“Hilal Hanım’ın çok ağrısı var!” duyduğum bu cümle ile bir an nefesim kesilir gibi oldu. Annem omzumdan beni sarsarak,
“Oğlum, kendine gel! Hemen git bakalım.” dediğinde kendimi toparlayıp koşarak birinci kattaki Hilal’in yanına gittim.
Hilal, koltuktan ağrıdan iki büklüm olmuş, dişlerini sıkıyordu.
“Hilal iyi misin, neyin var? Hemen doktoru arıyorum.” deyip telefonu elime aldım. Doktoru aradım, durumu anlattığımda “Hemen hastaneye gelin.” dedi.
Hilal’i kucağıma aldığım gibi arabaya doğru yürümeye başladım. Annem ve Miran da peşimden geliyorlardı. Hilal’i arabanın arka koltuğuna oturttum, annem ve Miran da yanına geçti.
“Aynen yavrum, hemen hastaneye gideceğiz.” dedi annem.
Arabanın kapısını kapattım. Arabayı nasıl çalıştırdım, o yolu nasıl gittim hiç bilmiyorum. Dörtlüleri yakmış,
