Pagsikat ng araw at ng magising na ang lahat, nagtulong-tulong naman kaming ligpitin at iayos yung gamit namin. Medyo napapadali yung mga trabaho namin, dahil lahat ay may ginagawa. Kahit yung mga bata ay tumulong sa pagkuha ng kalat. Natatawa nga ako dahil talagang nag-uunahan pa silang tatlo na kunin yung mga kalat. Sa madaling salita, parang naglalaro lang sila.
" Ang bibibo ng mga anak mo, parang wala silang kapaguran. " biglang sabi ni Ms. Aika na nasa tabi ko.
" Napansin ko nga yun eh. Laging mataas ang ang energy nilang dalawa. Minsan nga naiinis din ako sa sobrang kakulitan nila. Pero hinahayaan ko nalang. " nakangiting sabi ko sa kanya.
Magaan ang loob ko kay Ms. Aika. Kaya hindi ako nagdadalawang isip sa kung ano man ang gusto kung sabihin. Mabait si Ms. Aika, kaya deserve niy
