Fırat konaktan çıktığı gibi hayallerini, umutlarını, sevdasını gömdüğü o ağacın altında almıştı soluğu. Titreyen bacaklarına aldırmadan, sevdiği kadının acı çığlıklarına şahitlik eden o ağaca doğru yürüdü güç bela.. Attığı her adımda kulağında Raşit’in sözleri yankılanıyordu sanki..
”Onun yalvarışlarına, çığlıklarına aldırmadan inlete inlete geçtim ırzına..! O halde bile senin adını haykırıyordu.” demişti.. Aklından çıkmayan o sözler ile öfkeyle sıktı gözlerini.. Başını kaldırıp baktı kurumaya yüz tutmuş ağaca ardından da koca arazide ki koca konağa çevirdi gözlerini..
11 sene önce
“Çakır..” diyen kıza çevirdi bakışlarını Fırat.
“Söyle gönlümün dermanı..” diyip başına buse konduran adamla yüzünde huzur dolu bir gülümseme olmuştu Mevânın.
“Sen böyle diyince, ben diyeceğimi unutuyo
