Geçirdiği uykusuz iki gecenin ardından Efe yatağa daha yorgun ve uykulu bir hâlde yerleşti.
Sakin bir gün olmuştu, Dilem her zamanki gibi çok sessizdi ama ilk gecelerinin ardından aralarında oluşan tuhaf tedirginlik hissi sonunda yatışmaya başlamıştı.
Karısının üzerini değiştirirken artık yanından ayrılmadığını fark etmiş olsa da onu endişelendirmemek adına gözlerini tavana çevirdi. Dilem pijamasını giyip saçlarını tararken tekrar ona doğru döndü ve yorgun gözlerle onu izlemeye devam etti.
Dilem çok güzeldi. Efe bunu daha önce bu kadar derinden hissetmiş miydi bilmiyordu ama gözlerini ondan ayırmak her geçen gün kolaylaşacağı yerde zorlaşıyordu. Neden bu kadar güzeldi? Neden gittikçe gözüne daha güzel görünüyordu? Efe’nin gözlerinde bir sorun mu vardı?
Düşüncelerinin saçmalığı onu nere
