Bir rüzgar çıktı. Rüzgar hayallerimi , umutlarımı , gülümsemelerimi , anılarımı ortalığa savurdu ve hiç olmamamışcasına dağıttı.
Rüzgar beni dağıttı.
Gözlerim yavaşça aralandığında etrafta gezdirdim. Hala olduğum yerde yapayalnızdım.
Zihnim tükenmiş, kalbim yorulmuştu.
Öylece duruyor boş duvara bakıyordum.
İnsan bazen konuşmak , bağırmak istemez çünkü sesi çıkmaz ya öyleydim.
Deponun kapısı açıldığında karşımda onu gördüm.
Gözlerimi ondan çekmedim. Ona istediğini vermeyecek korktuğumu belli etmeyecektim.
"Uyanmışsın." diyen iğrenç sesine karşılık tebessüm ettim.
"Uyanmadım. Ayıldım." dediğimde sesimdeki zehri ona bulaştırmak istedim.
Yumuşak bakışları donuklaştı.
"Sen bir zavallısın. Sevilmeye muhtaç olduğunu sanan , sırf egon zedelenmesin diye beni sevdiğini sanan ve bunl
