“Perfect.”
Tama nga ang sinabi ng babae kanina, buong paghanga siyang tinitigan ni Baxter nang lumabas siya sa silid nila. Mas nauna kasi itong matapos kaysa sa kanya. Nakaka-conscious lang ang paghagod nito ng titig sa kabuuan niya. Sa kabila ng katotohanan kasi na wala nang natitira pang bahagi ng katawan niya ang hindi nito natitigan at nadama, kapag ganitong taimtim siya nitong tinititigan, may kaguluhan kaagad sa sikmura niya.
“Okay lang ba talaga ayos ko?” naninigurado siya.
Isinuksok nito sa bulsa ang phone at hinapit siya sa beywang. Buong paghanga siyang tinunghayan. “You’re beautiful.”
Tama na ang paghangang nakikita sa mga mata nito. Secondary na lang kung maiibigan ng ibang tao sa pupuntahan nila ang ayos niya. Pero habang magkatabi na sila sa sasakyan, hindi niya maiwasa
