MY HEARTLESS HUSBAND(Tagalog)

Chapter 19

Martina's

Nandito parin ako sa kusina habang nag titimpla ng juice tapos narin akong mag luto kaya hinihintay ko nalang ang anak ko.

Mayamaya ay bumukas ang pinto at bumungad sa akin ang namumugtong mata ng anak ko. Ano kaya nangyari saad ng utak ko tumakbo naman siya pa punta sa akin at sabay yakap, at umiiyak sa aking bisig.

"Baby,why are you crying?"malambing at nag-aalala kong tanong

"Mommy, I want to see daddy"Aniya sanhi ng aking pagka kaba kaya para akong na statuwa sa sinabi niya ba't niya gustong makita ang ama niya nandito naman ako handang maging Ina at Ama sa kanya

"Baby, I'm sorry because I can't give you what you asked for, he already has a family"Aniko at hinaplos ang kanyang mukha.

"Mom! I want to see daddy! kahit na may pamilya na siya, gusto ko siyang makita"Nayukong sabi nito. Paano nato pano ko mahahanap ang Ama niya

"Baby I can't becau-" hindi na natapos ang sasabihin ko ng bigla siyang tumakbo patungo sa kwarto.

"I'm sorry baby, I'm so sorry"

Ayah Kate POV

Nandito ako ngayon sa kwarto habang nakatalukbong sa kumot gusto ko lang naman makita si daddy, pero ba't ayaw ni mommy! Okay lang naman sa akin kung may bago na siyang pamilya.

Ang gusto ko lang naman ay makita ko siya, kasi lagi nalang may mangbubully sakin sinabihan nila ako tulad ng ampon,walang daddy, kaya ang sakit lang isipin na hindi kompleto ang pamilya mo.

Gusto kong mamasyal na kasama silang dalawa, gusto kong maranasan ang kompletong pamilya.

~Tok~~tok~~tok~~tok~

Napahinto ako sa kakaisip ng may kumatok sa pintoan.

"Baby can we talk"malungkot na sabi ni mommy kaya agad ko namang binuksan ang pinton.

"Baby do you really want to see your daddy?"sabi ni mommy kaya agad akong napa-angat at tumango.

Martina's

"Okay! But is not possible now, because your mommy is still busy and you need to be kind ok!"dagdag ko at niyakap siya hindi ko pa kasi kayang humarap sa ama niya kaya maghanap na lang ako ng tiempo.

Sinasabi ko lang 'yon para hindi niya ako kamumuhian.

---------

Nagising ako dahil sa halik ng anak ko kaya agad na akong napabangon

"Good morning baby"nakangiti kung sabi at hinalikan ito sa pisngi.

"Morning too mommy"

"Hindi ba may pasok ka ngayon ba't hindi ka pa naligo?"malambing na tanong ko habang kiniliti siya.

"HAHAHAHA!! Mommy stop! nakikiliti ako HAHAHA! mommy, kasi gusto ko, ikaw ang magpapaligo sa akin na mimiss na kasi kita mommy!"Aniya at sinubsob ang mukha sa aking leeg.

"Okay! sabay na tayo!"Sabi ko at binuhat siya.

Pagkatapos ng routine naming dalawa ay agad na kaming bumaba at animo'y

inamoy-amoy ang bango ng adobo, kahit kailan hindi talaga mawala ang bango ng adobo dito sa loob ng bahay favorite kasi namin ng anak ko 'yon kaya agad ko na siyang pinaupo at sinimulan nang kumain.

Minutes had past ay tapos na kaming kumain, kaya iniligpit ko nalang ang pinagkainan namin dahil alam ko naman na may ginagawa pang iba si manang rosa.

Nandito kami ng anak ko sa sofa habang sinusuklayan ang mahabang buhok niya total 7:20am pa naman, habang busy ako sa kakasuklay sa kanya ay biglang tumunog ang phone ko kaya agad ko itong tiningnan at napangiti ako dahil si Andrie ang tumawag.

"Hello! Tina kumusta na kayo ni ayah?"tanong nito.

"AH, ito okay lang, pero Andrie gusto niyang Makita ang ama niya paano ko to gagawin na tatakot ako, takot na takot akong magkita kami ulit, takot akong makuha niya ang anak ko, pero mas takot akong kamumuhian niya ako, pero kahit na ganoon ay okay lang basta hindi kami pwedeng magkita."Sabi ko at bumuntong hininga.

"Sorry Martina dahil wala ako sa tabi niyo ngayon gustuhin ko mang pumunta diyan para tulungan kayo pero hindi pwede kasi tambak ako ngayon"Sabi niya at dinig ko mula sa kanya ang malalim na buntong hininga.

"Okay lang naman Andrie naiintindihan ko"

"Okay, basta ang mahalaga pakatatag ka lang para sa anak mo, at mag-ingat kayo palagi giyan,Don't worry pag may time ako pupunta ako diyan"

Mapait akong nakangiti.

"Okay."maikling sagot ko bago pinatay ang tawag bumalik kasi siya sa Canada dahil may importanting gawin daw siya

Nabalik ako sa wisyo ng magsalita si manang rose

"Ma'am kailangan na po naming umalis"sabi ni manang rosa kaya napatango nalang ako at umalis na sila.

Sorry baby dahil hindi ko pa kaya, pero gagawin ko lahat para maging masaya ka lang saktong pag alis nila ay tumunog na naman ang phone ko kaya walang alinlangan ko itong sinagot.

"Yes"sabi ko sa kabilang linya

"Ahh good morning ma'am, baka kasi nakalimotan niyo na may imemeet pa kayo sa Des valis"Pagpapa-alalang sabi ng secretary ko kaya agad akong napatayo, sabay tingin sa relo ko sh*t 8:50am na bakit wala sa isip ko 'yon

"Okay, ikaw nalang bahala diyan sa kompanya pag may nag tanong kung nasan ako ikaw nalang ang bahalang magsabi"sabi ko at pinatay ang tawag

at dali daling sumakay sa kotse.

Habang nagdadrive ako ay para bang may mali, parang doble ang kaba ko ngayon, ano kayang mangyayari basta ang alam ko ay ang lakas ng t***k nito na pinaghalong kaba at lungkot,pero isinawalang bahala ko nalang baka dala lang ito ng pagod o ano!

Maya maya pa ay nandito na ako sa dis valis restaurant at agad na pumasok pero may sumalubong sakin na isang matangkad na babae.

"Good morning ma'am ikaw po ba si Martina Louie del ffiero?"tanong nito sakin kaya tumango ako.

"Ma'am this way po" sabi niya sabay hatid sa upuan ko at hinintay ang dapat hintayin. Akala ko ako ang malalate. Pero agad pumasok sa isip ko yong sinabi ng secretary ko.

"Ma'am Mr. smith was investing yesterday so he wants to meet you and talk about his investment"

"Sino si Mr Smith? sino siya? hindi kaya si mike!"paghihinala ko, Sana hindi siya impossible naman kung siya ang dami kayang smith ngayon. Bakit hindi ko na tanong sa secretary ko ang buong pangalan.

Martina ano bang nangyari sayo! sabi ko habang tinatampal ang noo ko.

Akmang kukunin ko na sana ang phone ko para tawagan ang Secretary ko ng may biglang magsalita sa likuran ko.

"Your here!"sambit sa likuran ko. Boses palang ang narinig ko ay napakamilyar na pano na kaya pag ang mukha!

kaya para bang nag slow motion ang paligid at parang hindi ako makahinga o makagalaw.

Gusto ko sana sabihin na bakit siya pa ang dumating.