Mevânın yere yığıldığını görmesiyle, korku kaplamıştı Fırat’ın yüreğini. Koşarak yerde yatan kadına koşup, aldı başını dizlerine,
“Mevâ..! Mevâ aç gözlerini kurban olayım..” diye seslendi kollarında ki kadına yakarış dolu bir tınıyla. Yüreğinde iliklerine kadar hissettiği o korku ile, kalbi ağzında atıyordu sanki adamın.. Kaybetme korkusu, milim milim sarıyordu yüreğini..
“Mühürlü..Yapma ne olur.. Beni seninle sınama aç gözlerini..” diyip inletti feryadıyla ortalığı..
“Kalk, hastaneye gidelim.” diyip kendisine seslenen adamı duymayacak kadar geçmişti kendinden Fırat..
“Fırat ağa..! Kendine gel..” diye yükselen Azad’ın sesiyle çevirdi başını, Raşiti bagaja tıkmaya çalışan adama ve karısını kucakladığı gibi götürdü arabaya.
Mevâ’yı arka koltuğa yatırıp , kendiside geçti yanına ve aldı
