Hayat bazen sizi üzerdi , bazen yıpratır bazen ise sevinçten ağlatırdı.
Üzüldüğümde ağladım. Acı çektiğimde ağladım.
Ama hayat bana pes etmemem gerektiğini öğretti. Sonunda mutluluktan ağladım.
Hemde öyle bir ağlamıştım ki içim içimden çıkana kadar.
Onunlaydım, evliydim ve en güzeli ikimiz de birbirimize daha güçlü bağlanmış durumdayız.
"Çocuklar daha sessizce oynayabilir misiniz ?" diyerek çocuklara konuştuğumda hepsi gözlerime küçücük boncuk gözleri ile baktılar.
"Tamam öğretmenim." dediklerinde gülümsedim.
Öğretmen olmuştum.
Telefonum çaldığında çocuklara bakmaya devam ederek açtım.
"Nasılsın öğretmen hanım."
Bunu söyleyen Gülce'den başkası değildi.
"İyiyim psikolog hanım sizler nasılsınız?" dediğimde ikimiz de kıkırdadık.
"İyiyim canım. Bugün fazla hastam yoktu. Şimdi b
