ngunit siya ay malapit sa dalawang metro ang taas, may malalawak na balikat, makitid na baywang at mahahabang binti, walang kalahating pulgada ng sobrang taba. Ang mga nakaumbok na kalamnan, flexible at matatalinong mga mata, mataas at tuwid na ilong, bilog na cheekbones, at hugis-intsik na mukha, na sinamahan ng angular na bibig na puno ng mapanuksong mga ngiti sa mga babae, ay talagang may kapangyarihang gumawa ng kahit sinong babae. Mga kondisyon ng kababaihan. Papasok pa lang sila sa pinto, may isang magulong bagay ang bumagsak sa lupa at sa gitna ng palakpakan at pag-aaway, isang hakbang ang nauna sa kanila ng team. Pinalayas sila nina Xiao Zhang at Man Niu, at nahulog sa pintuan, umuungol at sinusubukang bumangon, ngunit kahit na ito ay isang napakasimpleng aksyon sa normal na mga panahon, napakahirap para sa mga elite ng dalawang espesyal na pwersang ito. sandali. Nagbago ang ekspresyon ng apat na tao, at sumugod sila para tulungan silang makatayo. Ang mga rhinocero na may sarcoma sa noo ay natakot na nagsabi, "Ilang tao ang naroroon?" Malaki ang kahulugan ng pangungusap na ito. Sina Xiao Zhang at Manniu ay kabilang sa ikapitong espesyal na koponan. Sila ay mga piling tropang pinili ng pambansang hukbo para sa pagsasanay, na dalubhasa sa pagharap sa pinakamasamang sitwasyon, tulad ng mga aktibidad na kontra-terorista, pagpasok sa mga hindi mapagkaibigang Estado, nagsasagawa ng mga assassination o rescue mission, protektahan ang mga dignitaryo, at higit pa. Kasama sa pagsasanay ang paggamit ng iba't ibang sandata, pakikipaglaban sa kamay, pisikal na pagtitiis, kaligtasan sa kagubatan, iba't ibang kasanayan sa espiya, at sa madaling salita, upang sanayin sila na maging higit sa tao. Kahit isang dosena o napakalakas na lalaki ay halos hindi sila masasaktan. Pero kinaiinggitan din sila ng ibang units, and those good guys proud of those who defeated the seventh team. Samakatuwid, sa panahon ng holiday, ang paggawa ng mga kaguluhan at pakikipag-away ay isang nakagawiang programa, ngunit ito ang unang pagkakataon na ang mga tao ay itinapon sa labas ng bahay sa pagkakataong ito. Medyo gising si Xiao Zhang sa sandaling ito, iminulat niya ang kanyang mga bugbog na mata, at nang makita niya si Xiang Shaolong na tinutulungan siyang tumayo, tuwang-tuwa siya: "Brother Long, bigyan mo kami ng hininga ng ibon na ito!" Pinarangalan ng lahat sa hukbo si Xiang Shaolong bilang Kapatid na Long, hindi dahil sa kanyang edad, ngunit dahil siya ang punong sharpshooter ng koponan, kampeon ng free-kick, at ang pinaka-fitsikal na bayani. Napabuntong-hininga si Manniu at itinuro ang bar: "Ito ang Diyos na may itim na mukha, ang instruktor ng tropa noong Agosto 41, na nangahas na pukawin ang ating magandang frost girl." Sabay na galit na galit silang apat. Si Frost Beauty Zheng Cuizhi ay ang magandang babaeng sekretarya ng military aircraft na pinamumunuan ng kanyang team. Paano nila hahayaan na makisali ang ibang tropa kung hindi pa sila nagtagumpay sa kanilang pagtugis? Nangangati ang mga kamay ni Xiang Shaolong nang maalala ang laban, itinaas niya ang kanyang dibdib at sumigaw, "Tulungan sila at hayaang ipakita ng nakababatang kapatid ang kanyang kakayahan!" Pumasok ang pinuno sa bar. Ang maluwag na bar ay napuno ng usok, at ang tunog ng mga boses ng tao at musika ay nakakabingi. Kalahati sa kanila ay mga tao mula sa hukbo at pulis, pati na rin mga dayuhan. May mga 30 ordinaryong tao lamang. Maingay at mainit ang kapaligiran. Sumipot lang siya sa pinto, at tumahimik agad ang bar. Ang matipuno at matipunong diyos na may itim na mukha at mahigit isang dosenang sundalo ng kanyang hukbo ay nakasuot ng sibilyang damit, nakikipag-inuman at tumatawa kasama ang ilang seksing batang babae na nakasandal sa Changshui bar, si Frost Beauty Zheng Nang makitang umiwas siya at hindi lumaban, sabay-sabay na tumawa ang lahat, at ang mga tao sa panig ng diyos na may itim na mukha ay sumigaw pa ng insulto. Inisip ng diyos na may itim na mukha na si Xiang Shaolong ay natatakot sa kanya, at mas ipinagmamalaki ito. Pinaikot niya ang kanyang gitnang daliri sa isang phoenix-eye fist, sinamantala ang momentum para habulin siya, humakbang pasulong at sinuntok ang tungki ng kanyang ilong. Mahusay na sumisigaw ang puso ni Xiang Shaolong, at nang isang pulgada na lang ang layo ng kanyang kamao sa tungki ng kanyang ilong, lumipad siya pabalik, na para bang natumba siya sa lupa sa pamamagitan ng kanyang suntok. Lalong naghiyawan ang mga tao at naghiyawan. Natural na alam ni Man Niu at ng iba pa na hindi siya masasaktan, at nagtataka sila kung bakit naiiwasan lang niya ang pag-atake kapag umaatras ang bata ng anim na hakbang, at ibinagsak niya ang sarili sa dibdib ng bar queen na si Zhou Xiangmei na nakaupo. sa upuan. Napasigaw si Zhou Xiangmei sa takot. Ang diyos na may itim na mukha ay sumugod na parang baliw na tigre. Malakas na sumigaw si Xiang Shaolong, itinuwid niya ang kanyang katawan, sinamantala ang pagkakataong hawakan ang matangkad na dibdib ni Zhou Xiangmei gamit ang kanyang kanang kamay, at tumalbog sa lakas ng kanyang baywang. Hinampas niya ito, at idiniin lang ng kanyang ulo ang ibabang tiyan ng kalaban. Bago magkaroon ng pagkakataon ang diyos na may itim na mukha na tamaan si Xiang Shaolong, isang hindi mapaglabanan na puwersa ang nagmula sa tuktok ng ulo ng kalaban, na naging dahilan upang ang kanyang katawan na halos 100 kilo ay bumagsak paatras na parang laruan, at bumagsak nang matatag pabalik sa dance floor. Nasa gitna. Natahimik ang mahigit 200 tao sa bar. Kaagad, nagbago ito mula sa sobrang ingay tungo sa sobrang tahimik, at tanging ang mga loudspeaker na ipinamahagi sa apat na sulok ng bar ang nagpapalabas pa rin ng maindayog at dinamikong tunog ng "kagalakan at galit". Sumugod si Xiang Shaolong patungo sa diyos na may itim na mukha na nahulog sa langit na parang mabangis na tigre. Nakita ng dalawang propesyonal na boksingero na inimbitahan ng mga diyos na may itim na mukha na mali ang kanilang mga ekspresyon, at sabay nilang hinawakan ang mga ito, na nilagpasan ang mga diyos na may itim na mukha na hindi pa bumabangon, at inatake si Xiang Shaolong mula kaliwa hanggang kanan. Tumawa ng malakas si Xiang Shaolong, itinuro ang taong mula sa itim na mukha ng diyos at pinagalitan si Zhan: "Halika! Sabay na kayo.” Sama-samang sumugod ang mga barbaro at iba pa, naghahanda. Tumayo si Cuizhi at sumigaw, “Xiang Shaolong! Kamusta! Gusto kong gumanda ka!" May oras si Xiang Shaolong para alagaan siya, kaya naglakad siya papunta kay Zhou Xiangmei, ang reyna ng bar, kinaladkad siya, at hinila siya palabas ng bar. Sumigaw si Zhou Xiangmei, "Saan mo dadalhin ang mga tao?" Binuhat siya ni Xiang Shaolong at inilagay sa upuan sa tabi ng driver ng jeep. Ngumiti siya at sinabing, “Siyempre uuwi na ako. Paano ko kakayanin ang mamahaling renta sa hotel?” Pagdating nila sa bahay, binuksan lang ni Xiang Shaolong ang ilaw, at agad na dumikit sa kanila ang malambot na labi ni Zhou Xiangmei. Sa isang iglap, ang kanilang mga dila ay nabalot ng pandikit, at ang kanilang mga kamay ay hindi nakatigil. Walang pakundangan na itinulak ni Xiang Shaolong ang mukha ni Zhou Xiangmei. Punit-punit ang kanyang damit, at hindi na siya makapaghintay na itulak siya sa kama. Ang kanyang mature, mataba at katangi-tanging katawan ay mukhang mas kaakit-akit sa ilalim ng maputlang dilaw na liwanag. Hindi natakpan ng itim na bra ang 33D na malalaking suso, at nalantad ang karamihan sa maputi at malambot na suso; nang hubarin ni Zhou Xiangmei ang panlabas na pantalon ni Xiang Shaolong, isang pares ng hugis bala na panloob na lamang ang natitira, ngunit halatang hindi ito natatakpan ng underwear. Ang maringal na higanteng patpat, ang maitim na ulo ng titi ay lumalabas sa gilid ng pantalon. Pagkatapos ng mga buwan ng pagsasanay sa mga kasanayan sa pakikipaglaban sa disyerto kung saan walang nangingitlog ang mga ibon, ang pagnanasa ni Xiang Shaolong ay naging dahilan upang marahas niyang harapin si Zhou. Hinaplos siya ni Xiang Mei, kalahating tinanggal ang kanyang bra gamit ang dalawang kamay, pagkatapos ay tinakpan ng kanyang malaking bibig ang kanyang kanang suso, sinipsip ang kanyang kaliwang kamay at hinihimas ang nakausling utong, ang kanyang kanang kamay ay lumalim sa maduming laman na butas at gumalaw. "Oh... um... Shaolong, bakit ang bangis mo ngayon, oh... hindi ko na kaya, bilisan... bilisan mo..." "Tatlong buwan na akong hindi gumagalaw ng babae, at araw-araw akong niloloko ng patay na baboy na iyon. Ngayong araw ay gagamitin ko ang aking malaking titi para sipain ka sa langit." Pagkatapos niyang magsalita, itinuwid ni Xiang Shaolong ang kanyang titi at itinulak ng malakas ang kanyang baywang. Ang makapal at mahabang titi ay ipinasok sa masikip na maliit na butas ni Zhou Xiangmei. "Naku... napakalaki, matagal ko nang hindi naramdaman na natupad ito... oh... sobrang cool... Shaolong... oh oh oh oh..." Malakas na napasigaw si Zhou Xiangmei sa kama, ang kanyang 33D na malalaking suso ay umindayog nang marahas sa marahas na pagtulak, ang malalaking kamay ni Xiang Shaolong ay humawak sa nanginginig na water polo at minasa, at ang meat c**k na kanyang naapakan ay hinihila at itinutulak nang malakas. Nakalabas na ang dalawang labia dahil sa matinding pagtulak at tumutulo ang matingkad na pula. Umalis ang kinky water mula sa labia sa kahabaan ng crotch, na naging sanhi ng isang malaking mapa ng karagatan na lumitaw sa bed sheet. “Oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooo… Since the aftertaste of the climax just now hadn’t disappeared, coupled with Xiang Shaolong’s violent thrusting, Zhou Xiangmei quickly climbed to the climax again. This caused the slut to splash around, the sound of “snapping” flesh, and the lewd barking, and the atmosphere of lewdness filled the whole room. Xiang Shaolong’s libido was even more unabated, and he acted like a mad dog. Zhou Xiangmei also Hence the climax. “***…*…*…*…***…****。…*********…****…***…*。”*。 Pagkatapos ng pagsasalita, muling umakyat si Zhou Xiangmei sa isang orgasm. Dahil sa sobrang dami, hindi na bumulwak ang kinky water tulad ng dati, bagkus ay kumikibot na lamang sa buong katawan niya. "Maghintay ng kaunti pa... malapit na ako... oh oh oh... darating... oh oh oh... halika... oh oh oh..." Sa wakas, inilabas ni Xiang Shaolong ang semilya na nakaimbak sa loob ng tatlong buwan sa kalaliman ng matris ni Zhou Xiangmei. Naramdaman ang mainit na likido na umaagos sa kanyang katawan, ang katawan ni Zhou Xiangmei ay nanginginig ng ilang sandali, at pagkatapos ay dahil sa patuloy na orgasm, mahina siyang nakahiga sa kama, medyo magulo ang kanyang buhok dahil sa matinding pakikipagtalik, at ang kanyang dalawang labia ay namumula at namamaga dahil sa labis na pakikipagtalik. Hindi maisara, napuno ng semilya ang buong matris, at ang bahagi nito ay umapaw mula sa butas, at dumaloy sa hita hanggang sa kumot na basa ng c*m. Inilabas ni Xiang Shaolong ang lahat ng pagnanasang sekswal na naipon niya sa mahabang panahon, tiningnan ang kanyang obra maestra nang may kasiyahan, masuyong niyakap si Zhou Xiangmei, at pareho silang nakatulog. “kampana…” Si Xiang Shaolong, na nakasanayan na sa mahigpit na pagsasanay sa militar, ay agad na nagising, umalis mula sa pagkakasalubong ni Zhou Xiangmei ng mga jade arm at pink na binti, at kinuha ang mikropono. Ang malutong na boses ni Cuizhi ay pumasok sa kanyang tainga at sinabing, "Captain Xiang, mayroon ka pang labinlimang minuto para maghugas. Ang armored vehicle ng Gendarmerie Department ay naghihintay sa iyo sa labas ng gate." Napaungol si Zhou Xiangmei at sinabing, "Masamang tao! Halika!” Hinaplos ni Xiang Shaolong ang kanyang baywang na medyo pagod pa sa pakikipaglaban sa slut na ito sa hindi kilalang bilang ng mga round kagabi, at nawalan ng boses, "Tinatakot mo ba ako? Gaano kalaki ang pakikitungo sa isang away?" Malamig na sinabi ni Cuizhi: "Kung sino man ang nagsabi na may kinalaman ito sa laban, tinanong ng Academy of Sciences ang aming mga espesyal na tauhan na may pinakamahusay na pisikal na kakayahan upang gawin ang eksperimento. Nakita ko na napakabayani mo kagabi at ang iyong pisikal na fitness ay napakaganda, kaya inirekomenda kita sa kumander, ang kumander. Naglabas na ng warrant!" Hindi alam ni Xiang Shaolong na ipinaghihiganti niya ang kanyang pribadong paghihiganti, kaya kinasusuklaman niya ito at sinabing, "Pero ngayon, nagbabakasyon pa rin ako!" Ngumiti si Cuizhi at sinabi, “Aking Kapitan Xiang, maaari kang magbakasyon nang walang misyon. Ang mga sundalo ay kabilang sa bansa 24 oras sa isang araw.” Gusto siyang durugin ni Xiang Shaolong hanggang mamatay, ngunit bumuntong-hininga siya, “Naku! Napakatapang ko kagabi, at hindi ito para sa iyo. Alam mo ba talaga o peke?" Hubad na lumabas si Xiang Mei sa kubrekama at sinabing, "Sino ang kausap mo?" Nagmamadaling sinenyasan siya ni Xiang Shaolong at tinuruan siyang tumahimik. Natahimik sandali ang kabilang dulo ng linya ng telepono, pagkatapos ay mahinang sinabi, "Nagsisinungaling ka!" Tinakpan ni Xiang Shaolong ang bibig ni Zhou Xiangmei na magsasalita na sana gamit ang isang kamay, at sinabing may halong dila: "Paano ako magsisinungaling sa iyo, ako, Xiang Shaolong, iniisip kita araw at gabi, ngunit hindi ko na lang ' wag mo sabihin! Alam mo! Ikaw…" Pinutol siya ni Cuizhi at sinabing, “Okay! Pag-usapan natin ito mamaya! Sa karamihan, mag-eeksperimento ka lang sa mga puting daga sa loob ng isang araw. Sa susunod, hahanap ako ng ibang tao. Magpalit ka ng damit dali." “Bitak!” at ibinaba ang linya. Huminto ang armored vehicle sa harap ng gate ng Academy of Sciences na binabantayan nang husto. Si Xiang Shaolong ay sinamahan na parang bilanggo ng apat na pulis-militar at ibinigay sa mga guwardiya ng research institute. Matapos ang buong pagsusuri sa katawan, pinirmahan ng doktor ang papel nang may kasiyahan, at pagkatapos ay itulak siya ng nars palabas ng silid. Si Xiang Shaolong, na nakahiga sa push bed, ay tumutol, "Hindi ako pasyente, kaya kong maglakad mag-isa." Halatang interesadong-interesado sa kanya ang nurse, at ngumiti habang naglalakad: “Be a good boy. Hindi ko lang alam na hindi ka pasyente, alam ko rin na mas malakas ka sa baka." Hindi binago ni Xiang Shaolong ang kanyang katigasan ng ulo, at sinabi niyang muli, “Hoy! Ano ang iyong pangalan, at paano kita mahahanap?" Binigyan siya ng nurse ng blangkong tingin at galit na sinagot siya. Tumaas ang mabibigat na tarangkahan sa harapan, at itinulak siya ng nars sa loob ng gusali hanggang sa pintuan ng isang elevator. Walong guwardiya ang tumayo sa tabi ng pinto at dinala si Xiang Shaolong. Nakaramdam ng lamig si Xiang Shaolong, anong uri ng eksperimento ito? Bakit nasa piitan ang laboratoryo sa ibaba ng Academy of Sciences? Bumaba ang elevator ng hindi bababa sa sampung palapag bago ito huminto. Muling itinulak ni Xiang Shaolong ang mga guwardiya palabas, at pagkatapos na dumaan sa ilang pinto, nakarating siya sa isang malawak na bulwagan. Tumingin si Xiang Shaolong sa paligid at napaupo sa takot. Sa kabilang dulo ng bulwagan, na may taas na 30 metro, nakita ko ang isang malaking behemoth tulad ng isang malaking hurno ng natutunaw na bakal na gawa sa sintetikong metal, na nakatayo sa harapan ko. Ang lobby ay puno ng lahat ng uri ng mga instrumento, tulad ng panloob na cabin ng isang higanteng sasakyang pangalangaang. Daan-daang mga kalalakihan at kababaihan na nakasuot ng puting damit ay abala sa pagpapaandar ng iba't ibang mga instrumento. May dalawang palapag sa magkabilang gilid ng lobby. Ang itaas na palapag ay pinaghihiwalay ng floor-to-ceiling glass. Mayroong hindi mabilang na mga mananaliksik na nakaupo sa harap ng iba't ibang hindi kilalang mga elektronikong aparato na abala, at ilang mga tao ang tumuturo sa kanya sa pamamagitan ng salamin. Si Xiang Shaolong ay nalito, Diyos! Tungkol Saan ba lahat ng ito? Hindi biro ang kapaligiran ng kaseryosohan at malalaking labanan dito. Dalawang mananaliksik, isang lalaki at isang babae, ang lumapit sa kanya. Ngumiti ang lalaki at sinabi, “Ako si Dr. Fang Ting. Siya si Dr. Xie Zhimin. Siya ang katulong ni Direktor Mark, ang punong inhinyero ng Space-Time Project." Tumayo si Xiang Shaolong at nagsabi, "Tungkol saan ito? At least sabihin mo sa akin kung para saan ka nandito!" Ang babaeng doktor na si Xie Zhimin, na medyo kamukha ng katamtamang hitsura ng kanyang matandang tiyahin, ay taimtim na nagsabi, "Huwag kang mag-alala! Lahat ay ligtas. Tungkol naman sa mga detalye, personal na sasabihin sa iyo ni Direk Ma.” Sinabi ni Dr. Fang Ting: “Ang tungkulin ng isang sundalo ay maglingkod sa bansa. Dapat parangalan si Captain Xiang na maging unang tunay na produkto ng pagsubok ng Space-Time Project. Halika!” Umiling si Xiang Shaolong na may mapait na ngiti, ngunit walang magawang sumunod sa kanila patungo sa behemoth. Well! Anong swerte ang kinuha mo ngayon? Si Xiang Shaolong ay nakahiga sa isang metal na hugis tao na kahon, ang kanyang mga kamay, paa, baywang at leeg ay lahat ay nakatali ng mga strap, at siya ay naging isang test subject na dapat katayin. Pinagmumura niya si Zheng Cuizhi, iniisip kung paano siya mahawakan pagkatapos ng eksperimento, at niyakap siya sa kama bilang paghihiganti, nang lumitaw sa itaas ng kahon ang isang matandang may kulay-abo na buhok at salamin, tumingin sa kanya at sinabing isang ngiti, “Ako si Direk Mark. , ano ang pakiramdam ni Kapitan Xiang?” Malamig na suminghot si Xiang Shaolong at sinabing, "Parang isang hayop na ipinadala sa isang katayan. Hindi ko alam kung ito ay isang katayan para sa mga baboy o baka." Napangiti si Direk Ma: "Talagang marunong magbiro si Kapitan Xiang." Huminto siya at nagtanong, "Mas pamilyar ka ba sa kasaysayan ng ating bansa noong panahong iyon?" Natigilan si Xiang Shaolong, "Ano ang kinalaman nito sa paggawa ng mga eksperimento?" Malungkot na sinabi ni Direk Ma, "Sagutin mo muna ang tanong ko." Napabuntong-hininga si Xiang Shaolong na hindi siya pinalad, at gusto lang niyang madaliin ang mga bagay-bagay. Pagkatapos mag-isip tungkol dito, sumagot siya, "Wala akong gaanong alam sa kasaysayan, ngunit pinanood ko ang pelikulang "Qin Shi Huang" kamakailan, at labis siyang humanga sa kanyang palasyo at mapagbigay na sensual na buhay. Ako ay labis na naiinggit, at nabasa ko ang ilang mga libro tungkol sa Panahon ng Naglalabanang Estado at Qin Shihuang…” Naiinip na sinabi ni Direk Ma: “Hoy! Iyon lang, ito ang Great Qin Empire, ang unang taon ng pag-akyat ni Qin Wangzheng noong 246 BC." Pagkatapos ay inulit niya ang taon sa walkie-talkie na may puting robe at kwelyo. minsan. Natigilan si Xiang Shaolong, "Diyos ko! Anong pinagsasabi mo?” Natuwa si Direk Ma, kuminang ang kanyang lumang mukha, bumaba siya at hinawakan ang pisngi ni Xiang Shaolong, at nakangiting sinabi, "Kaibigan ko! Napakaswerte mo na ikaw ang unang tao sa kasaysayan ng tao na makakabalik sa nakaraan." Hindi alam ni Xiang Shaolong kung bakit at sinabing, "Ikaw..." Si Direk Ma ay walang interes na makinig sa kanya, at tuwang-tuwang sinabi: "Napanood mo na ba ang episode na tinatawag na "Time Tunnel" sa TV? Tingnan mo! Ang nasa harap mo ay ang magandang tunnel ng oras. Ito ay hindi na isang panaginip, ngunit isang katotohanan. , at sa lalong madaling panahon babaguhin ko ang lahat ng mga ideya ng tao sa espasyo at oras…” Si Xiang Shaolong ay nakahiga sa kahon. Syempre wala siyang makita. Nagpumiglas siya nang husto at sinabing, "Tumigil ka sa pagbibiro, sabihin mo sa akin kung para saan ang eksperimento mo dito?" Nagpatuloy ang pananabik ni Director Ma, at nagpatuloy siya: “Ipapadala ka sa time furnace mamaya, basta pinindot ko ang isang buton, ang hydrogen fusion reactor na naka-install sa ibaba ng furnace ay makukumpleto sa loob ng tatlumpu't anim na oras. Matapos makaipon ng sapat na enerhiya, isang itim na butas ng enerhiya ang nalikha sa thermonucleus ng hurno, at ang espasyo-oras ay nasira, at pagkatapos ay ibabalik ka ng magnetic field transporter sa mundo ng BC, napakagandang bagay na sinasabi mo . ” Pawis na pawis si Xiang Shaolong, tinitigan ang siyentipikong baliw na ito na walang pinagkaiba sa isang baliw, at sinabing, "Hindi ka nagbibiro." Sabi ni Director Ma: “Siyempre hindi biro, matagumpay kong naibalik ang labindalawang puting daga at dalawang unggoy, at naibalik sila nang ligtas, pero sayang hindi nila masabi sa akin kung talagang pumunta sila doon, at Ang pakiramdam ng pagiging nasa gitna nito. Kaya naman hiniling namin sa militar na bigyan kami ng pinakamahuhusay na manlalaban bilang mga eksperimento, at ang taong iyon ay ikaw Xiang Shaolong." Sumigaw si Xiang Shaolong, "Hindi ako sang-ayon, gusto kong umalis kaagad sa hukbo." Direktor Ma said displeased: “Don’t panic, you will only stay there for less than ten seconds, like a short dream, I just want you to remember what happened in the dream. Pwede kang mag-inject. .” Habang nagpoprotesta pa si Xiang Shaolong, dumating ang isang staff para bigyan siya ng iniksyon. Nang unti-unting lumabo ang kanyang isip, sarado ang takip ng kahon, at gumalaw ang solidong kahon na gawa sa sintetikong metal, at pumasok sa pugon sa pamamagitan ng pabilog na pasukan na nabuksan ng Time Furnace. Ang lahat ng mga instrumento sa laboratoryo ay agad na naging abala, at hindi mabilang na mga indicator lights ang nakabukas. Halos 400 mananaliksik ang pinakilos upang patakbuhin at subaybayan sila nang buong puso. Lumipas ang oras, unti-unting nawala. Si Direk Mark, na dumating sa pangunahing control tower, ay mukhang mas nasasabik, at ang kanyang mga mata ay nagniningning. Sa wakas ay dumating ang huling sandali, at nagsimulang magbilang ang laboratoryo mula sa isang daan. "Animnapu, limampu't siyam, limampu't walo..." Biglang tumunog ang alarm. Ang researcher na namamahala sa pagsubaybay sa estado ng force field sa furnace ay nagsabi sa takot na boses: "Ang kapangyarihan sa time furnace ay abnormal na tumataas, mangyaring Direktor Ma upang ipahiwatig kung ang enerhiya ay dapat patayin kaagad." “Apatnapu’t walo, apatnapu’t pito…” Lahat ng mga mata ng staff ay nakatuon kay Director Ma. “Tatlumpu’t siyam, tatlumpu’t walo, tatlumpu’t pito…” Tiningnan ni Direk Ma ang pagbabasa ng instrumento na nagpapakita ng nakakabaliw na enerhiya ng force field sa hurno, ang kanyang noo ay puno ng malamig na pawis, siya ay nag-alinlangan saglit, pagkatapos ay ikinaway ang kanyang kamay, at nag-utos: "Ang ikalima panukalang pang-emergency, isagawa kaagad!" Biglang, nagkaroon ng muffled sound na parang kulog sa furnace, at pagkatapos ay ang buong laboratoryo ay yumanig, at isang malakas na puting liwanag ang nagliyab sa paligid kasabay ng pagsabog ng time furnace. Nang walang sinuman ang nagkaroon ng oras na huminto saglit, ang buong laboratoryo sa ilalim ng lupa ay nasira sa mga molekula sa pamamagitan ng malakas na pagsabog ng crack. Tiningnan ni Direk Ma ang pagbabasa ng instrumento na nagpapakita ng nakakabaliw na enerhiya ng force field sa hurno, ang kanyang noo ay puno ng malamig na pawis, siya ay nag-alinlangan saglit, pagkatapos ay ikinaway ang kanyang kamay, at nag-utos: "Ang ikalima panukalang pang-emergency, isagawa kaagad!" Biglang, nagkaroon ng muffled sound na parang kulog sa furnace, at pagkatapos ay ang buong laboratoryo ay yumanig, at isang malakas na puting liwanag ang nagliyab sa paligid kasabay ng pagsabog ng time furnace. Nang walang sinuman ang nagkaroon ng oras na huminto saglit, ang buong laboratoryo sa ilalim ng lupa ay nasira sa mga molekula sa pamamagitan ng malakas na pagsabog ng crack, at ni katiting na scum ay hindi naiwan, at siyempre walang makakaligtas.