Karina’s POV
Lagpas, alas dyes na at kadalasan kapag ganitong oras ay tulog na ako. I tried every sleeping position, covered my face with a pillow and counted a thousand imaginary sheeps. Still, my senses remained awake.
Bumangon ako at naupo sa kama. Hindi naman sa naninibago ako dahil kwarto iyon ni Katrina. Natulog na ako rito ng ilang libong beses pero ngayon lang ako nahirapang makatulog.
Dahil kaya kay Ethan? Kaya yata hindi ako makatulog ay dahil alam kong nasa kabilang kwarto lang siya. Nahiga uli ako, tumagilid at niyakap ang katabing oversize pillow. Sana si Ethan ngayon ang kayakap ko kung hindi ako nagpakipot. Parang gusto ko tuloy pagsisihan ang ang hindi naming pagtulog na magkatabi
Nami-miss ko na siya agad ito kahit na wala pang isa
