Dear wife mafia8??
มาเฟีย กับเมีย คนโปรด
A episode ที่ 8
เป็นของคุณหนึ่ง
โดย GINOICHI
เมื่อเธอไม่ตอบเขาก็ไม่รอช้า
ลำแขนแกร่งฉวยเอาร่างคนตัวเล็กขึ้นมาอุ้ม ก้าวอาดๆ เข้าบ้าน ดวงตาคมถมึงทึงกวาดมองจนทั่ว
"ออกไปจากบ้านให้หมดแล้วอย่ามารบกวน"
เสียงทุ้มตะวาดกร้าวแม่บ้านสาวที่มองอยู่ ก้มหัว ถอยหนีในฉับพลัน
"คุณหนึ่ง เอยเจ็บ เอยร้อน เอยเหมือนคนจะตาย"
เสียงหวานขาดห้วง เอ่ยกระเส่า
" อยากให้ผมช่วยเอยไหม?"
ศิปกรถามอย่างมีเลศนัย
" ถ้าเอยบอกให้ปล่อย คุณหนึ่ง ก็จะไม่ปล่อยเอยใช่ไหม ถ้าเป็นแบบนั้น คุณหนึ่งช่วยเอยที เอยทรมาน"
ใบหน้าสวยเอ่ยเว้าวอน จนคนที่ฟังอยู่ สติขาดกระเจิง
ลำแขนแกร่ง โยนคนตัวเล็ก ลงกลางเตียง มือหนากระชากเสื้อผ้าคนตรงหน้าจนขาดวิ่น ดวงตาคม กวาดมองเรือนร่างขาวเนียน ทุกอณู อย่างถูกใจ อัญญาไม่ใช่แค่สวย เธอสวย สวยไปทุกส่วน
ศิปกรตาฉ่ำปรือ มือใหญ่ เลื่อนเนคไทออกปาทิ้ง พร้อมกับกระตุกสาบเสื้อเชิ้ตจนกระดุมเม็ดเล็ก ปลิวว่อน เข็มขัดหนังอย่างดีถูกปลดออกเหวี่ยงทิ้งราวกับไร้ราคา หัวเหล็กกระทบพื้นไม้ดัง 'ตึง' ฉุดอารมณ์ คนที่นอนเปลือยกายแผล่หลาอยู่บนเตียง ให้ยิ่งเตลิด
มือหนาขวาล็อคคอคนตัวเล็กก่อนจะกดริมฝีปากลงไปแนบชิดกับริมฝีปากน้อยที่เขาเฝ้ามองอยู่หลายที ศิปกร จูบรุกล้ำ รุนแรง ไล่ขบเม้มริมฝีปากนิ่ม ลิ้นหนากวาดซอกซอนแลกชิมน้ำลายคนตรงหน้านานหลายนาทีเสียงหอบแฮกดังแว่วมาเข้าหู ในขณะเรียวปากยังไล่ขบกันไม่ลดละ เป็นชายหนุ่มที่ยอมถอยให้ก่อน ศิปกรถอนจูบออกอย่างเสียดาย แต่ดูจะมีคนที่อาการหนักกว่า
"อื้อ" อัญญา ครวญครางในรำคอ หน้าอกอวบตึงตั้งชัน ตามแรงอารมที่ประทุ มือเล็กปัดป่าย ไขว่คว้าชายหนุ่มให้เข้ามาแนบชิด ชั่งโมงนี้เธอลืมอายลืมทุกอย่าง
"อื้อ...อ้ะ" เสียงหวานหู ครางอื้ออึงยามที่มือร้อนแตะสำผัสไปตามเรือนกายนุ่มนิ่ม ศิปกรจูบซับลงที่ลำคอขาวหลายนาที ก่อนจะย้ายใบหน้าหล่อไปคลอเคลียข้างใบหู จูบซับลงมาที่แก้มขาวนวล ไล่ลงมาที่ปลายคางเขาจูบย้ำสลับกับแลบลิ้นลากเลียสำรวจลงต่ำเรื่อยประสานกับ
ฝ่ามือหนาที่ไล่ลูบคลำเต้าอวบ เขาบีบครึงก้อนนุ่มหยุ่นจนเนื้อนิ่มขาวนวลปลิ้นล้นออกเต็มง่ามนิ้ว
"อ้ะ เอยเจ็บ" อัญญา ครางเสียงแผ่ว กายสาวบิดเร่า
เมื่อเขาบีบขยำเธอราวกับเธอเป็นของเล่น
"คุณหนึ่ง คุณหนึ่ง" อัญญาร้องเรียกชื่อชายหนุ่มย้ำๆ ราวกับศิปกรเป็นที่พึ่งพึง
ชายหนุ่มลูบไล้แผ่นหลังเรียบลื่น พร้อมกับดูดดุนปลายยอดอกสีแดงสด ลิ้นร้อนตวัดเลียสลับ2 เต้าอย่างมูมมาม
เขาสำผัสผู้หญิงมานักต่อนัก มีเพียงเธอ ที่ไม่เป็นงานแต่มันกลับปลุกความต้องการในแบบที่เค้าเองก็ไม่เคยมีให้ประทุขึ้นมา
"อ๊าา.. คุณหนึ่ง.... อ้ะ ..." อัญญาจิกทึ้งผ้าปูที่นอนแน่น แอ่นอกครางกระเส่า ช่องทางเล็กหลั่งน้ำข้นเหนียว จนเปียกชื้นเป็นวงกว้าง
มือหนาเลื่อนลงต่ำ จนถึงกลางกายสาว อัญญาสะดุ้งเฮือกปัดป่าย เสียงหวานเอ่ยกระท่อนกระแท่น
"มะ....ไม่ได้...ตรงนี้...ไม่ได้"
"ทำไม..ทำไม...ไม่ได้"
ศิปกรเอ่ยเสียงเข้ม จากที่อยากเล้าโลมคนตรงหน้าตอนนี้กับอยากรีบเร่งทำให้เสร็จ
อยากให้เธอเป็นของเค้าไว
เขาอยากเป็นฝ่ายต่อรอง
ไม่ใช่ถูกเธอต่อรอง
ศิปกรผละออก ดันคนตัวเล็กนอนราบลง มือหนาจับเรียวขาขาวขึ้นพาดบ่า ร่างแกร่งปราดเข้าไปแนบชิดค่อยๆกดหัวบานใหญ่เข้าไปเบาๆ
"อึก... อ้าา... เจ็บ..เอย..เจ็บ"
เสียงร้องหวีดหวิว พร้อมกับร่างกายที่หดเกร็ง กับทำให้คนตรงหน้ายกยิ้มมุมปาก
เขาพอใจ
ต้องขีดเส้นใต้คำว่าพอใจหนักๆ
"ไม่เคย?"
ศิปกรเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าแววตาระยับ
อัญญาเบือนหน้าหนี ปากเล็กเม้มแน่น
ศิปกรกัดฟันกับคนที่แสนดื้อดึงตรงหน้า
"ถามไม่ตอบ อย่ามาเรียกร้องทีหลัง บอกใว้ก่อนนะ ผมไม่มีรสนิยม ชอบกินซ้ำ"
ชายหนุ่มออกแรง กดดุ้นใหญ่เข้าไปจนสุดลำ
เสียงเนื้อแนบเนื้ออัดเข้าไปดัง สวบ!
"เฮือก!" อัญญาสะดุ้งโหยงความเจ็บปวดผสมมวลความจุกอัดแน่น น้ำตาสีใสไหลปริ่ม
ริมฝีปากเล็กขบกันจนขึ้นสีเขียวอมม่วงช้ำระบม
"ซี๊ดดด..เอย...โคตร แน่น.."
เขาคำรามต่ำในลำคอ เอวหนาไม่หยุดนิ่งแต่กลับขยับกายเร่งเร้าหลอกล่อเธอให้มัวเมาไปกับเขา
ปั่ก! ปั่ก!
ชายหนุ่มขยับเอวย้ำ 2 ครั้งติดๆ ใบหน้าหล่อเหยเกบิดเบี้ยวกับความเสียดเสียวที่ปริ่มปรายหัวบาน
"ฮึก...ฮือ "
เสียงสะอื้นเร็ดรอด