MY HEARTLESS HUSBAND(Tagalog)

Chapter 16

Mike's

I'm here now in the office while signing the paper's

I'm so busy right now because my parent's haven't come home from Paris yet. Kaya ako muna ang magmamanage dito at kung alam kuna lahat ang ibang gawain sa company ay maaaring mapapasaakin na lahat ng company, hotel, beach at sa ibang bansa. At kung babalik na si Martina sa akin ay ‘yon rin ang araw nang pagiging CEO ko.

SU( SmithUniversity)lang kasi ang unang binigay sakin.

Noon pa man ako na dapat ang namamahala sa aming company, at dahil wala pa akong gaanong alam sa ganyan at para sa akin ay bata pa para sa ganyang trabaho ay hinayaan ko muna sila mommy at daddy na sila ang mamamahala.

Napahinto ako sa kakaperma ng tumunog ang phone ko kaya walang alinlagan kung sinagot ito, bumungad sa akin ang boses ni mommy

"Hii son! miss ko na kayo ni Martina,maayos lang ba kayo giyan sana pagbalik namin ng daddy mo may apo na kami"

Tumibok ang puso ko ng binanggit ni mommy iyon. t***k na may halong sakit at kaba

"Mom sorry"panghihingi ko nang tawad

"Oh! bakit anong nangyari sa inyo?"tanong niya na parang hindi mapakali

"Mom! wala na kami ni Martina kasalanan ko to!"sambit. Nagbabadya ang aking luha ngunit pinigilan ko lang.

"Ano nga ang nangyari?! Kinakabahan ako sa inyo akala ko ba ayos lang kayo giyan Mike walong taon na ang nakalipas!"

"Mom’ kasalanan ko to, sana hindi ko nalang siya hiniwalayan, sana hindi nalang ako nabulag sa pagmamahal ng iba, mas inu-una ko pang mahalin ang iba kesa sa sariling asawa, mom! ang laki kung Gago ang laki kung Tanga. Gusto ko man siyang mapapasaakin ulit pero, huli na ang lahat!"Saad ko sa kabilang linya bago inoff ang tawag siguro Tama nato.

Ayoko ng isipin ang nakaraan sakit lang lalo! pinalaya man niya ako noon mas mabuting palayain ko nalang din siya dito sa puso ko.

Sometimes it seems like I want to jump into building but I just stop , because I promise to myself that I would him again, but he already has a family, if she's happy with her now I should be happy too, kahit masakit sakin tatanggapin ko nalang

Nandito ako ngayon sa jolly bee with my friends, because they invited me to eat first so I didn't do anything but just nodded

So si Martin ang nag-oorder kaya wala na kaming nagawa kundi humanap nalang ng bakanting mauupuan. Nang nakahanap na ay agad ring umupo at nag usap muna tungkol sa company.

Habang busy kami sa pinaguusapan namin ay may narinig akong pamilyar na boses, kaya agad akong tumingin sa gilid. Napagtanto ko nalang na si Martina pala at 'yong husband niya.

Lihim ko nalang pinahiran ang luha ko na hindi ko pala namalayan na tumulo na pala, tagos sa puso ko ang sakit, ang saya niya ngayon. Magkakaroon pa ba kaya ako ng sariling pamilya 'yong tipong masaya, 'yong matiwasay at walang kaaway. At sa pag-uwi ko galing sa trabaho ay Asawa at Anak ko agad ang sumalubong sa akin ng halik at yakap. Gusto ko nang maranasan ang may sariling pamilya 'yong tipong malungkot ka pero pinapasaya ka, 'yong tipong galit ka at mainit ang ulo ay nandyan ang pamilya mo para pakalmahin at sasabihin ang Don't worry everything will be fine. Hihintayin ko ang araw na magkaroon na ako ng ganyan.

Titinangnan ko na sana ang anak niya ng biglang tumikhim ang mga kaibigan ko

"Oh! ano! masaya ka na ba ngayon dahil masaya siya ngayon"sabi ni carl at tiningnan rin ngayon si martina na ngayo'y pinahiran ang gilid ng labi ang anak niya. Hindi ko na aninag ng gaano ang mukha ng anak niya katabi sila pero parang natatalikodan siya ni Martina kaya hindi gaano nakita.

"Yeah!"maikling sagot ko

I smirk

"Ang swerte nung lalaki noh! dahil si Martina ang napapangasawa niya"sambit ni Jason. Kumuyom ang kamay ko sa ilalim ng mesa.

"Hindi mo ba siya babawiin?" Tanong ni Carl taas kilay ko siyang binalingan

"Hindi"matigas kung sabi at napaawang ang labi.

"Why?"

"Hindi mo ba nakita! Masaya na siya ngayon, kung guguluhin ko siya ay masisira ko lang ang pagsamahan nila ng pamilya niya!"

"Nag-iba kana talaga broo!"tumawang untas niya. Hindi ako umimik bagko's binalingan ko ulit siya.

Sabay kaming tatlong napaangat kay Martin ng tinawag niya si Martina ang p*ta napansin rin pala niya. Ang Gago ng mokong to! Punyeta!!

"Martina ikaw bayan?"hindi makapaniwalang tanong niya sa babae

Kaya agad akung tumalikod, baka kasi makita niya ako at alam kong iisipin niya na magkasama kami.

Martina's

Nandito parin kami sa loob ng jolly bee habang pilit kong pinunasan ang labi ng anak ko, ang kulit niya kasi at ang takaw pang kumain, ayan nagkalat na tuloy!

Sabay kaming napalingon ni Andrie ng may tumawag sa pangalan ko. Napagtanto ko na isa siya sa mga kaibigan ni mike. Nakangiti itong lumapit sa akin habang buhat-buhat ang isang tray

"Yeah! ako nga to!"taas kilay kung sabi na mas lalong ikinatawa niya

"Ikaw! kumusta kana?"I added and smile while he's rubbing her forehead

"Ah’ ito single parin!"tumawang sabi niya at muling kumamot sa batok, Baka makati!!

"So! ano pala ang ginawa mo dito?!"tanong ko tsaka pinag-cross arms ang mga braso. Punyeta mukhang mahuhuli ako nito! Nanginginig narin ang aking tuhod hindi ko alam ang dahilan.

"Shyempre! kumakain, nag iba kana talaga"sa huling bigkas niya ay hindi ko gaano narinig. Bulong lang ‘yon pero alam kong tungkol sa akin ang bulong na ‘yon

"Ah, teka siya ba ang anak mo?!"pagiiba niya ng usapan, kumunot ang aking noo. Bakit hindi ko ka agad na isip na nandito pala ang bata! Arghh!

Natarantang nilapitan ko ang bata at pumwesto upang hindi makita ang mukha niya, bale nasa likuran ko siya, sana hindi niya gaano na aninag ang mukha, jusko lord! paano ko ba to buburahin sa utak niya ang nakita! Paano kong sasabihin niya ito sa hayop na Mike na iyon. Ayaw kong malaman niya na may anak kami! dahil sa isang tingin palang ay magkahawig na talaga sila, lalo na’t ang mga kulay itim na mata. Itim man ang uwak pero mas itim ang kanila lalo na’t masisinagan ito nang-araw na para bang inaakit ka sa isang tingin palang.

"Yeah! anak ko to! anak namin ni Andrie"pagsisinungaling ko.

Magsasalita na sana si Andrie ng dinilatan ko siya sa mata ko na nagpapahiwatig na sumabay nalang sa mga sinabi ko.

"Ma'am! may naghahap po sa Inyo"Sambit ng aking sekretarya na nagpabalik ulirat sa akin. Hindi parin maalis sa aking isipan ang tagpuan namin ni Martin kahapon hanggang ngayon kinabahan parin ako, na para bang sa isang iglap malalaman nalang ni Mike ang tungkol sa aking anak.

"Papasukin mo!"Ani ko at hinilot ang aking batok magdamag kasi akong nakaupo dito sa office ko habang nagtitipa sa sariling loptop, hindi lang ‘yan pati sa pagperma ng mga dokumento! ang hirap mamahala ng companya lalo na't may darating na problema, pero sa sitwasyon naming may companya ay dapat gawin namin ang lahat para uupas ang problema. Dahil diyan kami kukuha ng ipangbibili ng pagkain.

"Hi! mommy"napalingon ako sa may pintoan ng marinig ko ang matinis na boses nito. Lumapit ito sa akin at hinalikan ako sa pisngi

"Hello baby!How is your school?"

"Okay lang po mommy! Ito po oh!"ipinakita niya sa akin ang white long band paper, napamangha ako sa nakita nakaukit doon ang isang puno na may pangalan naming pamilya at sa center nito ay may drawing na mga tao habang hawak ang mga kamay.

"Ito ka po mommy oh!"ani ng bata at tinuro ang nakangiting babae."At ito si daddy at titodad"aniya, napatawa ako sa mukha ng lalaki nakasimangot ito at kunot noo ang mukha at habang ‘yong isang lalaki ay nakangiti na napakatamis-tamis at sa bandang gilid ay doon sila mommy at daddy pati si kuya Jacob.

"Anak bakit nakasimangot dito ang isang guy?"tanong ko sa kanya habang titig na titig sa ginawa niya.

"Ah, kasi po mommy! feeling ko hindi niya tayo love kasi wala siya sa tabi natin at tsaka hindi siya masaya sa atin kaya ganyan ang mukhang iginuhit ko"sagot nito

"Kahit hindi ko siya nakikita mom’love ko parin siya, kasi kung wala siya! wala rin ako dito sa mundo!nagpapasalamat parin ako sa kanya."

"Yan kasi ang sinabi ng guro namin, na kahit anong maling ginawa ng tao ay dapat mamahalin at papatawarin kasi po tao sila may nagawang tama at mali ika nga ng guro namin walang perpektong tao lahat nagkakamali. Imbes galit ako kay daddy dahil sa pag-iwan niya sa atin pero I realized na dapat mahalin ko rin siya kahit hindi ko pa siya nakikita, at baka may rason siya kaya niya nagawa ang bagay na ‘yon"mahabang paliwanag ng anak ko

Tagos ang sakit dito sa dibdibin ko

Totoo ba Mahal ng anak ko ang ama niya?

P*ta

"Gusto mong kumain?" tanong ko sa kanya, samot sari parin ang mga sinabi niya sa akin sa kompanya haggang ngayon bumabalik parin sa utak ko ang bawat ibinigkas niya na para bang hindi maalis sa utak na kahit naka sakay na kami sa kotse.

At ano may rason siya kaya niya nagawa ang bagay na ‘yon, rason ba ang p**********p niya sa akin. Rason ba ang pagpapaiyak niya sa akin araw araw.