Hannah's POV
Nandito ako nga sa Froxtine University waiting for Axel, does he think basta basta nalang ako mag gigive-up dahil ayaw niya, well bahala siya sa ayaw at sa gusto niya kailangan niyang pumayag na tulungan ako. I'm so desperate to bring back Christian to me I know we don't have label but I can really feel that he likes me and he's the only one I have I can't take it if I lose him.
" Axel wait!!Axel naman wait lang! " habol ko sakanya ng nagmamadali siyang lumabas ng parking lot
" Pls naman oh, tulungan mo na ako. Be my fake boyfriend. "
" hey lady! Your problem is your problem wag ka ng mandamay ng ibang tao! " irita niyang sabi sobrang iba ng Axel na nasa harapan ko ngayon sa Axel na naguwi sakin sa bahay nung umiiyak ako dahil kay Christian
Unti unti nalang bumuhos ang malakas na ulan
" just go home because you can't make me agree with what you want " his voice is so cold
" hindi ako aalis dito hanggat hindi ka pumapayag! " sigaw ko sakanya habang pasakay siya ng sasakyan
" hey lady! Tangina kargo ko pa pag nagkasakit ka. tumayo ka nga diyan! " sigaw niya sa may bintana ng kotse niya
" AYOKO! YOU HAVE TO HELP ME. "
" BAHALA KA SA BUHAY MO TANGINA NATATANGA SA PAG-IBIG. " sigaw niya at pinaadar na ang sasakyan niya palayo
ang buong akala ko babalikan niya ako pero hindi walang Axel na bumalik habang nakikita kong palayo ang sasakyan niya naramdaman ko ang sakit ng mga mata ko sumabay ang pagbagsak ng luha ka sa napaka lakas na ulan kaya napaupo nalang ako para umiyak ng umiyak
" miss ayos ka lang po ba? Eto po payong. " sabi ng isang babae na lumapit sakin at inabutan ako ng payong at mabilis din na umalis
Umuwi ako ng basang basang hindi ko parin lubos ma isip na bigla nalang niya akong iniwan doon at ni hindi man lang siya bumalik. f**k!!!
Akala niya mapapatigil niya ako dahil ginawa niya sakin yun pwes No wa high way!
[ i********: ]
*You followed @Axel_Brent*
To @Axel_Brent:
Good morning
"Hiiii!!! " nakangiti kong bati sakanya pagkatapos ng practice niya " kakain ka? Wanna eat with me? Treat ko " nakangiti kong sabi
" sige tol mauna na'ko, " pagpapaalam niya sa kasama niya at naglakad nalang palabas ng campus at patay malisya halata na parang hindi ako nakikita at naririnig
" wala kang car ngayon? Gusto mo hatid kita? "
Dumire diretso lang siya sa paglalakad habang patalikod akong naglalakad sakanya para kulitin siya nang bigla niya akong hilaan kaya napabagsak ako sa dibdib niya
" uhmm.... " hindi ko alam ang sasabihin ko dahil bigla nalang siya nangyayakap
" tanga mo naman nakared light tumingin ka kasi sa dinadaan mo " malamig ang boses niya na sabi at tinulak ako sa gilid niya
Joke assumera lang pala ako hihi
" saan punta? " nakangiti kong tanong sakanya
" saan ka punta? " ulit ko pa
" saan punta natin? " pangatlong ulit ko pa
" kakain " tipid niyang sagot
" saan? May alam akong restaurant promise sobrang sarap dun lagi kami kumakain ni Kuya Christian dun "
" I don't care " seryoso niyang sagot
" so saan nga tayo? "
" ang kulit mo naman ano bang gusto mo?! " irita niyang tanong sakin
" Ikaw, "
" WHAT?! " halata sa mukha niya ang gulat pero natanggal din to at bumalik sa seryosong mukha
" I need you to help me " nakangiti kong sabi sakanya he rolled his eyes to me
" masarap ba sa kakainan natin? " tanong ko sakanya
" yeah, " tipid niyang sagot
" masarap nga!! " nakangiti kong sabi habang kumakain ng ramen actually di naman talaga ako kumakain ng ramen pero sobrang sarap nga nito
" told you, " tipid niyang sagot. Tahimik lang kaming dalawa habang kumakain kaya nagdecide ako na tanungin nalang siya
" So, Arki talaga dream course mo? " pagsisimula ko
" Yeah, "
" ako skl, Arki din dapat kukunin kong course " pagkwento ko kumunot naman ang noo niyang tumingin sakin
" Why didn't you pursue it? "
" ang pangarap kasi ni mommy before is maging doctor talaga pero since my grandpa wants her to take over some of our businesses so she didn't have any choice but to follow them kaya pinag med niya ako para ako ang magtuloy, that's what she told me. "
" how about your business sino magmamana? "
" ah about that si kuya na ang bahala business management ang course na kinuha niya "
" do you like med? " seryoso niyang tanong
" at first I'm scared kasi it's not my dream and I don't know if I would be good at it but as time goes by I started to love it pero medyo pressured parin kasi baka hindi ko ma-maintin yung grades na gusto ni mommy "
" How about becoming an arki? "
" matagal ko ng tinigil pangarapin maging arki student at nagfocus sa pagiging med student paminsan pinagsisisihan ko pero okay nadin masaya rin naman ako na med student ako "
" where's your parents? " tanong niya ulit
" My mom is in Palawan right now and my dad... I don't know where he is, hahaha pilot kasi eh actually hiwalay na silang dalawa. Di na daw nila mahal yung isa't isa. " I chuckled
" how about your brother? "
" He's in new york with my grandma, di kami close nun kasi 4 years old palang ako mag-isa na ako sa house may mga yaya ako pero di ako close sakanila. Basically I'm not close with anyone except Kuya Christian "
" Axel!!! " rinig kong tawag ng isang familiar na boses kay Axel and tama nga ang hinala ko si Sophia at si Kuya Christian yun. Nakahawak si Sophia sa kamay ni Kuya Christian
" can we seat here with you guys? If you just don't mind kasi wala nang space na available " tumingin naman ako sa paligid ko at pansin na wala na nga talagang space na available
ano ba yan! Bakit kailangan sila yung makita naman ano ba tadhana nananadya ka ba talagang manakit
Sandaling tumingin sakin si Axel at binaling ang tingin sa dalawa at tumango. Lumipat si Axel sa tabi ko
Tahimik lang si Kuya Christian at hindi nagsasalita. Last kaming nag usap nung sinabi ko sakanya na boyfriend ko si Axel
" so, how are you guys? " malaki ang ngiti na tanong ni Sophia saming dalawa ni Axel
" good hectic lang sched dahil sa training "
" oh oo nga pala may laban pala between Froxtine Blue dragon players and Auxtin Red Bull player. btw, kailan pala yun? "
" sa friday na yung game " sagot ni Axel
" how about you Hannah, anong pinagkakaabalahan mo ngayon? " tanong niya sakin napa tingin naman ako kay Christian na nasa malayo ang tingin
" uhm.......wala naman puro studies lang as usual " awkward kong sagot gosh napaka awkward or ako lang ang nakakafeel baka nga ako lang feelingera ako eh
" good thing napagsasabag niyo relationship niyo and school matters "
" time management lang yan, " sagot ni Axel at inakbayan ako akala ko ba ayaw niyang pumayag???
nakita kong tumingin si Kuya Christian sa kamay ni Axel na naka-akbay sakin
" kami din ng hubby ko minsan nga sa condo ko nalang siya natutulog para lang makasama ako eh " maarte at medyo kinikilig na sabi ni Sophia
" excuse us, hatid ko lang girlfriend ko medyo gabi na kasi eh " pagpapaalam ni Axel sa dalawa at binuhat niya ang bag ko at hinila ako palabas
"akala ko ba ayaw mo?! " gulat kong sakanya ng makalabas kami ng restaurant
" I felt pity to you earlier but that doesn't mean I am accepting it "
" just help me please, ..........pretty please? " pagpipilit ko sakanya huminga siya ng malalim at nagsalita
" I really pity you, pinagsisiksikan mo yung sarili mo sa taong hindi ka naman mahal "
" he loves me! " depensa ko pa
" maybe as a best friend but not as his lover. "
" I can feel it! He loves me! He just can't admit it. "
" you are making yourself believe in something that might hurt you in the future "
" wag kang magpakatanga sa taong hindi ka sigurado. Sobrang daming lalaki diyan kung bubuksan mo lang yang puso mo para sa iba edi mas magiging masaya ka kesa sa umasds ka sa taong walang kasiguraduhan tapos sinasaktan kapa ni hindi nga niya alam na nasasaktan ka eh "
Wala akong nasabi sa speech niya pero I can't say na mali siya pero anong magagawa ko hindi ko kayang iopen ang sarili ko sa iba.
" alis na'ko " pagpapaalam niya at naglakad na palayo
[ i********: ]
*@Axel_Brent follow back you*
From @Axel_Brent:
Umuwi kana at matulog medyo mainit ka kanina.
From @Axel_Brent:
Uminom kana din ng gamot baka konsensiya ko pa pag lumala sakit mo
To @Axel_Brent:
Sige Captain Boss don't worry
To @Axel_Brent:
Nood ako sa friday game niyo
From @Axel_Brent:
Wag na. Matalo pa kami.