6

1329 Words
Hindi man itinuturing na close friends ni Crimson ang mga co-teacher niya, alam naman niya kahit paano ang basic information tungkol sa kanila, at sigurado siyang walang Muslim sa mga ito. Buti na lang din, dahil pork kare-kare ang balak niyang lutuin. Mahilig magluto si Crimson kaya may ilan na siyang basic ingredients sa bahay. Hindi halata sa kanya na marunong siya sa kusina, lalo't madalas lang siyang nakaupo sa harap ng kanyang computer. Sa totoo lang, bihira siyang makapagluto dahil palagi siyang abala, kaya naman medyo excited siya sa kare-kareng ito. "May peanut butter ka ba sa bahay?" tanong ni Ed habang hawak ang isang garapon ng unsalted peanut butter. "Meron," sagot ni Crimson, sabay kuha ng peanut butter at paglagay nito sa cart. "Pero baka konti na lang, kasi I eat it with my oats sometimes." Napangiti si Ed, halos kuminang ang mga mata. "May bago na naman akong natutunan about you, Ma'am Crimson." "Crimson na lang." Tumalikod si Crimson at naglakad-lakad sa grocery store. Hindi na napansin ni Ed na nakangiti siya—ayaw niyang magpahalata kung gaano siya kinikilig sa ipinapakita nitong willingness na makilala siya nang lubusan. Wala pang isang oras, paakyat na sila sa unit ni Crimson. Hindi naman marami ang kailangan nilang bilhin kundi fresh ingredients lang. Sakto rin na wala nang masyadong pila dahil gabi na. Doon, biglang may naalala si Crimson. "Are your parents not going to look for you?" tanong niya kay Ed, na may bitbit ng lahat ng kanilang pinamili, kasama ang inorder nilang fast food sa tabi ng grocery store dahil late na rin. "Tatawag po ako sa kanila 'pag nasa loob na tayo, Ma'am." Tumagilid ang ulo ni Crimson at tumitig nang masama kay Ed. "Tatawag ako sa kanila 'pag nasa loob na tayo, Crimson," agad niyang bawi. "Ok." Ngumiti si Crimson. Pagdating sa unit, pinindot ni Crimson ang code ng kanyang pintuan. Magalang na umiwas ng tingin si Ed kahit hindi siya sinabihan ni Crimson. May kaba sa dibdib ng binata. Ilang beses na siyang nag-deliver ng pizza sa condominium na ito, pero ngayon lang siya makakapasok sa isa sa mga unit. Inilibot agad ni Ed ang paningin sa paligid. Medyo maliit ang space, pero halos pareho lang ng in-imagine niya ang itsura ng tinitirhan ng kanyang crush na teacher. Tulad ng inaasahan, studio-type ang unit nito. Monochrome ang karamihan sa gamit, pero namamayani ang kulay puti. Ganunpaman, kitang-kita ang itim na queen-size bed sa sulok ng kwarto, katabi ng floor-to-ceiling na glass window. "Have a seat." Mabilis na naupo si Ed sa dining chair na itinulak ni Crimson papalapit sa kanya, patuloy na nag-mamasid sa paligid. Halatang mag-isa lang itong nakatira dahil sa dami ng gamit na pang-isahan. Habang inaayos ni Crimson ang mga pinamili sa maliit na dining table, nanatiling nakatayo siya. "Can you wash these sa sink?" Inabot niya kay Ed ang biniling karne at itinuro ang direksyon ng lababo. Nagulat si Ed pero agad siyang sumunod. Alam niyang magluluto sila para sa outing ni Crimson bukas, pero hindi niya inexpect na mag-uumpisa sila agad pag-akyat ng unit. Habang hinuhugasan ni Ed ang karne, tahimik namang hiniwa ni Crimson ang mga gulay. Seryoso ito, focused. Halos lagpas na siya sa sinet niyang oras kaya wala siyang oras na pwedeng sayangin. Nanatili silang tahimik. Sa totoo ay walang ginawa si Ed matapos nitong hugasan ang karne kundi maupo at panuorin si Crimson. Lalo siyang humanga habang pinapanuod niya ito, halata ang focus at dedikasyon nito habang nagma-maniobra sa maliit pero malinis na kusina. Naupo siya sa couch dahil nasa dining chair ni Crimson ang laptop nito, kung saan binabasa ang recipe. Makalipas ang ilang minuto, naupo si Crimson sa tabi niya matapos isalang ang karne sa slow cooker. "We have four hours till that's done," aniya. Tumango lang si Ed at sinilip ang wristwatch—9:40 PM na pala. Doon niya lang naalala na hindi pa niya natawagan ang mga magulang niya. "Hindi ko pa pala natatawagan si Mama," paalam niya kay Crimson, sabay kuha ng cellphone mula sa bulsa. Sumandal siya at hinintay na sagutin ng ina ang tawag. Pero bago pa iyon mangyari, paharap na naupo si Crimson sa mga hita niya at nagsimulang maghubad ng pang-itaas. "Ma'am..." Mahinang bulong ni Ed. Bakas ang gulat sa nanlalaki nitong mga mata. Imbes na sumagot, hinalikan siya ni Crimson sa pisngi bago ipinatong ang hinubad na t-shirt sa kanyang balikat. Bumaba agad ang tingin ni Ed sa hubad nitong dibdib. Nasaan ang n****e tapes? tanong niya sa sarili. "W-Walang—" Napatigil siya nang biglang tumigil ang pag-ring sa kabilang linya. Akala niya ay sinagot na ng ina ang tawag, pero unavailable pala ito. "Itetext ko na lang..." Nakayuko siya, tutok ang mata sa cellphone, pero hindi maiwasang bumalik sa hubad na dibdib ni Crimson. Sapat na distraction na iyon para sa kanya—ang bagay na ilang araw nang laman ng imahinasyon niya. "Done?" tanong ni Crimson. Tumango si Ed, kaya kinuha niya ang cellphone nito at ipinatong sa coffee table. Hindi alam ni Crimson kung ano ang sasabihin. Sa totoo lang, inexpect niyang si Ed ang mag-first move matapos niyang maghubad, pero tila mahiyain ito. Siya rin naman. Lalo pa at wala naman siyang masyadong karanasan—lalo na sa lalaki. Lumipas ang isang minuto. Wala pa ring ginagawa si Ed, nanatili itong naka-titig. Para namang nakaramdam ng panliliit si Crimson, bigla siyang nilamig. Dahan-dahan niyang itinakip ang isang braso sa kanyang hubad na dibdib. Pero bago pa niya tuluyang matakpan ito, hinawakan ni Ed ang kanyang braso. "'Wag mo pong takpan," mahina nitong sabi, bahagyang hinihigpitan ang hawak. "F-Fine." Umiwas ng tingin si Crimson. "Are we gonna do it now?" Sunod-sunod ang tango ni Ed—parang batang inalok ng laruan. "I've been meaning to ask..." Mababa ang boses nito. Mahigpit ang kapit ng kamay niya sa bewang ni Crimson, humihimas paakyat-baba. "How come you didn't wear a bra, but I couldn't see your n*****s through the shirt no matter how hard I looked?" Umakyat ang kamay ni Ed hanggang sa ilalim ng dibdib niya. "Now I know." Inabot ito ng mahahabang daliri niya. "Ang liliit pala ng n*****s mo..." Tuluyan nang sinakop ng kanyang mga palad ang dibdib ni Crimson. Napalunok siya. "Cute." Hindi kinakaya ni Crimson ang mga titig sa kanya ni Ed, pati na din ang kamay nito. Bago sa kanya ang lahat. Hindi pa siya nahawakan ng iba, hindi pamilyar sa kanya ang laki ng mga palad o tigas ng mga hitang inuupuan niya. Ganunpaman, ramdam parin niyang nag-iinit siya. Kaya naman hindi siya lumaban o umiwas ng sinimulan siyang halikan ni Ed, mula sa leeg paakyat sa pisngi hanggang sa mga labi niya. Ibang amoy, ibang temperature, ibang pakiramdam. Hindi niya namalayang madiin na ang kapit niya sa braso ni Ed. "Ouch." Lumayo siya nang madinig ang daing ni Ed. May maliliit na sugat ito mula sa kuko niya. "S-Sorry.." Ibinaon niya ang mukha sa balikat nito para itago ang hiya. "Ang sakit." Ngumiti si Ed. "Papatawarin kita sa isang kondisyon." "A-Ano 'yun.." Ngumisi si Ed. "Let me give you a head." Parang nabaliktad ang sitwasyon. Si Crimson kanina ang matapang, pero si Ed na ang nag-lelead ngayon. Mabuti na din, dahil parang natatanga si Crimson sa mga pangyayari. Kung siya ang mangunguna, wala silang mararating. Pero hindi padin niya maiwasang matigagal dahil despite his age, mapusok ng lalaki. "H-Huh..." Malinaw man sa pandinig niya, pakiramdam niya ay hindi niya lubos na naunawaan ang sinabi nito. "I want to eat you out." Simpleng sagot nito, his eyes shows how much he is looking forward to it. "No." Mabilis ang iling ni Crimson habang inaalala ang katotohanang kaninang umaga pa siya huling naligo. Hindi siya nag-karOon ng chance mag-freshen up dahil kanina pa siya naghahabol ng oras. "No.." Ulit niya. "Bakit?" "I feel.." Yumuko siya. "..dirty." Hinawakan nito ang baba niya para tumingala siya. "I bet you'd smell amazing." Pinisil nito ang baba niya. "Please, Crimson?"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD