Pinanood niya lang si Baxter na naglalagay ng mga gamit nila sa travelling bag. Mabilis ang bawat kilos nito. Nagtutupi ng mga damit na panay naman ang tanong kung ano pa ang kailangan niya. Ayaw naman siya nitong pakilusin. Kaninang umaga paggising nila, bigla na lang itong nag-ayang umalis. Kung saan siya nito dadalhin, wala siyang ideya at hindi na siya nagtanong pa. Habang abala sa kusina, pinauna na siya nitong maligo. Ito na raw ang bahalang maghanda ng breakfast nila. Tanging pagkain na lang talaga ang ginawa niya. Kulang na lang ay subuan siya nito.
“I can finally take a shower,” nakangiti nitong sabi matapos isarado ang zipper ng trolley at pagkatapos ay dinala sa labas ng silid.
Pagbalik nito sa loob, walang inhibisyong sinimulan ang paghuhubad ng mga damit. Hindi na talaga i
