Karşı Köy

2 Bölüm

Tam karşımdaki adama nefretle baktım resmen beni takip ediyordu sabık herif artık buna bir son vermesi gerekiyordu ben onun hiç bir şeyi değildim oda benim hiç bir şeyim değildi peki ya bu ısrar neydi ben ondan hoşlanmıyordum neden bu kadar ısrarla beni takip edip taciz ediyordu artık çok fazla olmaya başlamıştı en yakın arkadaşımın abisi resmen beni taciz ediyordu eskiden yani bundan iki üç yıl önce bana bakışlarını gördükten sonra onların evine uğramaz olmuştum ben onu abim gibi görürken resmen o bana farklı bir gözle bakıyordu masum falan da bakmıyordu daha öncede onunla bir ay sevgili kalmıştım ama onun amacı sadece benimle birlikte olmaktı tek derdi öpüşmek olan bir adamla işim olmazdı o yüzden ayrılmıştım ama sürekli beni böyle sıkması artık beni çok fazla rahatsız ediyordu

"Sinan artık yeter bak çok fazla olmaya başladın rahatsız oluyorum lütfen buna bir son ver."dedim ama tamamen boşa konuştuğumu biliyordum çünkü bu adamda bu sözleri anlayacak kapasite yoktu

"Seviyorum diyorum neyini anlamıyorsun canımın içi."dedi iki adım atıp kadına yaklaştı tam karşısında durduğunda kadın bir adım ondan uzaklaşmıştı

"Bu sevmek değil sen sadece takıntılısın beni elde etmek amacıyla kullanacaksın bunu biliyorum daha öncede dedim istemiyorum beni rahat bırak."diyip yanından geçip gidecekken kolundan tutulmasıyla kaşları çatılmış korkuyla hemen kolunu çekmişti ona dokuması bile onu korkutmaya yetiyordu

"Yavrum bunu aklına sok sen benimsin sadece benim olacaksın babandan isteyeceğim seni kızım."dediğinde kadın alaya bile almadı onu

"Siktir git."diyip yüzüne bağırıp hızlı adımlarla ordan koşmaya başladı bu adamla biraz daha yalnız kalırsın başına geleceklerini çok iyi biliyordu derhal bir an önce bu adamdan kurtulmalıydı

Aptal Sinan yüzünden moreli sıfır bir şekilde sütünü satıp kendine iki tane çiçekli elbise almıştı tabi yeni bir tane papuç oya da almıştı yumurtanın parasını ise saklamıştı parasını çar çur etmezdi evin bir kaç ihtiyacını aldıktan sonra takı saten ablanın yanına gitmişti zincirlere baktı hepsi birbirinden güzeldi

"Bu ne kadar."diyip papatya şeklinde olan kolyeye baktı çok güzel görünüyordu eğer çok akçe değilse alırdı

"7 lira."dedi kadın sert bir şekilde

"5 lira yap alıyım."diyip elini uzattığında kadın gülümseyerek elini sıkacağını zannedip geriye çekince hafif bir şoke geçirmişti bu kadın onun elini geriye ittip ona nasıl bakmıştı öyle ne demekti şimdi bu anlamaz gözlerle kadına bakarken

"Hadi başka kapıya."dedi ve kıza kıskanç gözleri ile bakmaya başladı bu kızdan oldu olası nefret ederdi bu kız sevdiğini elinden almıştı şimdi utanmadan sıkılmadan gelip alışveriş mi yapacaktı kem gözlü

"Ne diyorsun be sen müşteriye nasıl davranıyorsun çingen."dedi sesini biraz yükseltip etrafındaki gözler ona dönsede umrumda değildi bu kız ona resmen kovmuştu geçen seferde böyle yapmıştı ama umursamamıştı şimdi onun Bursa saçını başını yollardı

"Oo kavga başlıyor desene."dedi tezgahtar olsun iki genç kız Gülaya bakarken

"Gülay onu yollar diyorum ben."dedi kıkırdayarak

"Şimdiden kızın o halini tahmin edebiliyorum."diyerek kankasına katıldı genç kız gülay masum görünebilirdi ama tehlikeli kızdı kimse onun yanına bile yaklaşamzdı birde kız onu kovmuştu işte kızın şimdi işi bitmişti

"Yazık olacak."dedi ikisi birbirine bakarken

"Bana bak yolarım seni kız."diyip Gülay'ın saçından tuttuğu gibi çekince bacağına yediği tekme ile yere düşünce Gülay şimdiden kızı haşat etmişti

"Oyy kurban olduğuma bak nasılda güçlü." dedi ikisini izleyip keyiflenirken

Oysa ortada tek bir suçlu vardı

***

Kulaklarım yediğim azarlar için kızarırken ben öylece oturuyor babamın yüzüne bakamıyordum çünkü utançtan nasıl bakacağımı bilmiyordum resmen herkese rezil olmuştum herkes bana bakıyordu o kızı döverken bütün pazar bana bakıyordu adım çıkmıştı resmen babam kızmakta çok haklıydı keşke geçip gitseydim ne diye sinirlerim o an yükseldiyse çok pişmandım ya of şimdi millet kim bilir babama nasıl bakacaktı işte en çok zoruma giden bu olacaktı

"Ah Gülay ah kızım sen ne zaman düzeleceksin senin yaşındaki kızların çocukları var sen daha çocuk gibisin."dedi adam sinirli bir şekilde kızı bütün köyün dilindeydi şimdi nasıl çıkacaktı onca milletin içine o kendini değil kızını dert ediyordu bundan sonra kimse kızını istemezdi kim kavgacı birini isterdi ki kızı resmen bütün köye adını çıkarmıştı bütün köy onu konuşuyordu

"Artık zamanı geldi hanım."dediğinde aynur hanım hemen atlamıştı lafa

"Bende daha seninle bu konu hakkında konuşacaktım."

"Özür dilerim."dediğinde babası ona hayal kırıklığı ile bakıp

"Artık çok geç evlenmenin vakti geldi gülay bu akıla zor gidersin gerçi."dediğinde sinirle odadan çıkmıştı arkasından ise bir çift gözü yaşlı kız bırakmıştı

"Baba özür dilerim."diyip göz yaşlarını tutamamıştı annesi de arkasından bir ton laf edip gidince koltuğa uzanıp öylece ağlamaya başlamıştı bileti kesilmişti bundan sonra onun işi tamamen bitmişti ağlasa bile boştu elini kafasına vurup kendine saydırmaya devam etti salak kafa neden bütün belalar onu buluyordu başına bunların geleceğini bilse evden çıkmazdı keşke çıkmasaydı bütün gece yakınıp durdu pişmanlıktan geberdi sonunda annesinin istediği oluyordu babası artık onu verecekti bu yaşta gidip kocasının dizinin dibinde oturacaktı üstelik Sinan gibi bir şerefsiz ile evlenecekti

Sinan eğer babasına söylediyse babası onu verirdi elini alnına koyup düşünmeye başladı ölse o puşt ile evlenmezdi onub dışında herkes ile evlenirdi ama ondan olmazdı babasına söyleyecekti o adamla evlenmek istemiyordu ondan başka herkesle evlenirdi gerçi bu olaydan sonra ona görücü gelirse isterdi

"Salaksın yemin ederim salaksın neden kendini rezil ediyorsun kızım neden."diyip dert yakınmaya başladı ama boşa söylediğini biliyordu bundan sonrası Allahu Teâlâ ya emaneti koltuktan kalkıp aynadan kızarmış yüzüne baktı feci halde görünüyordu gözleri ağlamaktan kızarmış ve küçülmüştü ama müstahak olmuştu kavga senin neyine bu kaçıncı dedi kendi kendine

"Yandım kızım sen eğer sinan sapığı ile evlenirsen her gün şiddet taciz tecavüz yaşayacaksın."dediğinde aynadan bir daha kendine bakıp ağladı ne kadar ağlarsa ağlasın kaderi annesinin babasının elindeydi belki de bundan on gün sonra evlenecekti hemde o adamla yatağına yatıp yorganını kafasına kadar çekti ve uyumaya çalıştı

***

Kulağıma aneminin sesi geliyordu ama öyle güzel bir uykudayken uyanmam biraz zordu uyanmak falan istemiyordum şu anlık sadece ölü gibi yaşayıp gitmek istiyordum çünkü dün gece yaşadıklarımdan sonra ölmek en güzel tercih olabilirdi neden diye hala sorguluyordum senin derdin ne hey senin derdin ne neden o kızı dövüyorsun cahil gülay onun yüzünden senin hayatın karardı cahil gülay diye kendimi tokatlamak o kadar istiyordum ama Allah'ın verdiği bu güzelliği dövmek tam bir aptallık olurdu zaten adım çıkmıştı şimdi birde bu güzellik elden gitseydi öylece maymun gibi etrafa kalırdım sonrada ömrümün geri kalanı iş güç yaparak geçirdim çünkü ben çirkin biri olarak kendimi düşünemiyordum

"Gülay kızım sende utanma yok mu dün neler yaşadık sen hala burda fosur fosur yatıyorsun helal olsun."dedi aynur hanım sinirli bir şekilde ama istediği şey olmuştu eninde sonunda olacaktı ama şimdi gülay mecburdu sevgili kocasıda mecburdu bundan iyi aday yoktu çünkü zaten gelecek olan görücü karşı köyden geliyordu bu rezaleti duymamışlardı

"Anne lütfen hatırlatma allah aşkına dün neler yaşadığımı bir ben bir allah bilir."dedim ve yataktan kalktım morelim sıfırdı hiç bir şekilde bir şey yapmak istemiyordum ama mecburdum

"Elini yüzünü yıka sofraya gel baban seninle konuşmak istiyor."dediğinde yataktan kalkmış saçlarını bağlayan kızına dikkatle baktı yüzünde gözünde bir morluk falan yoktu demeki onun suçuydu diğer kızcağız kim bilir ne haldeydi

"Tamam."dedi başka ne diyebilirdi ki utançtan adamın yüzüne bakamıyordu eğer sinandan başka bir adamsa kabul ederdi ki bundan zaten başka bir şansı yoktu tek dileği en azından evleneceği kişinin ahlaklı terbiyeli ve biraz yakışıklı olmasıydı

Elini yüzünü yıkayıp kıyafetlerini değiştirdikten sonra salona geçmişti kapıyı açtığında sobanın sıcak ateşiyle hemen ısınmıştı başı aşağıda iken utanç duygusu ile sofradaki yerini almıştı annesi önüne geçen gün yaptıkları tandır ekmeğini vermişti canı hiç istemesede bayılmamak için mecburen yiyecekti tarlaya yine gitmesi gerekti işleri çoktu kafası karışıktı sobanın çatırdayan sesi odadaki kasvetli havayı boğuşurken adamın sesi solanda tek ses oldu

"Karşı köyden biri iyi aile Çeliklerden güvenilir insanlar mutlu huzurlu olsursun yarın görmeye geliyorlar."demişti adam tek çırpıda zor bir karardı ama olması gereken buydu yalova küçük üstelik onların yaşadığı kasaba daha küçüktü kızı pazarın ortasında bir kıza saç baş dalmıştı ve şimdi bütün köy onu konuşuyordu daha fazla adının çıkmaması için bana evinden bir an önce evlenip gitmeliydi iyi bir kısmeti kızını ite kopuğa vermezdi az çok tanırdı çelik ailesini iyi insanlardı varlıklı bir aileden geliyorlardı maddi durumları da iyiydi kızı orda yokluk cefakarlık çekmezdi

Boğazı düğümlendi bir şey diyemezdi babası karar vermişti zaten bir şey diyecek yüzü kalmamıştı bir kere bir aptallık yapmıştı şimdi de cezasını çekiyordu

"Sen nasıl istersen babacım."dedi boğazından zorla çıkan ses tonu ile sofradan kalkıp koşar adımlarla kapıyı açtı tam gidecekken arkasından babasının sesini duydu

"Gülay kızım."demişti Aziz bey ama olan olmuştu çok geçti bir kere kalbî kırılmıştı kızının

"Akşam gelsinler ver baba fikirmi bile sorma."

dedi dudaklarının arasından kaçan hıçkırık ile