What Are We?

CHAPTER 1

Start.

Kakatapos lang ng klase. As usual wala akong naintindihan, tungkol sa earth ang topic namin sa science. Tumayo na ako at lumabas ayokong makipag usap pa sa iba gutom nako and wala din naman akong alam sa pakikipag interact sa mga kaklase ko nonsense lang naman ang pag uusapan namin.

Dumiresto agad ako sa cafeteria doon ko nakita si freya na nakikipag usap sa lalaki katabi nya ito habang nag lalandian sila

Oh little b***h nasa gitna pa naman sila naka pwesto. Bumuntong hininga nalang ang dalaga bago dumiresto doon wala syang kasabay na kumain dahil hanggang ngayon hindi parin napasok ang kaibigan nya hindi din naman ito sumasagot sa mga tawag niya.

"Hi." I spoke, they both stopped kissing at tumingin saakin. Umupo ako sa harap nila bago nilabas ang pag kain ko mom force me na dahil ang ginawa nyang lunch.

Japanese ang style ng ginawa nyang lunch, i'm half japanese and half pilipino. Dahil may halong hapon si mama kaya ganoon and pure hapon naman si papa.

"Oh andito kana pala fumi, later nalang ulit babe ok i need to eat lunch with my bestie eh bye i love you see you later." Nag halikan ito sa harap ko na kina ngisi ko f**k kaylangan ba sa harap ko pa mag landian hindi ba nila nakikita na andito ako.

I roll my eyes ng umalis ang kasama na din ang kasama ni freya. "Hi fumi!" Masigla nitong bati bago i reretouch ang lip stick na kong saan saan kumalat sa bibig niya.

"Hmmm hi, sino yon?" I asked.

"Ah si tomothy. Wala yon nakita kolang sa paligid actually she's not my type hot lang sya and malaki yong katawan nya." She respond bago ininom ang ice tea na binili siguro nito.

I nod and hindi na nag salita wala akong ma topic kaya i better na manahimik nalang for good.

"Hmmmm, so dito na pala ulit nag aaral ex mo." Narinig ko ang tawa nito. "Si seiki andito na ulit sya nag aaral." Hindi ako makaimik yeah alam ko dito na ulit sya na aaral but ayokong makipag usap sa mokong na yon kahit ano pang gawin nya!

"Kinausap nya ako kanina, tinanong nya ako kong pwede daw ba kaming bumalik pero ayoko, ayokong magustuhan sya ulit ayokong bumalik sya ulit ayokong mahalin sya ulit..." I tried not to be emotional ayokong makitang nilang umiiyak ako sa harap ng iba.

Napa balikwas ang kaibigan nya sa sinabi nya, may nakakagulat ba sa sinabi ko?

"Don't tell me hindi mo tinanggap mo yong offer nya?" Napa lakas ang boses ng kaibigan nya kaya narinig ng mga tao sa loob ng cafeteria ang sinabi nito.

"No i mean yes basta wala akong magagawa freya ano gusto mong gawin ko balikan ko yong lalaking yon! No way! kahit utos pa ng supreme student council na balikan ko yong lalaking yon ayoko parin."

Sumubo ulit si fumi ng kapiraso sa kinakain nyang biscuits habang nag iisip hindi nya kaya gawin yong sinabi nong lalaking yon.

I mean kaya but hindi pa sya ready sa ganoong bagay hindi naman ako pokpok sa kanto.

"Nako fumi! kong ako yong tinanong ni claude freya mamili ka you will clean the whole court or ikakama kita swempre yong ikakama diba minsan lang yon sa buhay bat mopa tinanggihan." I roll my eyes before continuing to eat.

"Hindi ako pokpok katulad mo."

Napasinghap ang kaibigan nya sa sinabi nya totoo naman hindi ko ugaling maging pokpok or malandi wala sa lahi namin yan and hindi ko gagayahin yong nanay ko.

"Ang sama mo nagsabi lang naman ako ng totoo kaya walang nag kakagusto sayo napaka arte mo!" Tinignan nya ulit ang kaibigan na nakatayo na.

"Nag sasabi din ako ng totoo na pokpok ka hindi ko gagayahin yang mga ugali mo! and of course maarte ako mayaman kami eh."

Iniwanan nyang nakatulala ang kaibigan hindi ako na guguilty sa sinabi ko tinotolorate nyo yong mga ganoon na tao bakit pa sya pumasok bagay talaga sila mga dirty loser.

Ng makalayo ako sa cafeteria doon ko kinain ang natitira kong pag kain nabitin ako pero hindi ako babalik don, kakain nalang ako sa labas mamaya pag tapos ng klase.

Paakyat na ito ng hagdanan para pumunta sa third floor kong nasaan ang next subject nya ng makasalubong nya si claude kasama ang mga student council.

Nagulat din ito ng makita syang andon tinaasan nya lang ang kilay nya bago tinuloy ang paglalakad.

Hindi pasya nakakalayo ng may humawak sa kamay nya mahigpit iyon kaya napangisi ang dalaga bumaon ang kuko nito sa balat ko.

Nilingon ng dalaga kong sino ang gumawa non she was no longer surprised by what she saw claude nakatingin ito sa kanya.

"Anong kailangan mo may klase pako bitawan moko." Pinipilit nitong bawiin ang kamay dahil pa higpit ng pahigpit ang pag ka hawak sa kamay ng dalaga sumasakit narin iyong f**k.

"You let's talk ngayon na."

Hindi naman halata ang pag kalamig ng boses nya minsan nakakatakot pero sanay nako.

"Ano naman pag uusapan natin sinabi kona sayo pipiliin kong mag linis ang court kesa bumalik sa katulad mong cheater so bitawan mona ako may klase pa ako."

Kahit na kinakabahan ay pinilit nyang bawiin ang kamay nila nakuha nya naman ito bago tinignan may sugat na yong kamay ko!

Tinignan nya ulit ang binata na nakatingin lang din sa kanya ang mga kaibigan naman nito ay tahimik lang habang nakikinig sa kanila.

"Ayoko yong sagot mo." Walang buhay na bangit ng binata.

Tinaasan ko ulit ito ng kilay ang kapal naman ng muka nito sino na sya? Ang alam ko matagal ng walang namamagitan saamin bakit ginugulo nanaman nya ako?

"So anong gusto mong isagot ko seiki sige papayag akong bumalik sayo ganon ba? yon ba ang gusto mong isagot ko? gago kaba?"

Parehas lang sila ni freya parehas mangloloko pokpok tanga sana naging sila nalang perfect silang maging couple.

"Oo ganon ang gusto kong isagot mo, i know you still like me." Napangisi ang dalaga sa inasta ng binata ang kapal, nakarinig ng tawanan ang dalaga.

Tinaasan nya rin ito ng kilay napansin ata ng mga kaibigan ng binata ang ginawa nya kaya tumahimik sila.

"Kapal ng muka mo seiki hindi porket naging tayo at famous ka mahal parin kita sa lahat ng nangyari sa buhay ko yon ang pinaka maling ginawa ko ang mahalin ka, and for your information wala nakong gusto sayo dati pa and matagal ko ng tinapon yon sa nakaraan ko kasama ka kaya tigilan mo nako tumahimik ka nalang din." Madiin kong bangit bago umalis sa harapan nya at nag patuloy mag lakad.

Sobrang sakit ng dibdib ko tangina ganon nalang ba pag katapos ng lahat ng ginawa nya? Hindi nya ba naiintindihan yong feelings ko nong time na iniwan nyo. Parang ok lang sya parang walang nangyari saamin.

Samantalang ako almost 2 years na kinalimutan.

Gusto ko syang mawala sa mundo f**k bakit ba kasi sa dinami dami ng school na papasukan nya eh bakit school kopa bullshit.

Patuloy lang itong nag lakad bago nito ma react ang room na papasukan nya pag kapasok niya ay andon na lahat ng kaklase nya pag upo nito ay doon dumating ang bago nilang adviser nag pakilala lang ito saamin.

Bago inumpisahan mag turo tungkol sa mga relationship ang tinuturo nito kaya na badtrip ako lalo.

Madami syang tinanong sa mga classmate ko na kinagalit ko ang mga sagot nila tangina sino maniniwala kay tadhana.

"Ok class last question, kong nasa mahaba kang relasyon and you think wala ng bubuwag sainyo then one time malalaman mo nalang na break na pala kayo and dahil don nasaktan ka ng sobra bumalik yong boy or girl para makipag balikan sayo ano ang gagawin mo? babalikan moba sya and itutuloy mo yong samahan nyo?" Lumingon and dalaga sa adviser nya bago nya tinaas ang kanang kamay.

Napansin naman ito agad kaya tumayo sya.

"My answer is no." Walang buhay nyang bangit lumingon ang iilan sa mga classmate nya habang sya ay nakatingin lang ng deresto. "My answer si no why? Dahil lahat ng tao hindi deserve ng second chance lalo na kong niloko ka nya."

"She/He kong sino mansya manloloko parin sya and hindi hindi ko sya babalikan lalo na kong sobra yong sakit na iniwan nya and dapat tinatapon na lahat ng ex mamili kayo ng taong mag mamahal sainyo ng totoo mas magandang mag hanap ng ipapalit kesa bumalik."

Natahimik ang lahat sa sinabi ko masyado ba akong madaming nasabi?

Kahit si ma'am gwynette ay natigilan sa sinabi ko pero nang ilang minuto lang ay nag salita na ulit ito.

Bago ako umupo at sumubsob sa upuan ulit ang ulo ko wala nakong naintindihan pa dahil nakatulog nako sa klase namin.

Nagising ako ng may kumakalabiy sa balikat ko nung una ay hinayaan ko nalang dahil baka isa lang sa mga classmate ko pero kinalabit ulit ako nito.

Nilingon ko ito ganoon nalang ang gulat ko kong sino ang nasa harapan ko.

Si seiki? nakatingin ito saakin ng malumanay tinginan ko ang paligid s**t nakatulog talaga ako wala manlang gumising saakin?

"Yes finally awake kana." Lumingon ulit sya sa binata na nakatingin parin sa kanya.

"Anong ginagawa mo dito?" Inayos ko ang sarili ko bago nag unat unat. "Susunduin kita." Lumingon sya sa binata dahil sa sinabi nito nahihibang naba to?

"Anong susunduin? sino kaba?" Tinaas nya ito ng kilay.

"Ex mo let's go baka sarahan na tayo ng guard sinabi ng kaklase mona nakatulog ka daw hindi kana nila ginising dahil natatakot sila sa ugali mo." Mahaba nitong linya bago kinuha ang bag ng dalaga at nag lakad papalabas ng room.

Sumunod nalang ang dalaga dahil wala syang magagawa.

Nakasunod lang ang dalaga napansin nitong naka suot parin ng uniform ang binata hinintay nya ba ako? Sachi wag kang mag isip ng ganyan hmmm.

"Bat mo pala ako sinundo pa? ok lang naman na matulog ako dito." Natigilan sya sa pag lalakad ng tumigil ang binata at hinarap sya.

"Ano sa tingin mo papayagan kitang matulog dito? No way kaya kita sinundo sa room dahil kaba mapaano ka, baka ma r**e ka or kahit ano manahimik ka nalang." Nag simula itong mag lakad ulit.

Pano naman ako mararape eh school to nahihibang naba tong lalaking to bakit ganto ugali nya ngayon?

Nagugutom nako kanina pa s**t! yong tinapay lang pala kinain ko gusto kona kumain.

"Hoy lalaki kumain muna tayo nagugutom ako." Simabay ito sa pag lalakad.

Wala syang narinig na respond sa lalaki kaya tumahimik nalang sya pag dating nila sa gate ay akala nya iiwan na sya ng binata.

Ngunit nagulat ito ng hilain sya ng binata sa parking lot at padabog syang sinakay sa sasakyan nito.

Wow bmw.

Gago ano problema nito?

"Poblema mo? Akala koba uuwi na tayo? i mean uuwi nako san moko dadalhin ha?!" Natatakot ako sa lalaking to.

"Pwede bang manahimik ka kanina kapa eh kakain tayo akala koba gutom ka?" Natahimik ang dalaga sumigaw ang binata tangina sya pa talaga may karapatan na sigawan ako?

"Nag tanong lang naman ah bakit moko sinisigawan?" Umupo nalang ang dalaga ng mabilis na patakbuhin ng binata ang sasakyan.

Hindi na sya.

nakapag salita muli kaya sumiksik nalang sya sa gilid ng bintana ng sasakyan.

Ang bango ng car ni seiki di mo aakalain na hindi na sya dugyot katulad ng dati.

Pamilyar ang amoy na yon pamilyar saakin yon yong pabango na ibinigay ko sakanya nonh first anniversary namin?

Ginagamit nya parin pala yon baka nabanguhan sya or baka sinadya nya.

Dapat hindi nako nag iisip ng ganito wala na kami and hindi na ulit magiging kami final na.

Hindi na ulit ako magiging marupok pa.

Bumasag ang katahimikan ng mag salita ang binata. "How are you fumi? it been a long time bago ulit kita nakausap ulit?" Hindi sumagot ang dalaga hindi nya alam kong anong isasagot nya.

Natatakot ako sasabihin ko baka masigawan ko sya or may masabi ako kahit galit ako hindi ko sya napagsalitaan ng kahit ano na ikakasakit nya ng nararamdaman dahil kilala ko sya.

"A—ayon lang ako.. ikaw ba.." s**t bakit ako nauutal.

"I'm very well maayos ang naging buhay ko."

Tinatanong ko?

"Ok ako rin maayos din maayos na maayos." Dininan ko talaga yong salitang maayos para maramdaman nya yong sakit na iniwan nya saakin non.

"Very good naging maayos tayong dalawa.."

A certain darkness is needed to see the stars.

:)

Hello Thank you sa pag babasa have a great day ahead!