“Nereye gidiyoruz Fırat?” diye soran karısıyla Fırat yola çıktılarından beri kafasını kurcalayan düşüncelerden sıyrılıp, döndü yüzünü Mevâ’ya.
“Midyat’a gidiyoruz Mevâ’m..” diyip kısa bir cevap verip, tekrar döndü yola.. Öğrendiği o can alıcı sırla, artık karısının da gözlerine bakamıyordu Fırat.
Mahcuptu, kendi günahı olmadığını bilse de, aynı kanı taşıdığı insanlar el birliği ile yakmışlar sevdasının canını..
Mevâ ise boğazına oturan o koca yumru ile, içine içine akıtıyordu gözyaşlarını. Bir bıraksa kendini, bir salsa içi çıkarcasına ağlar, dökerdi içini. Ama biliyordu, onun gözünden düşecek her damla, Fırat’ın gönlüne kor olup düşecekti. Sırf sevdiği adam daha fazla yanmasın diye, yine susmuştu Mevâ, ağlayamamıştı bile karartılan hayatına..
Aradan geçen bir saatte, geldikleri konağ
