The Devils Revenge

Chapter 5 - She is

Charmaine Point of View

Gumising ako ngayon ng maaga. Alam kong hindi 'to 'yong nakasanayan ko dahil lagi talaga akong tanghali nagigising. Pero may kailangan akong malaman.

Pumasok ako sa banyo para maligo tulog pa siguro sila or maybe not. 5:00 am pa lang naman.

Habang naghuhubad ako ng damit ko may na pansin akong tuyong mga dugo. Hindi kasi basa itong tiles kaya may mga patak ng dugo na natuyo na nasa sahig.

Siguro may nasugatan lang or what baka may mens but impossible.

Matapos kong makaligo lumabas na ako at naabutan kong gising na si Shannel. Tanging si Jane nalang ang tulog ang tagal ko pala sa banyo halos 30 minutes din akong nandoon.

"Gising ka na pala Charmaine nakakahimala 'yan ah." nginitian ko lang siya at umupo sa kama ko at pinupunasan ang basa kong buhok.

Pumasok na rin si Shannel sa loob ng banyo para na rin siguro maligo. Inayos ko na ang mga gamit ko dahil pagka 6:30 am kailangan ko ng umalis.

Kinuha ko ang phone ko at may text si Jero sa akin na mag kita kami. Nag reply lang ako sa kanya ng okay.

Nang matapos ko ng maayos ang mga gamit ko at naka pag-ayos na rin ako ng sarili ko bago pa nagising si Jane. Siguro napuyat siya kagabi kakabasa kaya tinanghali siya ngayon.

"Goodmorning Jane." I am good mood right now kaya binati ko siya na ipinagtaka n'ya. Pero hindi siya sumagot at tanging tipid na ngiti lang ang sinagot n'ya sa akin.

Sobrang weird n'ya ngayon anong meron? Lumabas na rin sa banyo si Shannel. Ang bilis nyang natapos maligo parang five minutes lang.

"Wow tinanghali ka ngayon Jane ah. 6:10 am na mukhang nagka baliktaran kayo ni Charmaine." bungad agad ni Shannel pagkalabas nya ng banyo.

"Ah-h medyo masama kasi ang pakiramdam ko ngayon."

"Una na ako guys." napatingin naman 'yung dalawa sa akin na parang nagtataka. Hindi ko na sila pinansin at lumabas na.

****

Habang naglalakad ako papunta sa dapat kong puntahan pero bago pa man ako makarating naka salubong ko si Vivienne. Sa dami pa ng pwedeng makasalubong bakit siya pa?

"Look who's here," then she smirk to me ginantihan ko lang siya ng irap. Wala akong time makipagtalo sa kanya she's wasting my time anyway. Kaso hinawakan nya ang braso ko at 'di ako naka pag pigil.

"You know Vivienne I don't want to waste my time sa isang katulad mo na hayop." Walang ganang sagot ko sa kanya habang nakatingin sa mga kuko ko sa kamay. Bago tinabig ang kamay nya na nakahawak sa kaliwang braso ko.

"How dare you to—"

"Of course I dare you! Tumabi ka nga sa dinaraanan ko!" Tinulak ko siya para makadaan ako. Kitang-kita ko ang inis sa mukha n'ya at ngumisi lang ako sa kanya habang papalayo. Halata sa mukha nya ang pagka pikon.

Nang makarating na ako sa tapat ng Cr na sobrang sang-sang ang amoy pumasok ako don.

Kong inaakala ng iba na Cr 'to this is not an ordinary comfort room. Tiniis ko ang nakakasulasok na amoy na nandito. Sinadya talaga 'to ng taong nandito! Para walang magtatangka na pumasok.

Iilan lang kaming nakakaalam nito I think lima. Pinindot ko ang nasa likod ng pintuan at mula sa taas bumulusok ako pababa.

Bumagsak ako sa couch na nandito.

"Oh, you're already here." I arc my eyebrow to her. What she's doing here anyway ng ganito kaaga.

"What are you doing here?" malamig na tanong ko sa kanya.

"I'm bored, so I just go here bawal ba?" mataray na sagot n'ya rin sa akin.

"Nah, hindi lang kita ineexpect na nandito ka. Saan si Shion?" sagot ko sa kanya.

"Shion hinahanap ka ni Charmaine." pumunta ako sa kanya at nakahiga siya sa kama n'ya dalawa ang room na nandito.

"So, ito lang ang ginagawa mo dito?! How nice you are!" payak lang siyang ngumiti sa akin at bumangon sa pagkakahiga.

Nilaro n'ya 'yung buhok ko at agad kong tinabig ang kamay n'ya na ikinatawa n'ya.

"Ginagawa ko ang dapat gawin Charmaine." hindi ko siya pinansin at umupo sa kama n'ya.

Kinuha ko ang note na binabasa n'ya kanina.

"What's this?"

"Yan 'yong mga taong dapat mong iwasan."

"How can I trust you?" nakipagtitigan ako sa kanya at walang gustong magpatalo sa amin.

"Guys enough! Lahat naman tayo dito ang layunin ay ang ipaghigante siya, right?" napataas naman ang kilay ko sa sinabi nya.

"How do you say so? Alam kong galit ka sa kanya dati because my brother love her so much and you? He didn't know you hanggang sa pina kilala kita." Kita ko ang inis sa mga mata n'ya pero pinigilan n'ya 'yun. Nginisian ko siya sa reaction n'ya.

Ilang segundo unti-unti na rin nawala ang inis n'ya sa mga mata n'ya.

"Hindi ko na kailangan pang ipaliwanag ang sarili ko." umalis na siya sa harapan namin ni Shion.

"How about Jero?" tanong sa akin ni Shion.

Lumabas si Aki mula sa room n'ya. Mukhang kagigising nya lang magulo din ang buhok nya.

"Hindi ka dapat mag tiwala sa boyfriend mo." walang sa mood na sabi ni Aki na ikinangisi naman ni Shion.

"I think he's jealous." tinaasan ko lang ng kilay ko si Shion. Pinapagsabi ng lalaki na 'to?

"By the way hindi mo sinabing nag simula kana." I get it what he said.

"Bakit kailangan ko pang ipaalam sa inyo?" tumahimik lang naman sila.

"Kailangan ko na nga palang umalis pupuntahan ko pa si Jero."

Hinawakan ako sa wrist ni Aki at tinitigan.

"I don't trust that guy." hindi ko pinansin ang sinabi n'ya at tinanggal ang kamay n'ya na nakahawak sa braso ko.

"Yah, all of you hindi mapagkakatiwalaan." at isa-isa ko silang tinitigan. "I trust myself only" I added. Even big brother ko si Shion hindi ko pa rin kayang mag tiwala sa kan'ya ng buo.

Alam kong minahal siya ng sobra ni Charlotte. Base sa mga ala-ala nandito sa isipan ko. Cousin ko si Charlotte pero hindi ibig sabihin non cousin din ni Charlotte si Shion. We're step brother only.

Walang nakakaalam na step brother ko si Shion kahit si Aki hindi n'ya alam or maybe he knows. Basta pagkakaalam ko kaming dalawa lang mismo nakaka alam ni Shion non. Actually hindi na talaga babalik sana dito si Shion gawa ng mga nangyari dati. Pero sumunod siya sa akin at ang pagkakaalam lang din mismo ni Ellise na mag bestfriend kami ni Shion.

Si Ellise yong babaeng nandito kanina actually close ko siya dati nong elementary ako. Ako rin ang nagpakilala sa kanya kay Shion. Akala ng lahat kababata ko lang si Shion but is not. Magkasama na kami ni Shion since I'm five years old nagkahiwalay lang kami nong nag grade four na siya.

Lumakad na ako palabas, dito ako sa kabilang pinto lumabas. Hindi kasi ako makakalabas kapag don ako ulit lumabas sa kaninang dinaanan ko.

Umakyat ako sa hagdan at nang makalabas ako. Napakasukal ng daraanan pero tanaw dito ang school buildings.

May pakiramdam ako na may naka tingin sa akin. Pero alam kong 'di n'ya ako nahuli kong paano akong nandito.

Naglakad na ako palabas maraming mga student ang nasa labas naka tambay.

Tinitigan ko ang isa sa mga babaeng dapat ng mawala sa lugar na 'to.

Kinuha ko ang papel na nasa bag ko at may nakasulat itong 'ikaw na ang susunod.'

Nilagay ko sa bag ng babaeng tinitigan ko kanina ang sulat na 'yon. Walang naka pansin sa ginawa ko.

Lahat ng may kagagawan sa pagkamatay ni Charlotte ay iisa-isahin ko.

****

"Maine kanina pa ako tawag ng tawag sa'yo hindi mo pinapansin! Alam mo bang nag-aalala ako!" naka tingin lang ako kay Jero ngayon na sobrang inis na inis sa akin.

"Maine ano ba?!"

"Jero, can you stop being like that." walang ganang sabi ko. Hindi ko alam kong bakit ako naging cold sa kanya.

"What? Bakit ikaw pa ang galit dapat 'di ba ako?! God, you change a lot simula ng nag-aral ka dito."

"Jero ano ba!" sigaw ko sa kanya. He's being so immature right now. Hindi n'ya ba na ge-gets that I don't want to talk right now.

"I'm sorry." I feel guilty when I saw his eyes full of sadness.

"I'm sorry too, Jero. I think hindi ko pa talaga tanggap 'yong pagkawala ni Kathy." Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang kamay n'ya.

"I understand." he replied.

"Jero I think kailangan ko ng space. Gusto ko munang mapag-isa." This is so lame! Pinilit kong umiyak kahit na 'di talaga ako marunong umarte ng ganito. Mabuti na lang nakisama din 'tong eyes ko dahil may pumutak na luha sa mata ko.

"No, don't say that word." napangisi naman ako ng palihim. Mukhang effective 'tong plano ko.

"Mag break na muna tayo."

"No!" Hinawakan n'ya ako sa balikat at sobrang higpit ng hawak n'ya na parang mababali na ang mga buto ko sa balikat.

"Jero! Let me go!" napatitig ako sa mata n'ya sobrang nakakatakot ng mata n'ya na parang nakita ko na ito dati.

Unti-unting kumalma iyon at napalitan ng lungkot.

"Maine don't do this me. You know how much I love you right? Nag transfer ako dito para sa'yo para mag kasama na tayo." I feel guilty ng makita ko yong lungkot sa mga mata n'ya pero I need to do this.

"Jero I'm sorry." unti-unti n'ya na akong binitiwan. Unti-unti na rin akong lumayo sa kanya.

Tinalikuran ko na siya ng tuluyan at tanging nasa isip ko lang ngayon.

I'm Charmaine Adkins and I will make him/her pay who's behind all of s**t happened to Charlotte that time.

Kailangan ko munang lumayo kay Jero pansamantala dahil di ako makaka focus sa goal ko.

****