Dear wife mafia มาเฟียกับเมียคนโปรด

A episode ที่ 7 เป็นของคุณหนึ่ง

Dear wife mafia7?

มาเฟีย กับเมีย คนโปรด

A episode ที่ 7

เป็นของคุณหนึ่ง

โดย GINOICHI

" คุณคะ เป็นอะไรไหม มีอะไรให้เอยช่วยหรือเปล่า"

เสียงหวานนุ่มร้องถาม พร้อมกับมือขาวนิ่ม ที่ยื่นไปแตะเบาๆ ศิปกร ปรือตาขึ้นมองใบหน้าหล่อนิ่งค้าง

ควงคนสวยมาตั้งหลายคน ไอ้หน้ามนๆก็เจอมาหลายครั้ง แต่ไม่เคยมีใครดูสวยจนใจสั่นเท่าคนตรงหน้า

'อย่างกับนางฟ้ามาโปรด'

"ดูท่าจะตกสวรรค์จริงๆ มีนางฟ้ามารอรับด้วย"

ชายหนุ่มพึมพำ ในลำคอทำเอาคนที่ได้ยินจนถนัดหูยิ้มกว้าง

" อยากให้นางฟ้า พาลุกขึ้นไหมคะ"

คนที่รับสมอ้างเป็นนางฟ้ายิ้มหวานเอ่ยเบาๆ

ด้วยความที่เป็นครูประถม ลีลาการหลอกล่อเด็ก จึงถูกยกมาใช้อย่างแพรวพราว โดยที่ไม่รู้เลย ว่าคนตรงหน้า คิดไปถึงไหน

" นางฟ้ารับปากได้ไหมล่ะ ว่าจะพาขึ้นสวรรค์"

คนเมาที่แสนเจ้าเล่ห์ถามย้ำริมฝีปากหนายกยิ้ม

" นางฟ้า ต้องอยู่บนสวรรค์นะคะ เข้าใจไหม ว่านางฟ้า ต้องคู่กับเทวดา ถ้าอยากให้นางฟ้าพาขึ้นสวรรค์ก็ต้องเป็นเทวดาก่อนนะ"

เสียงหวานนุ่ม พูดเรื่อยๆ ปากจิ้มลิ้มหัวเราะร่วน

ศิปกร มองจ้อง ใบหน้าหล่อฉายแววชอบใจ อาการเมาที่มีก่อนหน้า สร่างโดยฉับพลัน

'ใครว่านางฟ้า ต้องคู่กับเทวดา'

'แค่เด็ดปีกนางฟ้า ก็สิ้นเรื่อง'

จะเรียกว่า รักแรกพบได้ไหมนะ

เรื่องราวของ นางฟ้า กับเทวดา จอมเสเพล

ไม่ใช่สิ ชายหนุ่มขี้เหล้า กับสาวใจบุญ

ไม่รู้จะขอบคุณ ความขี้เมาของตัวเองดีไหม ไม่อย่างนั้น คนแบบเขานั้นหรือ จะวนมาเจอกับเธอได้ คนที่ปาร์ตี้ยันเช้า กับคนที่ หุงข้าวออกมาใส่บาตร แค่ฟังดู เปอร์เซ็นที่จะเจอกัน มีเพียงหนึ่งในร้อย แทบจะเป็น 0.01 ในเมื่อโอกาสมาถึง เรื่องอะไร ศิปกร คนดีศรีนรกจะไม่ไขว่คว้า

"คุณหนึ่ง รู้ใช่ไหม ที่ทำอยู่ มันไม่ถูก เอยไม่ได้คิดอะไรกับคุณหนึ่ง"

อัญญา พยายามย้ำเตือนสติ คนตรงหน้า ด้วยความหวังอันริบหรี่

" โดนกระแทกไปหลายๆที เดี๋ยวก็คิดเอง"

ศิปกร ตอบมาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง จนคนฟังใจหาย เธอเพิ่งรู้แน่ชัดกับบางคนก็บิดเบี้ยวเกินไป เกินกว่าที่ จะถูกสั่งสอนได้ ในครั้งเดียว

" คุณหนึ่งทำแบบนี้กับเอย โดยที่ยึดถือความคิดตัวเองเป็นใหญ่ แล้วคาดหวังจะให้เอย รักคุณหนึ่ง คุณหนึ่งคิดว่า มันมากไปหรือเปล่า"

อัญญาขบริมฝีปาก จนปริแตก อารมณ์ร้อนรุ่ม คุกรุ่น จนเกินจะยั้งไว้ มือขาวบาง เริ่มลูบไล้ ไปที่สาบเสื้อค่อยๆปลดออก

" เอยอย่าเพิ่งปลด เดี๋ยวมันจะไม่ถึงบ้าน อดทนไว้ อีกนิดเดียว"

ิอัญญาหูอื้อตาลาย ถ้อยคำที่ชายหนุ่มกำลังพูด ไม่ได้ลอยเข้าหูเธอแม้แต่น้อย ศิปกรเห็นดังนั้นฝ่าเท้าใหญ่จึงกดเหยียบคันเร่งจนมิด รถคันหรูพุ่งทะยานจนคนตัวเล็กอัดกระแทกคอนโซลดังตุ้บใหญ่

"อ้ะ...เอยเจ็บ"

อัญญาคางผะแผ่ว หน้าผากมน ปรากฏรอยช้ำสีแดงเข้มขึ้นมาทันตา

"เอย นั่งดีๆดิ๊!"

"มันใส่ไปแค่ไหนของมันวะ ถึงได้ want ขนาดนี้"

คนเจ้าเล่ห์บ่นบ้างสบถบ้างจนรถหรูขับเข้าเขตรั้วบ้าน

เสียงรถหรูที่คุ้นชิน เหยียบเข้าบ้าน หญิงชราเหลือบตามอง ใบหน้าที่ยังสวยแม้ดูสูงวัยชะเง้อ

มองอย่างเป็นห่วง

"วันนี้อะไรอีกเถอะ มาทรงนี้ เจ้าหลานเวร"

คุณหญิงอนันดา พึมพำ ขณะที่มือ ก็สะบัดพัดไปมา

" แม่หอมเดี๋ยววิ่งไปดู บ้านตาหนึ่งที แล้วมารายงาน ว่าวันนี้ หลานฉัน เป็นอะไร"

เสียงทุ้มกังวาลร้องสั่งแม่บ้านคนสนิท

"ค่ะคุณหญิง"

แม่บ้านสาวรับคำรีบหมุนตัวออกไป

ศิปกร อารมณ์ร้ายแค่ไหน ทุกคนที่นี่รู้ดี ชายหนุ่มโลกส่วนตัวสูง แยกออกไปปลูกบ้านต่างหาก ดีเสียแต่ที่ยัง ยอมปลูกในเขตรั้วเดียวกัน

"เอย ลงเองไหวไหม"

ศิปกร ถามหญิงสาว ตอนนี้ใบหน้าที่เคยขาวนวล เห่อร้อนจนแดง คล้ายมะเขือเทศสุกลูกใหญ่ ริมฝีปากอวบอิ่มถูกขบเม้ม จนบวมช้ำ