“Yatağına bile almadığın kadın nereden senin oluyor Fırat ağa..!” diyip baktı oğlunun gözlerine Sultan hanım nefretle.. Bir anne bu kadar acımasız olabilir miydi ? Bile isteye evladını canından vurur muydu? Sultan hanım vururdu, ona itaat etmeyen kimseye acımaz, yakardı o, evlatları bile olsa…
Anasının ağzından dökülen laflar ile Nihat karısına gözüyle işaret etti odalarına çıkmak için. Çünkü Sultan hanımın dilinden dökerken ar etmediği sözleri , işitmeyi ar edinmişti Nihat..
Mevâ ise duyduğu söz ile utançla eğmişti başını, utanması gereken o değilken hemde.. Hızla arkasını dönüp gideceği sırada kolundan tutan adamla kaldı olduğu yerde.
“Yatağımın bekçiliğini mi yaparsın ana..! Ben karımı gönlüme almışım , başıma taç etmişim yatağıma almasam kaç yazar..” diyip Sultan hanımın mosmor ke
