Gecenin bir vakti çalan telefonla Azad sıçradı yataktan. Arayan ismi görmesiyle korkuyla çattı kaşlarını.
“Alo..!” dedi tedirgin ve sert bi tonda..
“Dışarı gel.” diyip telefonu kapatan adamla apar topar çıkmıştı konaktan.
Konağın köşesinde arabasının içinde kendisini bekleyen Fırat’la yönlendirdi adımlarını . Fırat’ta Azad’ın geldiğini görüp inmişti arabadan.
“Ne var lan bu saatte..! Bacıma mı bişey oldu..?” diyen adamla seslice yutkundu Fırat..
“Mevâ’ya ne oldu Azad?” diyen adama anlamsız gözlerle bakmaya başlamıştı Azad..
“Ne demek ne oldu Fırat.! Senin yanında değil mi ulan bacım , bana ne soruyorsun..”
“Mevânın saçının teline zarar gelmez benim yanımdayken..! geçmişte ne oldu Azad ağa..! Mevâ’ya kim etti onca eziyeti..” dedi acının hakim olduğu ses tonuyla.. Fırat’ın acısı gö
