Unrequited Love

Epilogue

Heather Marie Xaviera

Born: February 5, 1997

Died: April 3, 2022

Nakatitig lang ako sa maganda niyang pangalan na nakaukit sa kaniyang libingan. Namimiss ko na siya sobra dahil ilang taon ang nakalipas ng hindi ko siya nakasama dahil nga sa nagpa gamot siya sa america at ilang taon na rin ang nakalipas ng ilibing na siya dito.

Talagang pinapunta ako dun ni mommy sa america para tulungan silang iuwi dito sa iloilo ang bangkay ni ate dahil dito nila gustong ilibing. Pero pagkatapos nun sumama naman kaagad ako sakanila para bumalik sa america.

Gusto kong kalimutan si miko kaya ginawa ko ang lahat ng bagay na magkapagpasaya saakin habang nag aaral ng medisina. I want to be a doctor like my parents, dahil gusto ko rin mapag aralan ang sakit ng ate ko.

Habang nag aaral ako nakuha naman ng pagsusulat ang puso ko. Oo mahirap yun isabay sa pagaaral pero kinaya ko dahil yun ang gusto ko.

Naging author ako sa isang sikat na app na w*****d at dun din naka lagay ang kwento namin ni miko, actually ngayon na nga yung interview ko eh sadyang napadaan lang ako dito kay ate. At kanina pa daw nandun ang mga kaibigan ko.

Kahit malayo ako sakanila patuloy pa rin silang sumusuporta saakin at walang araw na di nila ako kinakamusta kaya sobrang saya ko na meron akong mga kaibigan na ganon.

"Ate i have to go na, please guide and support me mamaya sa interview ko...I love you so much ate.." Pagkatapos kong ibulong yun sa hangin tumayo naman kaagad ako at nag maneho na papunta sa hotel kung saan gaganapin ang interview na yun.

Pagkarating ko ang daming mga tao na naghihintay saakin at yung iba naman may mga hawak ng libro. Magpapapirma na rin yata yung iba pagkatapos nung interview.

Nakita ko kaagad ang mga kaibigan ko dahil sa unahan lang sila nakaupo at sila ang nangunguna sa pag ingay nung makita ako. Miss na miss ko na sila ng sobra sobra.

"Good afternoon Miss Reverie" pagbati ng mag iinterview saakin kaya ngumiti ako sakanya at sa lahat ng tao bago bumati rin.

"Good afternoon din sayo at sa inyong lahat"

"So miss Reverie didiretso na tayo sa mga katanungan Bakit Unrequited love yung title ng book mo??" Biglang nagsitahimik ang lahat ng mga tao dahil nag aabang nag sagot na cucurious din sila kung bakit nga ba ganon yung title.

"Unrequited love means pagibig na hindi nasuklian. True story yun nag mahal ako ng hindi nasuklian kasi nga ang taong mahal ko may mahal ng iba" napa "ahhhh" na lang yung mga nanunuod lalo na ang mga kaibigan ko na saksi sa lahat na nangyari kaya natawa na lang ako sakanila

"Hindi ka nag confess Miss Reverie??"

" Hindi, kagaya ng nakasulat sa libro hindi ako nag confess dahil mas pinili kong magpakatanga" Sari saring mga komento ang sinasabi ng mga reader ko, lalo na yung iba na nasasaktan na daw.

"Miss Reverie, Tanong ng isa sa mga reader mo. What is the biggest thing that you ever regret??"

"For me wala pa naman akong pinagsisisihan dahil para saakin tama lahat ng desisyon ko. Pero pag sa iba naman na naranasan ang sitwasyon ko siguro ang the biggest thing they will ever regret is yung love na hindi na express, na hind na confess "

"Why miss reverie??"

"Kasi kapag di mo na express ang love na yun pagsisisihan mo sa huli lalo na kapag hindi ka handa. Sasabihin mong sayang kasi nga you have a chance to express your feelings pero di mo ginawa at yun ang biggest regret mo pero may ibang side naman kasi yun. Oo alam naman natin na masakit yun na pagsisisihan natin yun pero for me kasi you have the option to let go naman eh. Kasi napapansin ko kung ano yung nakakasakit saatin hinohold on pa natin, hindi tayo bumibitaw dahil parang nag eenjoy pa tayo na masasaktan kasi dun naman talaga tayo sumasaya.Pero minsan di na dapat tayo mag stay sa kung saan nasasaktan tayo dahil dun dapat tayo sa magpapasaya saatin.Tandaan wag na tayong magpakatanga dahil minsan deserve rin nating sumaya"

Pagkatapos ng event na yun di ko inaasahan na makikita ko si miko sa hotel kasama si Czarina.

Napangiti na lang ako ng wala sa oras dahil alam ko sa sarili ko na okay na ako na hindi na ako masasaktan at hinding hindi na ako iiyak pa.

Meeting you was a nice accident.....miko