His Greatest Downfall

IV.

IV. Gusto.

NAGMAMADALING bumaba ng hagdan si Kiel habang halos hindi malaman kung ano ang uunahing gawin, kung aayusin ba muna ang dalang bag at laman nito o magsusuklay ng basa pang buhok.

"Mala-late na ako para sa school, nakita mo ba ang cellphone ko?"

Nilingon siya ng ina na kauupo lang sa kahoy na upuan nila sa maliit na sala. "Ayan oh. Nilapag ko sa tukador, may text nang text. Sino ba 'yan?"

Hindi kaagad nakaimik si Kiel at sa halip ay tumalikod sa kausap para puntahan ang maliit na tukador sa gilid, pagbukas pa lang ng screen ng telepono niya ay bumungad na ang sunud-sunod na mensahe mula sa iisang tao.

From: Sir Gino

Good morning! Gising ka na ba?

'Di ko makalimutan 'yung nangyari kagabi... sana maulit kaagad.

Hindi na 'ko makapaghintay na masolo ulit kita. Mamaya kaya ulit? Gagawa ako ng paraan.

Anong schedule mo ngayong araw? I-send mo sa 'kin kaagad kapag nabasa mo 'to.

I miss you. Gusto ko replyan mo 'yan ha.

Kaagad na dinelete ni Kiel ang mga message na 'yon sa takot na baka nabasa ng ina.

Napangiwi si Kiel nang mapagtantong hindi niya pala nai-lock ang telepono at naiwan pang pakalat-kalat.

"Pinindot mo ba 'to? Bakit naman nakikialam ka ng phone nang may phone?" Inis na singhal niya sa ina.

"Hindi ko naman binuksan 'yan pero nabasa ko lang 'yung lumabas na message, umiilaw kasi kada may papasok na mensahe, eh 'di ba lumalabas 'yon sa itaas. Umamin ka nga, may boyfriend ka na ba, ha?"

Mabilis na nilingon niya ulit ang ina at nakakunot-noo pa nang umiling-iling. "Wala! Wala akong boyfriend! Baka ikaw 'yun, may bago ka na namang boyfriend. Hindi ako."

"Ay, sus! Nabasa ko! Miss ka na raw! Ano 'yan, 'yan ba 'yung lalaki sa org ninyo? Tigilan mo 'yan, disi-otso ka pa lang saka parang totoy pa ang mga kasama mong lalaki ro'n! Saka ang gusto ko naman na maging nobyo mo ay 'yung mayaman talaga!" Sermon nito habang umiinom ng kape. "Kung pwede lang kahit asawahin ka, basta mayaman! Iahon tayo sa kahirapan, gamitin mo 'yang ganda mo at utak. Payag ako."

"Wala nga! Ang kulit!" Inirapan niya ito at padabog na nagsandok ng kanin sa kinuhang plato saka hindi nagpapahalatang natataranta habang nauupo sa harap ng hapag. "Kaibigan ko lang 'yan! G-Ganiyan talaga siya makipag-usap."

"'Wag kang gagaya sa ina mo, magtapos ka muna ng pag-aaral." Biglang pagsingit ng lola ni Kiel na kanina pa nakahiga sa kahoy na papag sa sala nila. Nanonood ito ng tv bilang araw-araw na hobby.

May sakit din ito na hindi pa rin nila matukoy hanggang ngayon dahil hindi gustong magpunta sa ospital para magpatingin. Hindi makalakad ang matanda at halos maging manipis ang mga binti dahil hindi na nagagamit masyado sa paglalakad.

"Wala naman po akong nobyo, 'wag kayo mag-alala."

"Pero may naghatid sa 'yo pauwi na naka-kotse kahapon saka noong mga nakaraan?"

Halos mabulunan sa kinakain si Kiel nang marinig 'yon mula sa ina. Tinatago niya pa naman 'yon mula sa mga ito kaya nagpapahatid malayo sa bahay nila kung sa'n siya pwede matanaw.

"May nakakita sa 'yo na kapitbahay."

"S-Sinabay lang ako no'ng prof ko. Hinatid niya rin naman sila Wendy... nahuli lang ako."

Nakita ni Kiel na tinitigan siya nang mariin ng lola niya kaya naman nagmamadaling tumayo na lang siya para takpan ng plato ang pagkain na hindi na uubusin, nagsipilyo at nagpulbo ng mukha bago nagpasyang magpaalam na para umalis.

Hindi niya napigilang mapabuntonghininga.

Nagtipa siya ng replies sa numero ng propesor, sinagot niya ang tanong nito kung gising na ba siya at isinend ang schedule rito gaya ng request nito. Pero iniwan niyang walang sagot ang sinabi nitong 'i miss you', at hindi rin tinangka na pansinin ang sinabi nito patungkol sa mga 'nangyari' noong nakaraang gabi.

Mabigat ang loob niya. Mabigat na mabigat.

Sumasabay siya sa agos at gusto nitong mangyari pero tila kalaban niya ang sarili kada araw.

"Kiel! Napapansin ko parang palagi kang perfect score kay Sir Gino! Ang hirap-hirap niya pa naman magpa-quiz, anong sikreto, share mo naman sa amin!" Pabirong saad ni Rita sa kaniya habang itinatapik ang hawak na ballpen sa braso niya.

Nasa classroom sila ngayon at katatapos lang ng klase nila sa subject na si Sir Gino ang instructor.

"Anong sikreto... wala. Nag... nag-rereview lang ako bawat gabi, bago matulog."

"Saka alam mo, sis, siya ang pinaka-maswerte sa case study! Siya lang ang bukod-tangi na pinapili ng madali na topic. Parang favorite ka ba ni Sir o favored ka?" Segunda pa ni Wendy habang humahagikhik. Inosenteng nagbibiro sa kaibigan.

Nanlaki ang mga mata ni Kiel at bahagyang naalarma. "Tumigil nga kayo. Narinig niyo naman, tinatamad na raw kasi siyang mag-isip ng case study topic... kaya ako na ang pinapili niya."

"Okay, sabi mo e."

"Tama na nga kayo kakatawa riyan." Saway niya sa mga ito. "Ano bang tingin niyo... na may something? Imposible 'yun kaya tama na."

"Talagang imposible, Kiel, alam naman nating lahat 'yun. Ang iniisip lang namin, baka favorite ka, pakisabi idamay naman ang grades namin." Saka sila muling nagtawanan. Hindi lang nalalaman ng lahat pero dahil may 'espesyal' na ugnayan siya sa propesor na lalaki ay sadyang apektado nga sa magandang paraan ang grades niya rito.

Inilingan niya lang ang mga ito at naglabas ng libro. Magbabasa sana para sa susunod na klase nang biglang tawagin ng mga kaklase niya ang pangalan niya.

"Kiel, Kiel!"

Pag-angat niya ng tingin ay nasa kaniya ang atensyon ng lahat. Saka napadpad ang tingin niya sa pintuan kung nasaan ang dahilan niyon.

"Tawag ka ni Sir Gino. May iuutos daw. Go." Si Rita.

Sumunod siya kaagad dito nang ayain siya sa dulo ng floor ng building kung nasaan ang faculty office. Ang buong akala niya ay may ipapakisuyong papeles sa klase pero nang makapasok sila sa loob ng silid at maisara ng propesor ang pinto ay napasinghap si Kiel.

Nakangising hinila siya nito sa corner at inatake ang kaniyang labi.

"Sir... b-baka may makakita sa 'tin dito-"

"Shh. Wala."

Abot-abot ang naging pagkabog ng dibdib ni Kiel habang hinahayaan ang propesor sa paghalik sa kaniyang labi at leeg.

"I missed you."

Marahan na itinulak niya ito sa dibdib palayo at iniwas ang mukha nang akmang huhulihin na naman iyon ng lalaki.

"Wala silang lahat, may department meeting sa kabila pang building. So chill!"

Pinagmasdan mabuti ni Kiel ang lalaking nasa harapan, walang bahid ng kahit anong takot sa mga mata nito. Habang siya ay tila nauna nang maisip ang mga posibilidad.

"Baka may makakita sa 'tin na ibang estudyante... o si Ma'am-"

"Kahit sino pa 'yan, wala akong pakialam. Saka anong sinabi ko sa 'yo noong una pa lang? Sige nga, parang nakalimutan mo na yata kaagad, e. Ano?" Seryoso nitong asik habang hawak-hawak ang dalaga sa magkabilang braso, iniipit sa nasa likuran nitong kahoy na mesa. "Come on, magagalit ako kapag hindi mo nasabi."

"Na... na magtiwala lang sa 'yo... kahit anong mangyari, magtiwala lang sa 'yo..."

"Dahil?"

"Dahil magiging okay lang ang lahat. Matatapos din 'to at magiging okay din ang lahat pagkatapos... pagkatapos nito." Napangisi ang lalaki sa narinig, iyon nga mismo ang sinasabi niya rito noon pa mang mag-umpisa ang relasyon nila.

"Natatandaan mo pa naman pala, eh." Gumapang ang mga palad nito sa beywang ng dalaga. Humimas doon ang isa habang ang isa naman ay nagpunta sa butones ng uniporme ng dalaga.

"Pero hindi ko pa rin po mapigilang mapaisip. Talaga bang magiging okay lang ang lahat? I mean, kapag kasi may nakaalam ng ginagawa nating dalawa, kapag may nakahalata! Sa totoo lang, natatakot akong may makahalata! Parang mas lalong gugulo ang sitwasyon mo kapag nangyari 'yun, hindi ka ba natatakot? At ako, paano ako? At si Ma'am-" Inilagay ni Sir Gino ang daliri sa harap ng mga labi ng dalaga.

Tila pinipigilang sabihin nito ang susunod na babanggitin dahil ayaw iyong marinig.

"Alam mo naman 'yung sitwasyon ko, 'di ba?" Lumamlam ang mga mata ng propesor, dumaan ang lungkot at sakit sa mga mata nito na kahit hindi niya dugtungan ang mga sinasabi ay nangusap na sa kaharap na dalaga. "Nasabi ko naman sa 'yo lahat ng pinagdadaanan ko, at sa 'yo ko lang kinaya na sabihin 'yon, na maging totoo. Kasi alam kong tutulungan mo 'ko, sa lahat ng taong nakapaligid sa 'kin ikaw lang 'yung totoo."

Mariing napapikit ang dalaga. Pagmulat niya ay nag-iwas ng tingin.

Magdadalawang buwan na ang nakakalipas nang baguhin ng isang gabi ang lahat sa relasyon ni Kiel at Sir Gino.

"Look at me. Kiel. Sa mga mata, Kiel." Pilit nitong inangat ang tingin ng dalaga. "Nagsabi ka na ang intensyon mo lang ay matulungan ako sa kung ano mang problema ko, at na-appreciate ko 'yon, big time. Sana... 'wag mo nang bawiin pa."

"Wala na bang ibang solusyon sa problema mo, ito lang ba talaga?"

Tipid na ngumiti ang lalaki habang hindi pinuputol ang tinginan nilang dalawa. Hinalikan niya muli ito sa mga labi, mas mapusok at mas mainit, patungo sa tenga nito saka muling nagsalita.

"Walang makakaalam, Kiel." Marahang binuhat nito ang dalaga paupo sa kahoy na mesa at pilit na ipinuwesto ang sarili sa gitna ng ibinukang mga hita nito. "Mananatili 'tong sikreto basta't hindi mo ipagsasabi kahit kanino."

"Sir!" Singhap nito nang maramdaman ang palad ng propesor sa kaniyang p********e. Isinara ng propesor ang kaniyang bibig sa pamamagitan ng mainit na halik at mas lalong pinag-igihan ang ginagawa.

Bilang isang dalaga, hindi pa nagkakaro'n ng nobyo kahit kailan, bago kay Kiel ang lahat ng nararanasan at mga ginagawa dahil sa lalaking kasama.

Gaya ng utos nito, nanatili siyang tahimik sa mga gabi at oras na sila lang dalawa ang nasa silid. Nilulunod ng pagnanasa at tawag ng laman na unang beses din nararamdaman.

Mahigpit na niyakap ni Kiel ang lalaki sa leeg habang umuulos ito sa loob ng kaniyang p********e, hindi niya pa rin mapigilang mawala sa sarili kahit na ilang beses na itong ginawa kasama ang propesor.

"Masarap? Hmm?"

"Sir..." Habol ang paghinga na halinghing nito, habang pati ang mesa na kinauupuan ay umuga sa pagsasalpukan ng kanilang mga katawan.

Hawak-hawak ni Gino ang kaliwang hita ng dalaga, pinipigilan ito sa tuwing hindi mapigilan ni Kiel na ipitin siya sa gitna.

"I missed you and your body so bad. This bad." Mariin nitong bulong sa tenga ng dalaga habang isinasagad ang p*********i rito. "Kapag sinasabi ko na nasasabik ako sa 'yo, gusto kong sagutin mo 'ko. Say you missed me, too. Come on, be honest, gusto mo rin naman 'to 'di ba?" Sinadya ni Gino na maging mariin at mabilis ang pagbayo.

Nang marinig na umungol ang dalaga mula sa kanina pang pagpipigil ay napangisi siya. Narinig niya ang gustong marinig. Hinawakan niya sa leeg ang dalaga at sinakop naman ng isa pang palad ang nakalabas na dibdib nito, mariing pinisil-pisil ang tuktok no'n na nagdulot ng pinaghalong sakit at sarap para kay Kiel.

"Sir! Sir Gino..."

"Masarap? Say it. I want you to say it! Gusto mo pa? Sige pa?"

Tumango ito habang napapaawang ang bibig, inutusan siya nitong pagmasdan ang kanilang katawan.

"O-Opo..."

"Umuungol ka, ibig sabihin gusto mo rin 'to." Tinakpan niya ang bibig ng dalaga para pigilan sa pag-iingay nang maramdamang nilabasan ito. Pareho na silang may butil ng mga pawis sa noo ngayon at taas-baba ang dibdib. "Gusto mo rin ang mga nangyayari, Kiel. Hindi lang ako ang may gusto nito. Naiintindihan mo?"

Hinila ni Gino ang buhok ng dalaga at hinalikan ang dibdib nito bago ito itinulak para ibahin ang posisyon nila, pinatuwad niya ito sa mesa, at nang akmang ipapasok muli ang p*********i para maipagpatuloy ang ginagawa ay pareho silang nakarinig ng malakas na katok mula sa pinto.

"Hello? May tao ba sa loob?"

Nagkatinginan silang dalawa. Halos manlamig ang buong katawan ni Kiel habang mabilis na hinihila paitaas ang unipormeng palda.

"S-Si Ma'am Althea-"

"Shut up. Get dressed!" Tila natataranta rin na utos nito saka sinuot ang pantalon at sinturon.

Nang masigurong ayos na ulit ang hitsura nila ay itinulak niya ang estudyanteng si Kiel.

"Ano pang tinatayo mo riyan? Maghanap ka na ng pagtataguan!"

"Saan!" Halos sumabog ang puso ni Kiel palabas ng kaniyang dibdib habang tuluy-tuloy pa rin ang pagkatok ng propesor na babae na si Althea sa labas.

Hinila siya sa braso ni Gino patungo sa kabilang corner ng silid at pilit na pinagkasya sa ilalim ng maliit na mesa.

Napapikit ng mga mata si Kiel nang marinig ang pagbukas ng pinto, at ang boses ng propesor na babae.

"Gino? Nandito ka pala? Anong ginagawa mo rito?"

"Nagpapahinga lang. Ang boring kasi no'ng meeting natin, 'di naman ba 'ko napansin ni Dean na nawala ako?"

Mahinang natawa ang kausap. "Anong hindi, hinahanap ka nga. Kanina pa nga kita tinetext at tinatawagan, hindi mo sinasagot."

"Ah, nasa kotse yata 'yung cellphone ko, naiwan. Dumaan kasi ako ro'n."

"Wala ka bang kasama rito? Parang may ingay kasi ako na narinig kani-" Napakagat ng ibabang labi si Kiel, halos magdugo pa iyon sa sobrang diin at takot.

"Ako lang. 'Wag mo naman ako takutin! Ano, may multo?" Patawa-tawa na segunda ni Gino.

"Seryoso!"

"Tss, 'wag na natin pagusapan. Ano, kumain ka na ba? Kinain mo ba 'yung iniwan kong food sa table mo? Baka nagpapagutom ka, ha?" Sinilip ni Kiel nang bahagya ang kinaroroonan ng dalawa.

Nakita niyang nakaakbay na ang braso ni Gino sa balikat ng kausap at niyayakap-yakap ito. Napakurap-kurap siya.

"Hindi ko kinain, nasusuka kasi ako sa amoy... parang ang selan ko sa mga may sarsa na pagkain." Ani Althea. "Ganito siguro talaga kapag first time magbuntis."

Hinalikan ni Gino ang kausap sa noo at hinaplos ang buhok.

"Kawawa naman ang baby ko... ibang food na lang, let's buy another food outside. Anong gusto mo?" Dinig niyang sabi pa nito habang naglalakad sila palabas ng silid at tuluyang isinara ang pinto.

Nakahinga nang maluwag si Kiel at naging maayos at kalmado ang pag-upo sa kinaroroonan. Pero hindi niya pa rin napigilan ang maging emosyonal. Sa loob ng ilan pang mga linggo at buwan ay naging ganoon ang sitwasyon niya. Habang lumilipas ang mga araw ay kinakain siya ng konsensya sa ginagawa.

Sino nga naman ang hindi?

At kung mababalik lang ang araw kung kailan nagumpisa ang lahat ng nangyayari sa kaniya... hindi niya pa rin alam kung tama ba ang napiling desisyon.