Kozdağlı konağına girmesiyle geçmişin izleriyle ürpermişti Mevâ. Babasının yıllar önce canını aldığı, kanını döktüğü Vahit Kozdağlının duvara işlenen koca resmini görmesiyle seslice yutkundu kadın.. Çocuğunun elini sıkı sıkıya tutmuştu içgüdüyle ve en son yıllar önce gördüğü o suret merdivenler inip dikildi karşısına. Sultan hanım Mevânın baktığı yere, kocasının resmine çevirdi kara gözlerini ve kaşlarını çatıp baktı cansız cansız bakan kahvelere.
“Bak..!” diye bağırıp tuttu Mevânın kolunu var gücüyle.. “Bak bu resme..! Haneme düşürdüğünüz ateşe iyi bak soysuzun kızı..” diyip iyice kararttı gözlerini ve elini kaldırdı karşısındaki kadına tokat atmak için.
Ama “ Ana sakın..!” diyip elini tutan Fıratla kaldı öylece..
“Ne o Fırat ağa, bu soysuzu mu korursun bana.. Babanın katilini mi kor
